شعـــــرونه

دمېر صاحب خان شوخ بېټني شعرونه

ماته دې که ټول که غنې غنې ځای

تانه که مونده داستوګنې ځای

زه دي که په ځوانه ځواني زوړ کړمه

تاکښې پاته نشو دستائنې ځای

داسې دي دعشق په تور کښې تور شومه

پاته مې  سپېن نشو په لمنې ځای

سيند دخړو سترګو ئې اخېستی يم

نه موندوم زه ترې دختنې ځای

اوس مې دخوږ زړۀ ګنډنه مه کوه

اوس به پرې مونده نه کړې دستنې ځای

زه او رقېب يوتربله داسې يو

لکه يوې بن سره دبنې ځای

دلته دهماکه خانه دې لوګه سه

داخو ده درب ديادونې ځای

دلته چا دغنو پولي واچول

داخو وه دشوخ دسرغړنې ځای

********

چې کوې داقِسم ستم ، محسوسوم به ئې نه

وهې مې په زړۀ لکه لړم، محسوسوم به ئې نه

پرون په ځان مئين شرينه دعمرونو ګڼې

ماچې ګڼې ترټولو کم ،محسوسوم به ئې نه

دې تا په عشق کښې مې دسر نه پټکی پريوتلو

چې په اوږو مې نه شو تم، محسوسوم به ئې نه

دښکلو دغې دوه رنګي مې ځوانې دوړه کړله

يو سره چل ، په بل کرم، محسوسوم به ئې نه

ستادرقيب سره راتله او بيا زمونږ په کوڅه

قيصه بېخې نه ده دزغم ،محسوسوم به ئې نه

داچې داغونه په داغلي زړۀ بار بار راکوې

که شوخ يم بيايم بنيادم ،محسوسوم به ئې نه

*******

وي چې دستا خوښه ، زه به څه وايم

ده چې مې دا برخه ، زه به څه وايم

ونې داُميد مې ئې راوچې کړې

اُف له داسې ملخه ، زه به څه وايم

ځان چې وينم وچ لکه لرګی شومه

دی لکه بطخه ، زه به څه وايم

بيا دي د چا ګرمه غېږ راياده کړه

ای دژمی يخه ، زه به څه وايم

شوخ ئې داسې ځان ترېنه جدا کړمه

خاص لکه پټخه ، زه به څه وايم

رالېږونکی : محمد ظاهر خان حق پرست

ورته لیکنې

ګډون وکړئ
خبرتیا غوښتل د
guest
0 Comments
Inline Feedbacks
ټولې تبصرې کتل
Back to top button
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x