نظــر

آمریکا از تهدید نظامی علیه سوریه تا عقب نشینی !؟!

از چند هفته بدینطرف موضوع حمله نظامی آمریکا علیه نظام قصاب حاکم بر سوریه (دولت بشاراسد) به خبر داغ رسانه ها و تیتر درشت مطبوعات جهان تبدیل شده بود ؛ همه افکار عمومی متوجه و مشغول حمله جدید نظامی آمریکا (اما این بار نه در افغانستان ، عراق ولیبی بلکه) به سوریه شده بودند ؛ اوباما در مقام ریاست جمهوری آمریکا در نطق های مختلف از حمله قریب الوقوع هوایی نظامی به شکل محدود و موثر خبر می داد و جان کیری وزیر خارجه دولت آمریکا در اسفار مختلف به کشورهای غربی در پی تجمیع قوت های جهانی و مشارکت در حمله نظامی جدید ، تمام سعی و تلاش خود را بکار می گرفت ؛ و در این میان بسیاری از کشورهای حامی جنگ افروزی های آمریکا ، نسبت به قبل ، خسته تر به نظر رسیدند

و خیلی ها از جمله انگلیس (که در گذشته محورشرارت و جنگ طلبی بود) فقط در حد همسو بودن با جریان جنگ جدید ، اعلان آمادگی کردند ؛ و این موضوع (جنگ سوریه) همچنان جریان داشت و روبه روز وقوع آن حتمی تر می شد که ناگهان با تردستی و زیرکی کشورهای حامی بشار اسد (ازجمله روسیه) در تغییر موضع سران سوری در مورد سلاح های شیمیایی ، به یکباره منحرف شد و با حیله گری مدرن و آزموده روسیه و برخی کشورهای طرفدار سوریه جلوی حمله قریب الوقوع گرفته شد و به اصطلاح به نفع دولت بشاراسد زمان بیشتری خریدند .
بهتر است موضوع تهدید آمریکا در لحن های مختلف در روزهای اخیر علیه نظام بشاراسد را از یک زاویه دیگر و در قالب چند پرسش به بحث بگیریم و آن اینکه آیا واقعا آمریکا به سوریه حمله می کرد ؟
آیا آمریکا بر اساس حس بشردوستی ، ترحمش گل کرد و یک دفعه به یاد جنایت های هولناک بشاراسد اعم از قتل شهروندان عادی و غیرنظامیان مظلوم تا زنان و کودکان معصوم سوری افتاد و برای پیشگیری سونامی خون در سوریه ، موضوع حمله را طرح کرد ؟
آیا واقعا دلیل اصلی انصراف شرکای بین المللی آمریکا در حمله نظامی به سوریه عدم اقناع کامل آنها مبنی بر استفاده شدن از سلاح های شیمیایی توسط نظامیان سوری بود و یا اینکه دیگر نمی خواستند موید و شریک جنگ افروزی های آمریکا بشوند ؟
آیا دولت روسیه و کشورهای حامی بشاراسد (که بدون شک در تمام اتفاقات و وقایع تلخ ملت رنجدیده و ستمدیده سوریه با حکومت اسد شریک هستند) خیرخواه آمریکا و دلسوز مردم سوریه بودند که طرح خلع سلاح های شیمیایی سوریه را به آمریکا و جهان ارایه کردند ؟
واقعیت اینست که دولتمردان آمریکا فکر می کردند که باطرح حمله به سوریه ، تمام همپیمانان غربی آنها با آنها متحد می شوند و یکبار دیگر نفوذ آمریکا در جهان را به رخ عالم و آدم می کشند ؛ چنانچه در حمله به افغانستان ، عراق و لیبی موفق  شده بودند ؛ اما وقتی دیدند که حتی نزدیکترین کشورها از نگاه فکری و سیاسی به آنها امثال دولت انگلیس نتوانست از مجلس آن کشور مجوز حمله بگیرد ؛ یکی یکی از موضوع جنگ طفره رفتند و خلاصه همه به نوعی آمریکا را جواب گفتند ؛ سران آمریکا مجبور شدند که در دنیا جار بزنند که اگر بشود آمریکا ، به تنهایی به سوریه حمله نظامی خواهد کرد در حالیکه کابوس وحشتناک و تجربه حمله های نظامی آن کشور و همپیمانان وی به افغانستان و عراق مدام پشت دولتمردان آمریکا را به لرزه در می آورد و شکست های جبران ناپذیر این دوجنگ را در یاد و خاطره آنها زنده می کرد ؛ با این حال با وجود برائت جستن قدرت های غربی از مشارکت با آمریکا در نبرد جدید علیه سوریه ، بازهم آمریکا از یارگیری دست نکشید و همچنان در تلاش جلب توجه شرکای بین المللی خود بوده و هست و برای آمریکا خیلی دشوار بود که در جنگ علیه سوریه یکه تاز میدان باقی بماند .
طرح حمله و تهدید نظامی آمریکا به سوریه ، نه بخاطر نجات ملت مظلوم سوریه از چنگ نظام سفاک حاکم ، بلکه بیشتر بخاطر تامین امنیت ملی آمریکا بود ؛ چیزی که علنا در نطق های اوباما بدان اشاره شده و بارها تاکید گردیده بود ؛ واقعا اگر این حمله بخاطر نجات ملت سوریه می بود چرا در حالیکه بیش از دوسال از آغاز نبردهای مردمی علیه نظام جور سوریه  می گذرد ؛ تمام قدرت های جهانی نظاره گر هستند و هیچ اقدام عملی در طی این مدت علیه حکومت بشاراسد صورت نگرفته است و حالا که شواهد قوی از کاربرد سلاح های شیمایی توسط نظامیان سوری علیه زنان و کودکان بی گناه نشان می دهد ؛ ولی بازهم آمریکا صراحتا اعلان کرد که استفاده شیمیایی در آینده امنیت ملی آمریکا را تهدید می کند و از همین جهت طرح حمله را روی دست گرفته است و علنا توضیح داد که در پی اسقاط دیکتاتور نیست و نمی خواهد سوریه شبیه عراق ، لیبی و یا کوزوو شود .
دلیل عدم مشارکت جمعی کشورهای غربی (با آمریکا) در امر حمله به سوریه هرگز این نبود که شواهدی مبنی بر بکارگیری سلاح های شیمیایی توسط نظامیان سوری و جود ندارد ؛ و این فقط یک بهانه بود که که کشورهای غربی برای خود سپر بلا نمودند ؛ بلکه دلیل اصلی آن بود که سران دول غربی غیرمستقیم به شکست جبران ناپذیر خود در عراق و افغانستان اعتراف کردند ؛ آنها از جنگ عراق و مخصوصا افغانستان درس عبرت گرفته و می دانستند که حمله جدید در جهت منافع آمریکا و در صورت سهم گرفتن آنها ، اسباب نابودی و رسوایی دولت های آنها را بیش از پیش در منطقه و جهان فراهم می آورد ؛ اینجا بود که بهانه آوردند ؛ و گرنه چرا در زمان حمله نظامی آمریکا به عراق و افغانستان توسط سازمان های مربوطه بین المللی به این همه تحقیق و تفحص پرداخته نشد و برای یافتن دلیل جنگ به این دو کشور به دنبال این همه فرصت و زمان نگشتند ؟؟؟
روسیه و چند کشور منطقه ، حیات و بقای وجود خود را در نظام بشاراسد در سوریه می بینند ؛ آنها می دانند با اسقاط نظام اسد تمام اعتبار و آبروی شان از بین می رود و با از دست دادن اسد از اجرای بسیاری طرح ها و نقشه های شوم شیطانی که در مورد خاورمیانه دارند عقب می مانند و شاهرگ حیاتی آنها زده می شود بدین جهت برای هرنوع مساعدت و فداکاری در جهت حفظ نظام اسد در سوریه تلاش می کنند و هیچ پروایی به جنایت های بی شمار نظامیان اسد نسبت به ملت مظلوم سوریه ندارند ؛ چراکه برای آنها اسد هم مهم نیست بلکه برای آنها فقط خودشان مهم است و منافعی که از ابقای اسد در حکومت سوریه می برند .
  به هرحال اوباما با این عقب نشینی نشان داد که چقدر ترسوست و اینکه چقدر دولت آمریکا در سطح بین الملل در حالت انزواء قرار گرفته است و از همه مهمتر تاثیر شکست نظامیان اشغالگر خارجی در عراق (و مخصوصا) افغانستان تا چه میزان بالاست که حتی غرور کاذب قدرت های جهانی دیگر توان جان گرفتن ندارد و دولت های زورگو چگونه در مقابل سپاه کوچک اهل ایمان به زانو در آمده و شکست خورده و پوزه شان به خاک ذلت مالیده شده است .
و ان شاءالله که مجاهدین سلحشور در افغانستان تا آخرین قطره خون سرخ خود ، باقی مانده رمق اشغالگران خارجی را خواهند گرفت و چنان درسی به آنها خواهند داد که هرگز تا مدت ها فراموش نکنند .
به امید پیروزی های روز افزون مجاهدین و شکست دشمنان خون آشام دین

ابوصهیب حقانی هراتی

ورته لیکنې

ګډون وکړئ
خبرتیا غوښتل د
guest
0 Comments
Inline Feedbacks
ټولې تبصرې کتل
Back to top button
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x