غزل: مطمئن افغان

مطمئن افغان

د عشق تله درَنه بالا سرونه ترې لوګي شول
ارمان هم دومره لوړ چې ارمانونه ترې لوګي شول

بانډار د کلي نشته د چنار سيوره خالي ده
سپرليو خوئ بدل کړ او ګلونه ترې لوګي شول

چوپتيا يرغمل کړئ د بې وسه ولس غږ دی
په شمار ژڼي اخته دي نظرونه ترې لوګي شول

خو غـږ د بغـــاوت نور تر مريو رسيدلئ
اواز د زړو به شور شي که اهونه ترې لوګي شول

د سترګو کسي تت دي د منصور منصور نارې دي
د وخت منصور په دار لکه چې زړونه ترې لوګي شول

ائ کاش که مطمئنه را ويدو ته شي ملاله
ټپه کړي يو پيغور که ميوندونه ترې لوګي شول

avatar
  ګډون وکړئ  
خبرتیا غوښتل د