(سيمه) د محيب رحمتي شعر

afghanistan_villageسيمه

زموږ د سيمي په هر كلي كي وحشت دى

درواغ نه وايمه خلكو حقيقت دى

ګورئ ما حلالوي په چاړه باندي

راته وايي چي راغلى دي نوبت دى

غبرګ لاسونه يې د ورور په وينو سره دي

راته وايي نن مي بيا كړى غيرت دى

د خزان خړه سېلۍ ده نه خلاصېږي

خداى خبر، چا وركړى اجازت دى

مينه، ورور ولي په چا پاته نه سوه

هر چا كرلى تخم د نفرت دى

وړي چي خپل سرونه په لاسو كي

ويلى دغو خلكو حقيقت دى

وژلى يې محيب په تور د كفر دى

خدايه څومره دي ډېر كړى جهالت دى

محيب رحمتي



تبصره وکړه

ستاسو ایمیل ادرس به هیڅ کله نشر نه شي.