نظــر

هشدار ! … “سرمایه گذاری در خون”

در حالیکه از یک طرف خبرهای لحظه به لحظه از پیروزی های موفقیت آمیز جبهه حق علیه باطل در افغانستان گزارش می شوند ؛ از طرف دیگر اعتراف دشمنان مبنی بر افزایش تلفات مالی و جانی در مقابل مجاهدین افغان ، نیز بیشتر شده است ؛ در تازه ترین تحولات ، مطبوعات جهانی بطور بی سابقه از شکست نیروهای اشغالگر خارجی در افغانستان مطالبی را به نشر سپرده اند که حکایتی دیگر از سرخوردگی دشمنان در جنگ ناکام شان در افغانستان دارد ؛ و ناگفته های زیادی را برملا ساخته و از بسیاری حقایق کتمان شده ، پرده برمی دارد.

برای توضیح بیشتر و آگاهی لازم در مورد ناگفته های جنگ افغانستان ؛ و اینکه در مطبوعات جهان در مورد تحولات افغانستان چه مطالبی به نشر می رسند ؛ و بطورکلی بررسی کارشناسان سیاسی از اوضاع فعلی و آینده افغانستان چگونه است ؛ به ذکر چند نمونه از اعتراف نامه های دشمنان دین ، که در بخش “بررسی مطبوعات” رادیو آزادی آمده اشاره می کنیم ؛ “سرمایه گزاری درخون” عنوان کتاب جدیدی است که به زبان انگلیسی در مورد وضعیت افغانستان نگاشته شده است ؛ به نقل از رادیو آزادی در مورد این کتاب ، می خوانیم : ” … روزنامهء بریتانیایی اندیپندنت در بخشی از کتاب (سرمایه گزاری درخون) به مصارف و تلفات جنگ افغانستان اشاره کرده است … درین کتاب جدید آمده که در اثر جنگ بریتانیا در افغانستان به هر خانوادهء بریتانیایی دو هزار پوند تاوان وارد شده و همچنین گفته شده که مصارف جنگ بریتانیا در افغانستان تا سال 2020 میلادی به 40 میلیارد پوند خواهد رسید … به نوشتهء اندیپندنت، لیدویج زیان های بشری و مصارف مالی بریتانیا را در افغانستان ارزیابی کرده و نوشته است که بریتانیا برای نگهداشتن سربازانش در ولایت هلمند روزانه 15 میلیون پوند مصرف می کند … ” آری ای ملت قهرمان و شجاع افغانستان ! اینها اسرار فاش نشده دشمنان جان و مال ، دین و خاک شما هستند که به برکت جهاد مقدس فرزندان برومند این وطن ، مبتلا به هزاران مصیبت و فلاکت گشتنه اند و به سختی تلاش می کنند همه این حوادث تلخ و ناگوار را در درون پرکینه خود مخفی نموده ؛ و ظاهری پیروزمندانه از خود در سطح جهان بروز بدهند ؛ بریتانیا (انگلیس) دشمن متجاوز و دیرینه افغانستان است که با شکست های پیاپی درسرزمین شیران (افغانستان) باز در تجاوز کشورهای اشغالگر به رهبری آمریکا در سال 2001 م سهم گرفت و بار سنگینی ازعملیات نظامی ناتو را بر دوش کشید ؛ اما که به فضل و مرحمت الله جل جلاله و مقاومت و ایستادگی ملت قهرمان و مجاهدین سلحشور کشور، تیر خصمانه و زهرآگین آن ، مثل گذشته به خطا رفت و تلفات غیرقابل جبران برای آن کشور(انگلیس) ببار آورد که نوشته های کتاب سرمایه گزاری در خون ، موید شکست فاحش انگلیس (این مادر ابلیس) هست ؛ در ادامه کتاب یاد شده به نقل از آزادی می خوانیم : ” … نویسنده کتاب سرمایه گذاری در خون می نویسد که در جنگ افغانستان، 2600 سرباز بریتانیایی زخمی، 444 سرباز کشته و 5 هزار سرباز دیگر به بیماری های روحی مبتلا شده اند … ” هرچند راجع به ارایه ارقام تلفات انگلیس در جنگ حاضر افغانستان در کتاب مذبور نیز غیرمنصفانه قضاوت شده ؛ ولی از اخبار نادرست عموم رسانه ها ، بهتر اشاره شده است و در حالیکه انگلیس در جنگ فعلی نیز بهای سنگین پرداخته ؛ اما اعتراف به همین آمار نیز از گستردگی تلفات حکایت دارد و مایه شرمساری برای دولت آن کشور به حساب می آید ؛ در ادامه می خوانیم : ” … اندیپندنت از قول نویسندهء کتاب می گوید که پولِ را که بریتانیا تا سال 2020 میلادی در افغانستان مصرف می کند، می تواند برای پرداخت معاش 5 هزار مامور پولیس و نرس و همچنین برای مصارف همه محصلان نهاد های تحصیلات عالی کافی باشد … ” در اینجا جا دارد که از ملت انگلیس پرسید ؛ آیا وقت آن نرسیده است که ملت بریتانیا برای جلوگیری از اقدامات شرم آور دولت آن کشور قیام نموده و خواهان متوقف شدن سیاست های غلط دولت انگلیس در قبال مردم مظلوم افغانستان شوند ؟؟؟

آیا وقت آن نرسیده که ملت انگلیس (و دیگر ملت های که کشورهای شان در اشغال افغانستان سهم دارند) نه برای مردم افغانستان بلکه بخاطر اتلاف حقوق خودشان در قبال سیاست های ظالمانه دولت های شان ، دست به مظاهرات عمومی زده و تا نقدینه کردن همه حقوق از دست رفته شان ، دولت های شان را به پای میز محاکمه کشانده و باعث جلوگیری آنها از دخالت و تجاوز در امور دیگر کشورها بشوند ؟؟؟

آیا مگر ملت های کشورهای عضو ناتو نمی بینند و یا نمی دانند که با پول های هنگفت و سرمایه های آنها ، دست نظامیان کشورهای شان در خون چه بی گناهان و چه ستمدیده گان (اعم از اطفال و زنان) افغانی آغشته شده و با حضور قوای اشغالگر عساکر آنها ، چگونه از خانه و کاشانه ، شهر و قریه ، کوه و دشت و بیابان افغانستان سلب امنیت و آرامش گردیده است ، و حداقل به رسم انسانیت نمی توانند مانع جرم و جنایت بیش از حد دولتمردان شان شوند ؟؟؟

در قسمت جالب از نوشته های کتاب لیدویچ به اعتراف صریح مبنی بر شکست نظامیان اشغالگر اینگونه زمزمه می کنیم : ” … روزنامهء اندیپندنت در ادامه از قولِ نویسندهء کتاب گفته است که در برابر شبکهء القاعده نباید از رویارویی نظامی استفاده می شد، بلکه این مشکل باید بر اساس روش های استخباراتی ارزیابی می شد … نویسندهء کتاب استدلال کرده که پول های بریتانیا در جنگ افغانستان بی جای مصرف شده و تا کنون یک عضوِ سازمان تروریستی که امنیت بریتانیا را تهدید کرده باشد، کشته نشده است … ” و این یعنی ، به اعتراف خود دشمنان ، تمام اهداف شوم آنها ، در جنگ افغانستان به بن بست شکست خورده  و جز تباهی خاک و ملت افغانستان و متقابلا متضرر شدن ملت های کشورهای اشغالگر ، عایدی دیگر نداشته است و دست آمریکا و انگلیس در همه جرم و جنایت ها بطور آشکار دخیل بوده و تا دوام این جنگ خانمان سوز همچنان دخیل خواهد بود .

آنچه که در فوق ارایه شد ؛ دست نوشته های یک فرد معمولی نبود ؛ بلکه رادیو آزادی در معرفی نویسنده کتاب یاد شده چنین آورده : ” …  فرانک لیدویج نویسنده این کتاب در گذشته به حیث مشاور در امور افغانستان، عراق و لیبیا کار کرده است … “
کسی که این حقایق را به اعتراف گرفته ، خود یکی از خبره های سیاست بوده و بر مبنای شناخت از واقعیت های پنهان ، اسراری فاش نموده که در طول این سالها کمتر سیاست مداری به بیان آنها پرداخته است .

چند روز پیش تر در تاریخ 11/3/1392هش کتابی دیگر حاوی مطالب مهم در موضوع سیاست های انگلیس در مورد افغانستان توسط “کان کولین” نوشته شده که به نقل از روزنامه “فارن پالیسی” در رادیو آزادی اینگونه می خوانیم : ” … در اوایل سال 1897 میلادی، انگلستان پس از دو جنگ با افغانستان که مصارف آن هم خیلی زیاد بود، خسته شد و مفکوره دراز مدت خود را کنار گذاشت که می خواست باید به صورت مستقیم در افغانستان حاکمیت داشته باشد … به نوشته نشریه، انگلیس ها در آن وقت، یک پالیسی غیر فعال را انتخاب و وضیعت افغانستان را از دور نظارت می کردند … در عین حال، انگلیس ها، امور خود را با دادن رشوت و پول پیش می بردند و در پشت پرده، اعمال تخریبی را در افغانستان تنظیم می کردند … فارن پالیسی همچنان می نویسد : انگلیس ها در آن زمان دانسته بودند که مشت سخت و آهنین آنها می تواند در افغانستان، عمیقاً تاثیر گذار باشد، اما این مشکل خواهد بود که دست خود را دوباره بیرون کنند … نویسنده کتاب، جنگ فعلی تحت رهبری نیرو های ناتو را در افغانستان با تجربه های سیاسی و جنگی انگلیس ها در آن وقت مقایسه کرده و در بخشی از تحلیل آن نوشته است : با آنکه وینستون چرچیل، اجساد دوستانش را در جنگ دوم جهانی دیده و خودش هم به مرگ نزدیک تر شده بود ، او می گفت : “مصارف جنگ برباد کننده است، از لحاظ اخلاقی و روانی شرارت بوده، از نظر نظامی، یک پرسش باز است و بالاخره از لحاظ سیاسی یک اشتباه به حساب می آید” … اما چرچیل این را هم گفته بود که آنها در جنگ دخیل اند و آنرا ترک کرده نمی توانند، زیرا افتخار و حیثیت آنها در آن مطرح است … فارن پالیسی از نویسنده کتاب نقل کرده که در مورد جنگ افغانستان مینویسد : در افغانستان و مناطق قبایلی پاکستان، پس از سال ها جنگ و حملات طیاره های بی پیلوت، شاید این اقدام موثر و قابل پذیرش باشد که یکبار دیگر پالیسی غیر فعال انگلیس ها عملی شود … “

آری ! نوشته های فوق حکایتی بس طولانی از جنگ دیرینه دشمنان اسلام و افغانستان دارد ؛ که اینک با افشاء شدن گوشه ی از حقایق نهفته آن ، خیلی چیزها دستگیر انسان های فهمیده و عقلای سیاست می شود و اینکه دشمنان اسلام چه اهداف مرموزی را در نقاب صلح و دوستی و فریب مردم شریف افغانستان تعقیب می کنند ؛ ولی جای سوال اینجاست که با همه این مکرهای کینه توزانه دشمنان ، آیا بازهم در دشمنی آنها با اسلام ، بشریت و مخصوصا ملت شریف افغانستان تردیدی باقی می ماند ؟؟؟

گرچه در رسانه های صوتی و تصویری ، دشمنان ، با تسلط بی رویه بر آنها جلوی دیدن حقایق و شنیدن واقعیت ها را از مردم جهان سلب می کنند ؛ اما خوشبختانه هرچند وقت یکبار در مطبوعات جهان ، به مسایل ریز و نکته های ظریفی در خصوص جنگ افغانستان ، اشاره می شوند که جای بسی تامل و تعقل دارند ؛ مثلا به نقل از آزادی ، در مورخه 7/3/1392 هش روزنامه “تایمز” در شماره اخیر خود مقاله را نشر کرده تحت این عنوان : “جنگ افغانستان جنگ نیست ، بلکه یک سیاست همراه با تفنگ است” و در ذیل آن به مسایل نادری از سیاست دوگانه کشورهای اشغالگر در مورد افغانستان مفصلا بحث شده است ؛ و یا به نقل ازآزادی مطالبی از این قبیل : ” …  روزنامه نیویارک تایمز گفته : « این جنگ به همین طریقه به پایان می رسد، به جنگ بزرگ نمی انجامد،همین طور به خاموشی خاتمه خواهد یافت.» … نشریه نشنل انترست نوشته : کرزی با شریک ساختن دلالان قدرت که اکثر آنها جنگسالاران قبلی اند یک توازن داخلی نازک را با هم پیوند داده است و نگهداری چنین یک توازن نهایت مشکل است و شکی نیست که بقای کرزی در قدرت از انتخابات ناقص هم ناگوار خواهد بود چون حتی ظاهر دموکراسی هم متلاشی خواهد شد …”

خلاصه اینکه در برداشت آزاد از تحلیل ها و نوشته های فوق بوضوح می شود شکست غیرقابل جبران اشغالگران را تشخیص داد و اینکه دشمنان تا چه اندازه علاقه مند به توجیه شکست ذلیلانه خویش در جنگ درازمدت افغانستان (که تا اکنون بیش از دوازده سال از عمر آن گذشته) هستند و چگونه امیدهای کلان آنها از حمله به افغانستان به یاس تبدیل شده و اینکه به هیچ دست آورد مفید و مهمی دست نیافته و چطور به دست خویش فاتحه فاجعه را خواندند و چه ذلیلانه و با خفت مجبور به اعتراف ، شکست و فرار گشتند.

ملت قهرمان افغانستان به فضل و مرحمت الهی و به بازوی توانمند مجاهدین با صبر ، استقامت و مقاومت به عزتی بی نظیر و مثال زدنی دست خواهند یافت و با عزم آهنین و اراده فولادین خویش یکبار دیگر پوزه مستکبرین جهان را به خاک ذلت خواهند مالید . ان شاءالله !

ابوصهیب حقانی هراتی

ورته لیکنې

ګډون وکړئ
خبرتیا غوښتل د
guest
0 Comments
Inline Feedbacks
ټولې تبصرې کتل
Back to top button
0
ستاسو نظر مونږ ته دقدر وړ دی، راسره شریک یې کړئx
()
x