ادبي لیکني

بې پلاره او بې موره ماشوم

عبدالله رحیمی وردګ

تنکی اوښکلی ماشوم په یوکلي کې دخان دکورله څنګه دنیاته سترګې پرانیزي اودخپل موراوپلاریوازیني ارمانونه  پوره کوی،خودوخت ظالمواوکرغېړنو حالاتو دنوموړو موراوپلارارمانونه له خاوروسره خاورې کوي.

اوتنکی ماشوم دبې کسی اوتنهایی څپېړې په مخ مخ وهی اودخپل موراوپلارارمانجن دځمکې په سرناهیلي قدمونه دخان ترقومانده لاندې ګرځي

دیتیم موراوپلار دشپې سره یهودپه شهادت رسوی ماشوم دخپلوماماګانو کره په نازولی خوب ویده پاتې کیږی خوکله چې سهار بیداریږی اوخپل کورته ځي دخپل موراوپلارجنازوته دریږی په دې باندې هم نه پوهیږی چې مرګ یعنی څه اودوی ته په درانه خوب باندې دویدو اټکل کوی.دمورپه مخ کوچنی لاسونه راکش کاږی اوورته وایی مورې؟

وږی یم مورې!!!

خو د مور غږیی په اسمانونو کې ملایکې په ژړا کوی

خولنډه داچې جنازې خاوروته سپارل کیږی اوتنکی یتیم دماماګانو کره تریوه کاله اوسیږی، ورسته ورته هغه هم  په بدچلندلاس پورې کوی اوترخپل کنډواله کوره یی رارسوی،دخپل کورپه دروازه کې په سپېروخاوروکې لتری وهی اوپه چیغو چیغو ژاړی.

دې وخت کې ورته خان راوزی اوخپل کورت یی بیایی اوترننه ورباندې خپل پسونه څره وی اوهره ورځ دې یو نوی نوی رنځ مزه څکی او….

ړنګه شې بې کسه دنیاګی

ورته لیکنې

ګډون وکړئ
خبرتیا غوښتل د
guest
0 Comments
Inline Feedbacks
ټولې تبصرې کتل
Back to top button
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x