نظــر

به یاد خلیفه راشد واولین شهید محراب!

در تاریخ اسلامی ماه محرم الحرام اولین ماه سال هجری قمری محسوب می شود ؛ روز اول محرمِ هرسال ، یاد آور یکی از روزهای تلخ امت اسلامی است ، روزی که بزرگمرد عرصه تقوی و عدالت ، سیدنا عمر فاروق – رضی الله عنه – در محراب پیامبر – صلی الله علیه وسلم – جام زرّین شهادت را با افتخار نوشید و امّتی را در غم و اندوه ، فرو برد .

در اولین روز همچین ماهی در سال 24 هجری قمری یکی از عزیزترین فرزندان اسلام با خنجر دشمنان ، داعی حق را لبّیک گفت و جان را به جان آفرین سپرد ؛

او عمر فاروق – رضی الله عنه – بود که تنها نامش همانند خنجری است که همواره در طول تاریخ ، در قلب دشمنان فرورفته و یاد آن بسان خاری ، چشم دشمنان و بدخواهانش را کور گردانیده است ، او عمرفاروق – رضی الله عنه – بود که از بس عدالت داشت دل سرسخت ترین معاندین اسلام هم با خبر شهادتش سوخت و اشک شان جاری شد ، او عمر فاروق – رضی الله عنه – بود که چشم روزگار بعد از انبیاء – علیهم السلام – و حضرت ابوبکر صدیق – رضی الله عنه – نظیرش را در عدالت و تقوی ، خشوع و تواضع ، للهیت و اخلاص ، شجاعت و غیرت ، مطیع و مجری فرمان های حق ، به خود ندیده و هرگز نیز نخواهد دید ، او عمر فاروق – رضی الله عنه – بود که خودش در مدینه منوره – علی صاحبها الف تحیه و سلام – و نامش در سرزمین ایران و روم (قدیم) حکومت می کرد ، او انسانی مثل دیگر انسانها بود و لیکن از بس که ایمان قوی داشت ؛ نامش رعشه بر اندام دشمنانش می افکند و با وجود فرسنگ ها فاصله ، دشمنانش در عصر وی خواب راحت نداشته و مُدام در عالَم رویا ، کابوس می دیدند و زندگی تجملاتی دشمنان را به کام شان زهر نموده بود .
حضرت عمر – رضی الله عنه –  با اسلامش عزت ، با هجرتش هیبت و با حکومتش افتخار آفرید ؛ او اُسوه عدالت و تقوی ، زُهد و اخلاص ، شجاعت و شهامت ، جوانمردی و انسانیت ، حکمت و بصیرت ، فراست و عقلانیت و هزاران صفت زیبای دیگر بود ، او مردی از جنس ایمان و معنویت بود ، او فرشته صفت و حق سرشت بود و گاهی در زندگی اش بعد از اسلام به دنبال مناصب انسانی در دنیا نگشت ، و هرگز لحظه ای باطل را برحق ترجیح نداد و در اجرای فرمان های الهی اندکی درنگ نکرد ؛ و آنقدر خداترس و مطیع بود که شب ها به جای آسایش دادن به تن ، به محاکمه خودش می پرداخت و نفسش را به مجازات می گرفت و تا نیمه های شب با ضجه های جانسوز و آه ناله های دردناک به عتاب و سرزنش خودش پرداخته و از خوف پایمال شدن حقی از رعیت ؛ چون ابر زمستانی ، باران اشک می ریخت و سراسیمه وار در شهر رسول الله – صلی الله علیه و سلم – محل اقامت خویش ، به گشت و گزار می پرداخت و بی باک از دشمنان ، به هرگوشه شهر مدینه سرک می کشید ، او به حق خلیفه راشد و حاکم با مسئولیتی بود که از ترس رسوایی در صحرای قیامت و خجل شدن در مقابل پرودگار عالم و رسول مکرم اسلام – صلی الله علیه و سلم – ، بارها و بارها خودش را در دنیا به محاکمه و مجازات گرفت .
اما واقعه تلخ و جانسوز شهادت فاروق اعظم – رضی الله عنه – در روز نخست سال تاریخ هجری قمری ، همواره یاد آور یکی از دشوار ترین روزهای تاریخ اسلام است ؛ گرچه شهادت فی نفسه ، امری پسندیده و افتخاری بس بزرگ است ؛ لکن تحمل و قبول شهادت زود هنگام بعضی از مردان روزگار بسیار سخت و ناگوار است ، فاروق اعظم – رضی الله عنه – بر اساس فطرت و احساس انسانی مسلمان شد و بر اساس غیرت اسلامی با تمام وجود از دین مقدس اسلام دفاع کرد و با عشق شهادت ، نماز و محراب ، مسجد و جماعت ، اجتماع مومنین و رهپویان حقیقی دین ، در مصلی و قدمگاه مبارک و مقدس رسول الله – صلی الله علیه و سلم – در حالیکه لحظاتی از شروع نماز فجر و تکبیر تحریمه نگذشته بود با شبیخون دشمن (ابولوءلوء مجوسی) مواجه شد و ناجوانمردانه  خنجر خورد و به آرزوی دیرینه اش نایل گشت ؛ و محراب مسجد با خون فاروق رنگین شد تا مسجد و محراب ، نماز و مومنین شاهدان عینی صحنه شهادت مظلومانه حضرت عمرفاروق – رضی الله عنه –  باشند و آن لحظات بسیار تلخ و دشوار در حافظه تاریخ ثبت و ضبط شده و نامش در یادها و ذهن ها جاویدانه شود .
بجاست پیروان راستین فاروق اعظم – رضی الله عنه – در زندگی فردی و اجتماعی خود همواره زندگینامه ایشان را مورد مطالعه علمی و عملی خویش قرار بدهند تا با زوایای مختلف زندگی آن ابرمرد تاریخ اسلام بیشتر و بهتر آشنا گردیده و با روحانیت وی تماس و ارتباط برقرار کنند .
بر همه ما مسلمانان عصر حاضر مکلف است که قدر تک تک اصحاب رسول الله – صلی الله وعلیه سلم – را دانسته و ضمن ارج گذاشتن به مقام شامخ آن ستارگان علم و هدایت ، خود را مرهون و مدیون زحمات قابل قدری که آنها برای اسلام عزیز کشیده ، بدانیم و همیشه در دعاها و عبادات خویش یاد نموده و دعای خیر نماییم ؛ بی گمان این کار ما کمترین سپاس از مقام والای آنها خواهد بود و اینکه همواره در زندگی فردی و اجتماعی خویش از راهی که آنها رفته منحرف نشویم و همانگونه که آنها ، شیرصفتانه از اسلام و اراضی مسلمین در کل دنیا دفاع کردند و در مقابل دشمنان ، سرسختانه مقاومت نمودند و سرسوزنی از حقوق خود و اسلام کوتاه نیامده و در هیچ مقطع زمانی با دشمنان سازش ننمودند و تحت هیچ شرایطی در مقابل انواع تهاجم آنها تسلیم نشدند و همواره بر مواضع به حق شان ثابت و پایدار ماندند ، ما نیز در هر عصر و زمانی آنها را الگوی خویش قرار داده و معین مظلومین علیه مستکبرین زمان باشیم .

به امید عزت دیروز و سربلندی فردا !

ابو صهیب حقاني هراتي

ورته لیکنې

ګډون وکړئ
خبرتیا غوښتل د
guest
0 Comments
Inline Feedbacks
ټولې تبصرې کتل
Back to top button
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x