نظــر

تاپی، توتاپ، کاسا؛ تعبیر خواب های خرگوشی نظام برای مردم افغانستان!

فرهاد عماد

در نظام های دموکراسی-سرمایه داری  برای گرفتن رأی بیشتر و رسیدن به قدرت وعده های دروغین به مردم داده می شود. در تمام کشورهای که در آن نظام سرمایه داری حاکم است یک آمر معمول شمرده می شود؛ مثال بزرگ آن را مردم مسلمان افغانستان در سیزده سال گذشته تجربه کردند، اما این بار با تعبیر خواب های عبدالله و غنی!

اگر دقیقاً به چند پروژه ای تحت نام تاپی، توتاپ، کاسا یک هزار وغیره  فکر شود، که از تشکیل حکومت جان کری بر سر زبان هاست و از آن منحیث بزرگ ترین دست آورد حکومت سخن گفته می شود. قطعاً این ها پروژه های بنیادی برای مردم افغانستان نیست.

پروژه ای  پایپ لاین انتقال گاز تاپی(ترکمنستان، افغانستان، پاکستان، اندیا) گاز مایع که از مسیر افغانستان به پاکستان، هند و کشورهای دیگر می رسد، در حالی که افغانستان مصرف کننده این انرژی نیست که از آن صاحب رشد اقتصاد پویا شود. نه به دست آورنده اصل پول از بابت فروش آن، بلکه مفاد زیاد آن به شرکت های بزرگ جهانی می رسد که مربوط امریکا و اروپا می باشد. در واقع افغانستان منحیث یک پل ارتباطی قرارداده شده است! یگانه چیزی که به افغانستان می رسد به گفته عامیانه از گاوغدود است و آن حق ترانزیت از خاک افغانستان می باشد.

اگر واقعاً حکومت جان کری برنامه می داشت یا لااقل استقلال فکری داشتند باید اربابان خود را قانع می کردند که بالای منابع آبی سرمایه گذاری کنند، اکنون افغانستان صادر کننده انرژی به منطقه می بود. اما، استعمار هرگز چنین کاری نمی کند تا سرزمین های اسلامی خود کفا بوده و حضور ایشان زیر پرسش رود. از طرفی سیاست که امریکا در منطقه بازی می کند، نمی گذارد که پروژه های نام برده به درستی پیش رود با سیاست کنونی اشرف غنی به اشاره امریکا که با طالبان و پاکستان در پیش گرفته آینده پروژه تاپی نامعلوم به نظر می رسد، چرا از مسیر که این پایپ لاین و خط برق می گذرد طالبان تسلط داشته در صورت عدم همکاری طالبان این پروژه ها به چالش جدی کشانیده می شود.

به تازه گی تغییر مسیر لین برق پروژه ای توتاپ(ترکمنستان، ازبکستان، تاجکستان، افغانستان پاکستان) از بامیان به کابل، لوگر و پکتیا با واکنش های تند مردم هزاره مواجه شد. دو معاون هزاره هر یک سرور دانش و محمد محقق به حکومت جان کری هشدار داد در صورت تغییر مسیر انتقال از راه بامیان به لوگر و پکتیا با حکومت قطع همکاری خواهند کرد. هم زمان با سفر اشرف غنی به انگلستان با تظاهرات مردم هزاره در انگلستان روبرو شد، و دو نفر به رسم اعتراض از تغییر مسیر این پروژه  اشرف غنی را در تالار کنفرانس دروغ گو گفته و دشنام دادند که اشرف غنی به آخرین حد بین تالار تحقیرشد. معلوم می شود که پروژه توتاپ هم به مشکلات جدی روبروشده است. در صورت انتقال از راه بامیان این پروژه دو سال دیگر به تعویق خواهد افتاد و تا ختم حکومت جان کری تکمیل نمی شود.

کاسا یک هزار پروژه انتقال انرژی برق قرغیزستان و تاجکستان از طریق افغانستان با طول 1250 کیلومتر به پاکستان می باشد و اخیراً افتتاح شد که در مرحله سروی بوده و بیش از پنج سال را در برخواهد گرفت تا به اصل مقصد برسد. این پروژه معلوم است که به زودی نخواهد شد و در درازمدت بستگی به شرایط امنیتی دارد. برنامه های همه شمول حکومت جان کری که از آن خروار وعده ای دروغین مشتی را به مردم مسلمان نشان دادند و آن هم قطعاً تظمین نیست هر روز امکان می رود که به بن بست جدید روبرو شود.

تطبیق بروژه های حکومت جان کری به لطیفه ای مشابهه است که می گویند: “پسر از پدر خواست که برای عید برای او لباس، بوت، واسکت وغیره چیزهای پوشیدنی خریداری کند. پدر که به بازار رفت دید که پولش کم است صرف یک کلاه ساده و ارزان را به پسر خرید، گفت: بقیه لباس ها را در آینده برایت می آورم. وقتی روزهای عید نزدیک شد پسرک پرسید؛ کجاست لباس؟ پدر با لهجه قهر آمیز گفت: چی نداری آیا کلاه نخریده ام برایت؟ پسرک خاموش شد. باز یادش آمد کجاست بوت؟ پدر همان یک جواب داشت، گفت: چی نداری کلاه! آیا کلاه برایت نخریدم.” پسرک هر پرسش اش را با کلاه پاسخ می یافت، بلآخره فهمید که همه صرف همین کلاه است.

در شرایط کنونی 38 درصد مردم زیر خط فقر زنده گی می کنند، بیش از 3 میلیون جوانان، زنان و کودکان به مرگ تدریجی(معتاد) شده اند، هر روز دها جوان قربانی اهداف بیگانه در این سرزمین می شوند، جوانان تحصیل کرده از عدم زمینه کار خود را غرق آب های مدیترانه می کنند تا به کشورهای اروپائی برسند. برای تمام این نا رسائی های رهبران حکومت جان کری به مردم مسلمان این سرزمین یک پاسخ دارند. چی ندارید؟ تاپی، توتاپ و یا کاسا یک هزار.

از همه خطرناک تر مسئله قروض بانک جهانی است که به حکومت جان کری وعده شده است، آخرین ارزیابی این بانک در کنفرانس لندن از رشد اقتصادی دروغین 2 درصد در سال روان خبر داد. به این ترتیب بانک جهانی اعلان نمود که به کمک های خود به افغانستان ادامه خواهد داد. این پول های اند که با یک فیصدی معین سود به افغانستان پرداخته می شود، به این ترتیب افغانستان با رشد اقتصادی منفی قرضدار بانک جهانی خواهد ماند و به آن سالانه سود معین افزوده می شود.

هردو شریک حکومت جان کری می دانند وعده های که به مردم در زمان کمپاین انتخاباتی داده بودند، خواب خرگوشی بود که خود دیده و در حقیقت هیچ چیز نیست و نمی تواند کاری کنند؛ چرا که ایشان استقلال فکری و سیاسی ندارند. از جمع تمام وعده های زمان کمپاین انتخاباتی که زود عملی نمودند همانی بود که هردو می گفتند: “اگر به قدرت برسند در روز اول کاری سند امنیتی با امریکا را امضا خواهند کرد.” و چنانی که گفته بودند عمل کردند، قبل از تکمیل شدن یک روز سند ننگین دوستی با کفار را امظا کردند؛ دوستی با کفار و اولیای امور گرفتن ایشان چنین ذلت دنیوی و عذاب بزرگی آخروی را در پی دارد که امروزه شرکای حکومت دهشت ملی به آن گرفتار اند.

ورته لیکنې

ګډون وکړئ
خبرتیا غوښتل د
guest
0 Comments
Inline Feedbacks
ټولې تبصرې کتل
Back to top button
0
ستاسو نظر مونږ ته دقدر وړ دی، راسره شریک یې کړئx
()
x