نظــر

له جګړي د وتلو لار/ صميم کټوازی

صميم کټوازی

په هيواد کي د رواني جګړي دواړه لوري د يو بل د ځپلو او له منځه وړلو لپاره خپل وروستی زور ازمويي، د دې زور ازمويني ګټي که هر چاته رسېږي خو زيان ئې يوازي افغانان ويني، ويني د دوی تويېږي، کورونه او کلي د دوی ورانېږي، د جګړي نور ټول اړخونه ئې مامون او مصؤن دي، د خير پر غونډۍ ناست دي او زموږ د نابودۍ وروستۍ تماشې کوي.

افغانان په دې جګړي کي يوازي د خپلو سرونو او مالونو قرباني نه ورکوي، بلکي د يو ملت په حيث د خپل ملي يووالي قرباني هم ورکوي، د وروڼو قومونو ترمنځ ئې سمتي او ژبني تعصبات د هري ورځي په تېرېدو سره پړسېږي او پر يو بل ئې بې باورۍ د دښمنۍ کچي ته رسېدلې، هغه چي د چارو واګي ئې په لاس کي دي، سخت بېلاري دي، د څو ورځو واک او ځواک ئې سترګي ړندې کړې دي، پر ملت هيڅ ترحم نلري، د خپل واک د غځولو لپاره دې ته چمتو دي چي ټول ولس په اور کي وسوځي، د نورو غلامۍ ته اړ شي خو دې ته تيار نه دي چي د خپل افغان ورور په وړاندي پتمن انعطاف او تنازل وښيي او مشروع غوښتني ئې و مني.

په ډېر تأسف سره بايد و وايم چي د کابل هر واکمن د خدايي واک او ځواک مدعي وي، له خپل هر مخالف  مطلقه تسليمي او بندګي غواړي، دا “خدايي غرور” ئې د دې لامل کېږي چي مخالف ئې په وړاندي د جګړي لار غوره کړي، د خپل طبيعي او سياسي حيات د ژغورني لپاره د هر دښمن در ته ودرېږي او بالاخر ټول هيواد د جنګ په لمبو کي و سوځي، د هيواد نږدې درئ سوه کلن معاصر تاريخ د دې تريخ واقعيت ښکارندويه دئ، د جګړي او هيواد ورانېدني ټولي پېښي د کابل د واکمن د دې شيطاني خصلت زېږنده دي!

د هيواد روان بحران د مهارولو او له جګړي د وتلو لپاره د کابل واکمن بايد تر خپل غرور تېر شي، د خپل څو ورځني اقتدار لپاره دي نور خپل ځورېدلی ملت نه ځوروي، دا دي ومني چي جګړه ئې نور هم د پرديو غلامۍ ته اړ کوي، هيواد ئې نور هم د تباهۍ خوا ته بيايي، د دې واقعيت په درک کولو سره دي څو کارونه وکړي:

  1. له هغو سره دي د رښتينې صلحي لپاره را وړاندي شي چي د جګړي د پای ته رسولو او هيواد له نوري تباهي د ژغورلو لپاره ئې په پوره مېړانه د دوی په وړاندي پتمن انعطاف او تنازل وکړ، د صلحي تړون دي لاسليک کړي او په پوره اخلاص دې د عملي کولو لپاره مټي ور ونغاړي، د جګړي اوږدولو او سختولو ته دې نه اړکوي.

او د هغو ملي حيثيت او افغانيت دي ومني چي د جګړي په ميدان کي ئې تر يوې ورځي بلي ته زور پرې تېرېږي، نور دې پردي نه ګني، مشروع غوښتني دې و مني، د دوی په وړاندي دي پراخه انعطاف وښيي، د پرديو او ګاونډيو له لاري دي پرې د فشار واردولو هڅي پرېږدي، د هيواد د قومونو او ولسونو د مخورو استازو جرګې دي ور ولېږي، چېري چي دوی غواړي خبري دي ورسره وکړي، له نوم او نښان سره دې حساسيت نه ښيي، پر پراخه ټنده دې ومني.

 

ورته لیکنې

ګډون وکړئ
خبرتیا غوښتل د
guest
0 Comments
Inline Feedbacks
ټولې تبصرې کتل
Back to top button
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x