د پکتیا ویر…..

 

نوراحمد صدیقي

پسرلی ده دښنتې او د غرونو لمنې د غاټول په سرو ګلونو سرې وي او له هر لوري د مرغکیو زړه راښکونکی اوازونه پورته کیږي

خو د پکتیا دښتې د شملورو په وینو سرې دي، او له هر لوري د ژړا او واویلا اوزونه پورته کیږي، څوک د

وا زویه!

څوک د وا وروره!

څوک د وا ملګریه! … او … په سلګو کې اوازونه کوي

اوف هغې مورد یوازیني زوی د کټ بازو نیولی ژړا هر څه ترې تښتیدلي، خبرې نشي کولای صرف په رڼو سترګو ګوري

اوف هلته خویندې په کټ کې د پروت ورور نه را چار پیرې دې او په سرو سترګو ژاړي

اوف هغه  چې لا واده نه وه لاسونه یی سره دي په نیکریزو نه د خپل خاوند په وینو یی لاسونه سره دي

اوف هلته ماشومان د خپل پلار جان لاره څاري خو پلار یې په کټ کې پورت ورته راوړل کیږي

اوف خدایه نن پکتیا کې  په اتلسو کورونو کې د غم ټغر خور دی، له اتلسو۱۸ کورونو څخه د ژړا اوا زونه پورته کیږي

هغه  ملا تړلي ځوانان مو د غره لمنې ته روان دي خو د میلې لپاره نه بلکې اتلسو ۱۸ شملورته قبرونه باسي

اوف خدایه د کتیا غرونه په وینو سره دي

اوف خدایه نن د پکتیا شمله په وینو سره ده

اوف خدایه د خویندو میندو منګولې د شیدانو په وینو سرې دي

تیره ورځ د یرغلګرو بې پیلوټه اولوتکې اتلس۱۸ شملور شهیدان کړل

اوف نور د ژړا توان نلرم

متعال ربه! تاته په سلګو، ژړا او عاجزۍ د دعا لاس لپه کوم

متعال ربه! نور مو له هیواده د یرغل کرغیړنه لمن ټوله کړې

متعال ربه نور مو په هیواد کې اسلامي نظام قایم وګرځوې.

 

 

 

د نن ټکی اسیا یوټیوب چېنل
avatar
  ګډون وکړئ  
خبرتیا غوښتل د