انجینر صاحب مرحوم که من می شناختم …!

ابوصهیب حقانی هراتی

مشهور به انجینر صاحب بود ولی بعدا و را به اسم عبدالله گل ریان می شناختم شخصیت علمی، متدین، و دلسوزی که نمی توانست دلسوزی و خیر خواهی خود را نسبت به مسائل روز جهان اسلام و بخصوص افغانستان کتمان کند و همواره هر اهل دلی را که می یافت بسیار با تاثیر و جرئت حرف های دل خود را که بسی موثر واقع می شد با همه شریک می ساخت و نسبت به موضوعات مختلف معلومات کافی و مستندی را ارایه می نمود.

انجینر صاحب رحمه الله شخص مهربان، متواضع و بسیار مهمان نواز بود با کهولت سنی و در حالیکه گاهی سخت گرفتار کارهای روزانه اش بود باز هم اگر به وی خبر داده می شد که مهمانی جهت ملاقات آمده با خوشی و فراخ دلی به استقبال رفته و بسیار صمیمانه مهمان را می پذیرفت و گاهی ساعت ها با مهمان هایش مجلس نموده و در بحث های مختلف علمی مسائل زیادی را مطرح می کرد.

گاهگاهی که موفق به دیدارشان می شدم از نصایح دلسوزانه، و نکات علمی عالمانه و از تجربیات و خاطرات شان بهره برده و نهایت استفاده می کردم، ما را به آینده امیدوار می ساخت و از دیدن نسل جوان در عرصه های مختلف جهادی خصوصا در عرصه علمی و امور فکری به خوشی استقبال کرده و همواره تشویق می فرمودند و یکی از آرزوهای شان فعال شدن نسل جوان در امور جهادی و سهم گرفتن در تمام عرصه ها بود.

انجینر صاحب مرحوم گاهی در کوچه و بازار مثل یک معلم آموزنده رفتار کرده و اخلاق صحیح اسلامی را نشان می داد، با محبت به دیگران سلام داده و نسبت به احوال شخصی یاران و دوستان جویای حال می شد و سعی می کرد با حرف های خوب خود گاهی بار سنگین را از دوش برادر مسلمان خود را بردارد.

در مجلس ایشان حتما یک چیز آموزنده را در می یافتی، بسیار خوب بلد بود سر موضوعات مختلف بحث علمی داشته باشد، از دوران مبارزه جهادی خود بر ضد کمونیزم، سیکولارها، و جماعت های مختلف خاطرات بسیار زیاد داشتند و همینطور به عنوان یک شخصیت علمی از سفرهای ملی و بین المللی خود فراوان حکایت ها داشت که بسیار دلچسب، جذاب و آموزنده بود.

انجینر صاحب یکی از بزرگوارانی بود که این اواخر در حالیکه در بستر بیماری قرار داشت الله تعالی او را با شهادت بشیراحمد ریان فرزند عزیزشان مورد امتحان قرار داد اما ایشان کامیاب و سربلند از امتحان الهی برآمد و هیچ تشویش نداشت و الله را شاکر بود که جان فرزندش را در دین خود قبول کرده و تقدیر الهی نیز چنین رفت که تنها فاصلۀ پیوستن وی با جگرگوشه اش به کمتر از یک ماه هم نکشید که خودشان جان به جان آفرین سپرد و داعی اجل را لبیک گفت.

ضمن آنکه رحلت و وفات استاد انجینر عبدالله گل ریان صاحب در زمان فعلی که یک شخصیت علمی و جهادی بود ضایعه بزرگ برای امت مسلمه و بخصوص افغانستان می دانم اما از الله ذوالجلال امیدوارم که ایشان را در جوار رحمتهای خویش قرار داده و بهشت برین را جای شان گردانیده و تمام خدمات علمی و جهادی ایشان را در راه دین مبین اسلام به درگاه خویش قبول و مقبول فرموده و به فرزندان، متعلقین و شاگردان شان صبر جمیل و استقامت و توفیق خدمت در راه دین را ارزانی فرماید.

آمین  ثم آمین