شعـــــرونه

د اور خم « ازاد نظم»

سيد منتظر شاه هاشمي

له عدني خاورې، را زرغون یم

له هغې خاورې، چې د اورښت پر ځای

لا سور کیږم، لا بلیږم، لا غوړیږم

له هغې خاورې مې سر را وهلی

د ژوند پر تاند فصل مې اور لګي

خلیل یم، په یوه ژمنه اور کې ژوند کوم

د للمې، للمې سارا،

پرې سپرغۍ اوري

له تڼاکو سره وخت اړوي

خپور وور یم، نه پوهیږم

چې فولاد یم، که الماس

خو، چې سپرغۍ لویږي

چې لا سپرلی نه یم

او؛

اور کې لویږم

اور کې اوسیږم

د کوم ګل پر پلیو شونډو به وناڅم

د اور په خوګلن کې، پرخه یم

که سپیدې وچوي

د اور په خم کې موسکا یم،

که د اوښکو به تړم اقلیم کې

چاته موسکا وویشم

هو،

په دې تمه پایم

ژمن یم، چې اور اغوندم، ژووم یې، څښم یې

تر هغې به یې څښم چې ويې وژنم

چې له دې ها خوا د ګودرونو چنارونه

د اور په خوګلن کې ونه سوزیږي

د ښاپیریو بلوري وزرونه

زما د کمکۍ نړۍ خلکو!

او

بیا دې ومرم

او،

هو،

زه…

د همدې نسل د تاریخ یوه پاڼه یم

سید منتظرشاه هاشمي

ورته لیکنې

ګډون وکړئ
خبرتیا غوښتل د
guest
0 Comments
Inline Feedbacks
ټولې تبصرې کتل
Back to top button
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x