غزل: مطمئن افغان

مطمئن افغان

د عشق تله درَنه بالا سرونه ترې لوګي شول
ارمان هم دومره لوړ چې ارمانونه ترې لوګي شول

بانډار د کلي نشته د چنار سيوره خالي ده
سپرليو خوئ بدل کړ او ګلونه ترې لوګي شول

چوپتيا يرغمل کړئ د بې وسه ولس غږ دی
په شمار ژڼي اخته دي نظرونه ترې لوګي شول

خو غـږ د بغـــاوت نور تر مريو رسيدلئ
اواز د زړو به شور شي که اهونه ترې لوګي شول

د سترګو کسي تت دي د منصور منصور نارې دي
د وخت منصور په دار لکه چې زړونه ترې لوګي شول

ائ کاش که مطمئنه را ويدو ته شي ملاله
ټپه کړي يو پيغور که ميوندونه ترې لوګي شول

د نن ټکی اسیا یوټیوب چېنل
avatar
  ګډون وکړئ  
خبرتیا غوښتل د