شعـــــرونه

غزل: بلينډه بدرۍ

بلينډه بدرۍ

ماته خو هیڅ نه ده که ته راشې او که نه راشې
بس خو چې یو ځل د خپلې مور په ژوندانه راشې

نه د ې خدای بخښي نه به په ژوند کې زه دروګورم
ته که له غزا نه تښتیدلی تر کاله راشې

ټوله شپه مې پریږدې اندیښنې راسره ملې شي
خوبه نامراده چې ایله په لمر خاته راشې

ځار له دې خوږلوټي تصادف چې زه ګودر ته ځم
ته ښکلیه ماشومه هغه سات له جوماته راشې

ژاولې به ضرور راته راوړې چې له مکتب راځې
یاد لره صبا چې د بر چم په دُوکانه راشې

اوس دې دا د ناز په بې روخۍ کې ښه غره اوسه
څومره خوند به وکړي چې یو دم مې په واده راشې

ورته لیکنې

ګډون وکړئ
خبرتیا غوښتل د
guest
0 Comments
Inline Feedbacks
ټولې تبصرې کتل
Back to top button
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x