نظــر

استیضاح وزیر یا افتضاح وکلاء !؟!

موضوع رد صلاحیت شدن “مجتبی پتنگ” وزیر بی کفایت داخله از سوی پارلمان نام نهاد کشور ، در روز دوشنبه مورخه 31/سرطان/1392هش چیز تازه ای نیست که تا این حد در بین رسانه های داخلی و خارجی و مطبوعات جهان و کشور انعکاس پیدا کرده است ؛ اما از آنجا که این سلب صلاحیت ها در شرایط خاص و بحرانی کشور انجام می گیرند و در دلیل و دلایل ارایه شده در بر کناری وزیر بخت برگشته ، موضوعات مهمی به افشا کشانیده می شوند این بسیار مهم است ؛ چرا که دنیا و مخصوصا ملت شریف افغانستان بیش از پیش در جریان ناگفته های حکام فسادپیشه و خودکامه خود ، قرار می گیرند و به نهال شوم غرب (اداره اجیر کابل) بیش از هر زمانی دیگر ، احساس بدبینی و بی اعتمادی پیدا می کنند

و این عینا همان چیزی است که مجاهدین سلحشور و فرزندان به حق افغانستان ، شب و روز در جهت افهام و تفهیم آن ، به ملت مسلمان و مظلوم کشور ،  در تلاش هستند ؛ آنها (مجاهدین) از ابتدای روی کار آمدن حکومت دست نشانده ، بارها هشدار و اخطار داده بودند که حکومت کرزی و اداره فاسد کابل ، زاده ی ناقص ، شوم و نامشروع اشغالگران خارجی و فروختگان داخلی است و جز مترسک و آله نمایشی چیز دیگر نمی باشد و دلبستن و امیدوار شدن به نظام برآمده از متن کفر ، جز تباهی و ذلت برای آینده دور و نزدیک کشور ، چیزی دیگر به همراه ندارد ؛ اینست که چون خشت بنای این نظام غرب زده ، بر مبنای کج و سلیقه ناقص دشمنان دین گذاشته شده ، هرگز تا ثریا دیوارش به راستی نمی رود ؛ همین ده ماه پیش بود که پارلمان نام نهاد کشور ، در اکثریت قاطع ، به تایید صلاحیت پتنگ ، به عنوان (به اصطلاح) وزیر داخله ، رای دادند ؛ اما اکنون در کمتر از یکسال ، از وی سلب صلاحیت کردند چرا؟

البته این تنها پتنگ نیست که محکوم به بی کفایتی ، ضعف مدیریت ، توهین به اهل پارلمان ، بی اعتنایی به احضارات مجلس ، برآورده نکردن خواسته های بحق مسئولیت موکوله و … می شود و نماینده های زرخرید پارلمان ، یک روز با اجماع به تایید صلاحیت او و امثالش ، رای می دهند و پس از اندکی ، دوباره باز با اجماع ، از مقام وزیر سلب صلاحیت می کنند ؛ اگر به واقعیت به مسایل نگریسته شود و چون و چراهای پارلمانی ها در تایید و یا سلب صلاحیت های مقام های حکومتی به دقت مورد بحث و بررسی قرار بگیرند ؛ بدون شک نتایج جالب و بعضا سوال برانگیز زیادی به دست می آید ؛ اصل موضوع اینست که در هیچ نهاد حکومت دست نشانده اثری از خیر خواهی و دلسوزی برای جامعه و کشور افغانستان دیده نمی شود و هر کسی در هر مقام و منصبی که قرار دارند فقط و فقط به فکر پر کردن جیب های شان هستند و همواره تلاش می ورزند تا به هرطریق ممکن شرایط و اوضاع سیاسی و مالی خود را بهبود ببخشند ؛ روی این حساب نه آنهایی که (به اصطلاح) در پارلمان ، به عنوان نماینده های مردم تکیه داده اند بدرستی از مردم نمایندگی می کنند و به نفع مردم و آینده کشوره تصمیم و تصویب اتخاذ می کنند و نه هم آنهایی که به عنوان تایید صلاحیت شدگان ، زمام امور را در کشور به دست می گیرند به فکر نفع رسانی به ملت و کشور ، بر می آیند ؛ و این موضوع زمانی ثابت می شود که خوانندگان عزیز و محترم و ملت فهیم کشور ، بحث های صورت گرفته در صحن علنی مجلس ، و نطق های رسمی وکلاء و حکومتی ها ، چه در زمان تایید صلاحیت شدن و چه در زمان استیضاح و سلب صلاحیت شدن ها ، یکبار حداقل از روی حس کنجکاوی به مطالعه و مرور بگیرند ؛ آنگاه درخواهند یافت که عمق خیانت ها در هر دو طرف تا کجاست و چگونه ملت و کشوری که از هر نگاه در مظلومیت شدید ، فقر و بیکاری ، ناکسی و ناتوانی قرار دارند ؛ قربانی خواسته ها و هوس بازی های یکعده انسان های وطنفروش و خاینین ملی شده و می شوند.

چند وقت پیش ، زمانی که عمر زاخیلوال وزیر (به اصطلاح) مالیه ، استیضاح شد و اتهاماتی از سوی وکلای زرخرید علیه او مطرح گردید او نیز در مقابل به افشاگری پرداخت و نقاب از چهره واقعی برخی اعضای پارلمان برداشت و اسناد زیادی مبنی بر رسوایی های آنها در زمینه های مختلف رو کرد که حیثیت ناچیز اعضای پارلمان را در میان مردم به شدت کاهش داد و اعتبار آنها را تا درجه صفر سقوط داد ؛ اما وکلای جاه و مقام (و نه وکلای به حق مردم) از ترس افشاگری های بیشتر زاخیلوال ، بجای سلب صلاحیت وی ، او را تایید صلاحیت کردند ؛ اینکار گرچه تا حدودی اوضاع را آرام کرد ؛ ولی نتیجه به دست آمده در حاشیه استیضاح زاخیلوال ، اینکه اراکین حکومتی تا کجا در فساد و بی هنجاری آغشته ، و چقدر بی صلاحیت و بی کفایت هستند ؛ و اینکه برخی اعضای پارلمان ، چه گرگ های درنده و انسانهای مرموزی هستند ؛ هرگز هیچ وقت از ذهن و فکر ملت شریف افغانستان پاک نمی شود و حداقل اینکه به سرنوشت خود که چگونه بازیچه دست چند عیاش ، فاسد و بی بند و بار و بی مسئولیت ، قرار گرفته حسرت می خورند و در نهایت صفر درصد اعتمادی که به دولت و پارلمان ، داشتند به هیچ درصد تنزل پیدا می کند .

درست در جلسه استیضاحیه وزیر (به اصطلاح) داخله ، همان اتفاقات استیضاح زاخیلوال ، به تکرار گرفته شد ؛ اینکه وکلای مفت خور و زرخرید پارلمان ، به ناتوانی ها ، ضعف ها ، کاستی ها ، فساد کاری ها و … وزیر داخله اشاره کردند ؛ و در مقابل (پتنگ) وزیر نگون بخت نیز ، به تهدید افشای چهره های قاچاقچی و مافیایی اعضای پارلمان ، روی آورد و با کاربرد کلماتی چون “گرگها” و “شکارآنها” در بین اعضای پارلمان ، و همقطارانش در صفوف دولتی ، ناگفته های زیادی به دل داشت که بگوید ؛ ولی از چانس بدش ، به ختم حوصله اعضای پارلمان انجامید و آنها (وکلای نامشروع) از ترس افشاگری های احتمالی ، صحن علنی و رسمی مجلس را به آشوب کشاندند و آنجا را با جنگ های لفظی و فیزیکی خویش ، به میدان بزکشی شبیه ساختند ؛ و در نهایت با ترک وزیر ، در اکثریت قاطع (136 رای) به سلب صلاحیت وی ، رای دادند ؛ و لکن بر خلاف تصور و توقع پارلمانی ها ، کار به اینجا ختم نشد و کرزی در واکنشی تند ، موضوع سلب صلاحیت وزیرش را به ستره محکمه (نهاد اصلی فساد) ارجاع داد و پتنگ را همچنان تا روشن شدن اصل قضیه ، بر سر قدرتش ، البته نه به عنوان وزیر بلکه به عنوان سرپرست (وزارت داخله) ابقاء نمود ؛ و از طرفی هم ظرف چودنی وزیر سلب صلاحیت شده ، شکست و اقدام مجلس را غیر قانونی و عملی هدفمند و جانبدارانه تلقی کرد و آن را یک دسیسه از سوی برخی چهره های پارلمان قلمداد کرد که از کابل تا نیجریا به قاچاق مواد مخدر و اجناس غیر مشروع مصروف هستند ! …    

به هرحال استیضاح وزیران در مجلس پارلمان (نام نهاد) افغانستان که در بیشتر وقت ها به افتضاح آنها و پارلمانی های زرخرید می انجامد ، از بی ثباتی و بی اعتمادی میان وکلاء و حکومتی ها حکایت می کند و این هردو ، باعث دلسرد شدن عموم ملت افغانستان از دولت دست نشانده و اعضای پارلمان می شود و تازه بسیاری از مردم ، به این حقیقت می رسند که واقعا در افغانستان مخصوصا از زمان اشغال این کشور توسط نیروهای خارجی و روی کار آمدن دولت فاسد و دست نشانده ، هیچکس خالصانه خدمت نکرده اما خالصانه خیانت کرده اند ؛ و نیز به حقانیت مبارزات مشروع و حق به جانب فرزندان قهرمان کشور ، مجاهدین جهاد مقدس فعلی می رسند که چگونه دلسوزانه برای اعاده نظام صد فی صد اسلامی و شکست کفر اشغالگر و سرنگونی حکومت دست نشانده آنها ، جانانه مبارزه می کنند و در این ره ، از هیچ کوششی دریغ نکرده و تا پای جان ، فدای دین و آزادی میهن عزیز می شوند.

به امید عزت و سربلندی روز افزون مجاهدین ، و شکست و رسوایی های بیش از پیش دشمنان میهن و دین ! 

ابوصهیب حقانی هراتی

ورته لیکنې

ګډون وکړئ
خبرتیا غوښتل د
guest
0 Comments
Inline Feedbacks
ټولې تبصرې کتل
Back to top button
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x