بشیر احمد ریان

گلها عمر کمتری دارند !! به یاد کسیکه کوتاه و با برکت زیست !!

نویسنده: قاری اسحق موحد

الله عزوجل می فرماید: إِن يَمْسَسْكُمْ قَرْحٌ فَقَدْ مَسَّ الْقَوْمَ قَرْحٌ مِّثْلُهُ وَتِلْكَ الأيَّامُ نُدَاوِلُهَا بَيْنَ النَّاسِ وَلِيَعْلَمَ اللّهُ الَّذِينَ آمَنُواْ وَيَتَّخِذَ مِنكُمْ شُهَدَاء وَاللّهُ لاَ يُحِبُّ الظَّالِمِينَ ﴿۱۴۰﴾

اگر (در روز احد) به شما زخم و آسیبی رسید؛ به راستی به آن گروه (کافر نیز در روز بدر) زخم و آسیبی همانند آن رسید. و ما این روزها (ی شکست و پیروزی) را در میان مردم می گردانیم. و تا خداوند افرادی را که (واقعاً) ایمان آورده اند؛ معلوم بدارد، و از میان شما شاهدانی بگیرد، و خداوند ستمکاران را دوست نمی دارد.

دیروز خبر شهادت بشیراحمد ریان فرزند نویسنده مشهور افغان آقای ریان را از طریق رسانه های جمعی شنیدم، به مانند هر انسانی از شنیدن این واقعه متاثر و غمگین شدم، شهادت وی یک باره ذهنم را به صحنه های پوهنتون برد و روزهای تعلیمی را یک به یک به یادم آورد و روزهای که گذشت ولی شهادت نصیب مان نشد را تکرار کرد.

بشیراحمد ریان جوان زیرک و هوشیار، نویسنده ماهر و مترجم مجرب بود، وی در سن کوتاهی که داشت به قله های بلند از نویسندگی و مطالعه پرواز کرد، کتاب های زیادی را مطالعه و تعدادی را ترجمه کرد ولی ددهای وحشی و دشمنان قلم و انسانیت دست تجاوز بلند نمودند و این گل نوشگفته باغچه کتابت و نویسندگی را زیر لگد نموده و پرپر ساختند.

اگر چند دشمنی با قلم و کتابت تاریخ طولانی دارد و در عصر های گذشته و قرون متمادی دست های بی رحم و پنجه های ظلم و قساوت دانشمندان، فرهیخته گان و صاحبان علم و فراست را گاه گاهی نشانه گرفتند، و ما در حافظه تاریخ نامهای زیادی ازین دسته دانشمندان داریم که ثبت شده و خون های شان مشعله راه دیگران گردیده است، ولی دشمنی و عداوت معاصر با قلم و کتاب نوعیت منحصر به فرد خود را داشته و زیر پرده و پوشش دفاع از تعلیم، فرهنگ و بیداری به ترور شخصیت ها می پردازند و افراد کارا و زبر دست را از میان می بردارند.

ضرب المثل مشهور است که می گویند گلها عمر کمتری دارند، دقیقا که گلها عمر کمتری دارند و در همسایگی خارهای پر نیش مسکن گزین اند و هر لحظه با خطرات جدی رو به رو می باشند.

اما با وجود این که گلها عمرشان کمتر است ولی یاد شان، تاریخ شان و خاصیت شان سر زبان ها بوده و ماندگار است و اذهان بشر هیچگاهی آنها را فراموش نمی کنند.

بشیر احمد ریان شهید شد، آری ! توسط ددمنشان زمان پرپر شد، ولی ذکر و یادش ماندگار است. سید قطب رحمه الله می گوید: سخنان ما مانند عروسک های بی روح می باشند که حرکتی در آنها نیست، ولی زمانیکه ما برای شان جان دهیم، آنها زنده می شوند و در میان زندگان زندگی می کنند. بلی! بشیر احمد ریان رفت ولی کلمات و سخنانش، کارکردها و تلاشهایش ماندگار است و سخنانش تا قیامت زنده است و در میان زندگان زندگی می کند.

بشیراحمد ریان شهید شد، آری ! بلبل خوش سخن و خوش ادای باغ نویسندگی زیر ساطور ظالمان جان باخت، ولی خون وی آتش فشان خواهد شد که خانه و کاشانه ظالمان را خواهد سوخت.

شهادت ریان نه تنها که  از همت راه روان وی نمی کاهد بلکه قوت و انرژی به آنها میدهد، تا خط سیرش را تعقیب کنند و در مقابل ظالمان بایستند و سخن حق را بگویند.

در اخیر از دوستان، احباب و راه روان برادر عزیزم ریان می خواهم تا هرچه زود تر انتقام وی را از پاتک سالاران ظالم و بی دین بگیرند و دست شان را از ریشه قطع نمایند تا بار دیگر مرتکب چنین جنایت نا بخشودنی نگردند.

انا لله و انا الیه راجعون

جایش بهشت برین و یادش جاویدان باد !

د نن ټکی اسیا موبایل اپلیکیشن
avatar
  ګډون وکړئ  
خبرتیا غوښتل د