ادبي لیکني

زه سپېره ښه یم « ادبي ټوټه»

حکمت الله نورزی

هغه چې د ډېرو سترو توپانونو او دردونو پر وړاندې د غره په څېر ولاړ وو، هوډ او حوصله يې د غرونو په څېر دنګه وه هغه ملګری چې خپلو هیلو ته د رسېدو لپاره د یوې یوې سپینې کرښې نه واووښت.

اه

له څومره زورورو څپو سره يې ډغرې ووهلې، نن د مات شوي انځور په څېر لوېدلی ښکاري؟

نه پورته شه!

ته هغه نه يې چې پرېوځي او مات شي ته ماتېدای نه شې، ته همداسې په خاورو سپېره ښه يې، د خپلواکۍ ډېوه دې مه وژنه، خپل سرکښه وجود بیا راژوندی کړه، د لوېدلي لاس ونیسه.

ته مړ نه يې ته لا ژوندی يې پاڅه! لا دې د منزل په لور ګامونه نه دي اخیستي لا دې قدمونو کې توان شته لا غوټی يې وخت د غوړېدا لري.

ح – نورزی

ورته لیکنې

ګډون وکړئ
خبرتیا غوښتل د
guest
0 Comments
Inline Feedbacks
ټولې تبصرې کتل
Back to top button
0
ستاسو نظر مونږ ته دقدر وړ دی، راسره شریک یې کړئx
()
x