نظــر

جرگه مشورتی برای چه !؟

قرار است یکی دو روز آینده برای بحث پیرامون موافقتنامه امنیتی میان افغانستان و آمریکا جرگه مشورتی در کابل دایر شود. اعطای امتیاز استقرار پایگاه بیک کشور خارجی به سادگی بخشیدن تحفه چپن یا قالینچه   بیک دیپلومات  نیست.اتخاذ تصمیم درین  مورد تأثیرات طویل المدت مثبت یا منفی بر زندگی فرد فرد جامعه به جا میگذارد . حتی شیوه زندگی نسل های آینده را شکل میدهد.  معادله  قوا را در منطقه دگرگون میکند .از تآثیر این دگرگونی بیش از هر جا افغانستان متآثر می‌شود .

افغانستان  به دلیل حضور قوت های خارجی ،  فقدان حاکمیت ملی و ادامه جنگ علیه مقاومت در موقف مناسبی برای دادن  پاسخ  بدرخواست امتیاز پایگاه نظامی ، بیک کشور درگیر جنگ قرار ندارد. حکومت کابل بحث بر موضوع پایگاه را میباید مشروط  یه تآمین صلح با مخالفین مسلح میساخت . بعدآ در فضای صلح و  سپردن حق حاکمیت به ملت ، اراده مردم  را از طریق رفرندوم  معلوم میکرد و سپس معامله را دنبال مینمود. اکنون مردم در حاشیه قرار گرفته است . جرگه مشورتی در شرایط جنگ ، نا امنی و حضور خارجی به هیچ وجهه  رأی اکثریت مردم را تمثیل نمیتواند . وقتی اراده مردم در دفاع از  داعیه به عظمت  اعطای  پایگاه بیک کشور خارجی تمثیل نشد ، ناراضیان توسط کشور های خارجی به مثابه افزار ادامه جنگ مورد استفاده قرار میگیرند. بنآ ضرورت تشکیل جرگه مشورتی در اوضاع فعلی کاملآ منتفی دیده میشود.

یک : وقت طرح موضوع از جانب آمریکا

 ــ قوای اېتلاف  نظامی بین‌المللی ظاهرآ در حال خروج از افغانستان قرار دارد . آمریکا از طریق دریافت امتیاز داشتن پایگاه نظامی در صدد بدست آوردن پاداش از جنگ دوازده ساله افغانستان است . جنگی که به بهای خون افغان های بیگناه معادله جدید قدرت را در دنیای یک قطبی به نفع آمریکا شکل داد

ــ امریکا مذاکره صلح با مقاومت مسلح را به امید دریافت امتیاز  پایگاه از حکومت تحت الحمایه کابل به تعویق انداخته است تا  در آینده در صورت از سرگیری مذاکره صلح با مخالفین مسلح، مقاومت در برابر عمل انجام یافته  قرار بگیرد. ازان جائیکه مخالفین مسلح نه حکومت کابل  و نه هم از کیسه خلیفه بخشیدن هایش را به رسمیت میشناسند ، در صورت اعطای پایگاه از جانب جرگه به آمریکا ، جنگ ادامه میابد . به موازات ادامه جنگ ، دست آویز ضرورت  استمرار حضور نظامی از طریق ّپایگاه بدسترس آمریکا قرار میگیرد.  آمریکا پروگرام ادامه جنگ را در همین جهت تنظیم کرده است .

ــ برخورد امریکا با انتخابات آینده در گرو چگونگی تصمیم جرگه مشورتی با   موضوع اعطای امتیاز  پایگاه قرار دارد : هرگاه امتیاز بدست آمد ، در انتحابات آینده مداخلات وسیعی از جانب شبکه‌های استحباراتی داخلی و امریکایی به نفع کاندید  مورد نظر صورت خواهد گرفت .

با دست آویز انتحابات باید حکومتی روی صحنه کشانیده شود که :

ــ به احترام مواد موافقتنامه امنیتی متعهد باشد

ــ  توانمندی دفاع از پایگاه های نظامی  را در برابر حملات مخالفین مسلح  به کمک سربازان و تجهیزات پایگاه، بس از خروج قوآ داشته باشد

ــ به جنگ بر ضد آنچه شورشیان نامیده شده است ادامه بدهد

 ــ به ائتلاف با جګړه ماران استمرار به بخشد  و  دوسیه محاکمه جنایتکاران  جنگی داخلی و خارجی را حفظ کند

خلاصه! دریافت امتیاز پایگاه باید از دو مرحله بگذرد :  مرحله اول   کسب موافقت حکومت موجود . مرحله دوم  حفظ پایگاه از جانب حکومت آینده مولود مداخله در انتحابات . دلیل اینکه چرا آمریکا حق دریافت امتیاز پایگاه را تا روشن شدن نتایج انتخابات آینده به تعویق نینداخت این است که نمیخواست انگیزه مداخله غیر مستقیم را در انتخابات آینده با مطالبه امتیاز پایگاه گره بزند : فشار جنگ و مداخله در انتخابات اعتبار متزلزل آمریکا را در جنگ افغانستان بیش از پیش خاک ودود میکرد .                                          

در رآس حکومتی که محصول تقلب در انتخابات خواهد بود یکی از سه تن در نظر ګرفته شده است : عبدالله که در سمت وزیر خارجه وقت ، در آستانه سقوط حاکمیت طالبان، معاهده همکاری امنیتی  را  با حکومت بوش ا امضآ کرد ( معاهده صلاحیت عام و تام به جان و مال مردم به عساکر آمریکایی سپرد و زمینه ارتکاب جنایات بیشمار جنگی را  مساعد ساخت) . هرگاه قصد آمریکا ادامه جنگ باشد  عبدالله بهترین گزینه است. 

قیوم  کرزي  وارٍث حامد کرزی ، الترنتیف دوم است که منحیث افزار تعادل قومی در حاکمیت ، بکار گرفته خواهد شد . قیوم کرزی دو امتیاز  دارد : یکی استفاده از زمینه مساعد اداری حکومت  به قصد تغییر مسیر انتخابات به نفع خود  و دیگری تعلق به یکی از اقوام پشتون . این وابستگی برای آمریکا همان اهمیتی را دارد که برای شورویان( با نصب نجیب در رآس هرم قدرت) داشت . برای جلوگیری از یک جنگ قومی که ممکن  با سر ریزه شدن از جغرافیای افغانستان از کنترول بیرون گردد ، و در عین حال تضعیف پوتانسیل مقاومت بر ضد خارجی ، باید پشتون ها در تقابل و جنگ بایکدیگر  ( طرفداران حکومت و مخالفین آن ) قرار بگیرند .

غنی  احمدزی این  «پارانویاک » ، بازیگر  دیگر درامه انتخابات است.  وی  با  تعیین دوستم  به مثابه معاون خود ثابت ساحت که مانند دیگران  آماده به  قربانی گرفتن ارزش‌ها و اصول برای دستیابی تاج و تخت  بکمک خارجی است . غنی از جانب انگریز ها  برای جلب مخالفین به   پروسه صلح  و نهایتآ ایجاد درز در صفوف مقاومت  گماشته شده بود.  آمریکا که محاسبه دقیقی برای ادامه جنگ ،  رویدست  دارد وی را با دوستم ( قاتل چار هزار  طالب )  در پیوند قرار داد تا  چانس صلح با مخالفین  منتفی شود و  سایه  ائتلاف با یک جنایت کار  «نابغه زمان » را  عملآ در حاشیه قرار بدهد . کومیدی انتخابات در صورتی که روی ستیج بیاید میان دو کاندید سرسپرده و   تیارسی برای ادامه جنگ سازمان خواهد یافت                                                                                                                                                    
 

دو ــ صلاحیت قضایی رسیدگی به جرایم سربازان آمریکایی

آمریکا از گذشته های دور به این سو ، خود را از برخی الزاماتی که نظام حقوق بین‌المللی را شکل میدهد و مانع تحرکات پخپل سر  نظامی سربازانش  در سطح بین‌المللی میشود ،کنار کشیده است ( بطور مثال آمریکا عضویت دیوان جزای بین‌المللی را ندارد و معاهده منع استعمال مین ضد پرسږنل را امضآ نکرده است ).

امریکا در کشور هائیکه حضور نظامی دارد صلاحیت رسیدگی به جرایم جنگی سربازان خود را به کشور میزبان نسپرده است. شماری از افغان ها موجودیت پایگاه های نظامی آمریکا را در جهان به‌خصوص در ممالک اسلامی  برای افغانستان قابل امتثال میدانند ، بی‌آنکه توجه کنند که بخش عمده این پایگاه  ها پس از جنگ عمومی دوم  برای تقویت پوتانسیل دفاعی کشور میزبان  ایجاد شده نه به قصد ادامه جنګ با دشمن واقعی  . پایگاه های آمریکا در بیرون افغانستان رول وقایوی برای تآمین امنیت بازی میکنند .

برخلاف در افغانستان عساکر آمریکا ماموریت جنگی دارند و از  پایگاه نظامی خود برای ادامه جنگ آنچه تروریزم نامیده شده استفاده کرده   و خواهند کرد . این جنگ مانند گذشته نه میان دولت ها بلکه میان شبکه‌ های استخباراتی خواهد بود و   بیشترین فشار آن در محدوده جغرافیای افغانستان ( دقیقآ در قلمرو زندگی  و اِسکان پشتون ها ) ادامه حواهد یافت . آمریکا آنطوریکه نتوانست مقابله با تروریزم را در ماورآ سرحد افغانستان بکشاند در آینده با تقلیل امکانات نظامی ناشی از خروج قوآ بصورت قطع جنگ را در همین بستر جغرافیایی  حفظ خواهد کرد. از  پایگاه نظامی  به مثابه افزار استقرار و حفظ حکومت های حرف شنو استفاده خواهد نمود . طیارات  درون از سنگر پایگاه کلبه های نیمه مخروبه روستا نشینان را نشانه خواهند گرفت  .  آمریکا نحواهد گذاشت که حکومت تحت الحمایه به آن قوتی دست یابد که مانع خروج عساکر آمریکایی ( اگر اراده ئی باشد ) از بارک های نظامی به قصد هجوم و تلاشی به خانه‌های مردم  گردد.آنگاه سؤال  مصئونیت این سربازان مطرح می‌شود .

ــ صلاحیت رسیدگی قضایی به جرایم

بحث روی موضوع مصئونیت قضائی قبل از  تصمیم در مورد بخشیدن و یا نبخشیدن  امتیاز  پایگاه به جانب آمریکا  بی هوده است . از قراین چنین بر میاید که سؤال اعطای امتیاز پایگاه به شیوه اتوریتر توسط حکومت حل شده و جرگه مشورتی صرفآ در صورت ارتکاب جرم  توسط عساکر امریکایی  روی صلاحیت قضائی طرف افغانی یا امریکائی بحث میکند .

در کشور هائیکه در صلح بسر میبرند و میزبان پایگاه آمریکا اند، در صورت ظهور جرم ، بیشتر انتقال صلاحیت قضایی به محاکم آمریکایی در ساحه جرایم حقوق مدنی ( مثلآ تخلف از قانون  ترافیک ) مطرح است . در افغانستان ، مملکت در حال جنگ انتقال صلاحیت  از داخل به خارج در هر  دو ساحه حقوق مدنی و حقوق جنگ مورد بحث است.

درین جا باید به دو نکته توجه کرد :

ــ  تنازع در قوانین. به این معنی که ممکن در مواردی آنچه در قوانین افغانستان جرم پنداشته شود ، در نظام حقوقی آمریکا جرم شناحته    نشود: از سوزانیدن قرآن گرفته الی ازدواج یک عسکر آمریکایی با یک پسربچه افغان طبق قوانین افغانستان مستوجب مجازات است ، در حالیکه . قوانین آمریکا ازان زیر پوشش آزادی  مذهبی و فردی حمایت میکند     

     ــ عساکر ناتو و بخصوص آمریکا طی دوازده سال جنگ در افغانستان

 مرتکب جنایات بیشمار جنگی شده‌اند . وحشتناک ترین این جنایت قتل در حدود چار هزار اسیر جنگی طالبان در دشت لیلی در حضور  و احتمالآ به دستور « رامز فیلد » وزیر دفاع حکومت بوش  است . در صورتی که این جنایات بدون پیگرد باقی‌مانده است ، چه ضمانتی میتوان داشت که به جرایم مشابه در آینده رسیدگی صورت بگیرد ؟

حکومت هاییکه در فقدان حق حاکمیت ملی  با دست آویز انتخابات توسط بیگانگان بر مردم افغانستان تحمیل شود ، هیچگاهی توان تعقیب قضایی سربازان خارجی ایرا  که با زبر دستی بالای کشور  بیدفاع ما حکومت میکنند ، نخواهند داشت . بنآ اعطای مصئونیت قضایی به عساکر آمریکایی در شرایط عدم تساوی حقوقی و رابطه حاکم و محکوم ، میان دولتین مفهوم صدور فَتوای دوام قتل مردم بیگناه افغانستان را افاده میکند .

به سلسله اشارات مکرر سالیان گذشته ازین جانب بیش از پیش روشن شده است که قصد  جنگ دوازده ساله ضد تروریزم (در‌ واقع مقابله بر ضد مردم افغانستان )  تضعیف پوتانسیل انسانی، جنگی و نهایتآ  سیاسی پشتون ها به مثابه محور مقاومت‌های تاریخی در منطقه بود . اسقاط حکومت طالبان را باید دنباله منطقی سرنگونی حاکمیت صدام حسین تلقی کرد.  هردو  در چوکات بازنگری جغرافیای منطقه توسط اداره ماجراجوی بوش تنظیم شده بود.

با ملاحظه واقعیت ساختار یک قطبی جهان، اگر آمریکا موفق شود که از ثمره تجاوز ، جنگ و ویرانگری خود به افغانستان بهره بگیرد  به یقین به منبع بزرگ خطر برای امنیت بین‌المللی تبدیل خواهد شد . افغان ها میتوانند از طریق اتخاذ یک تصمیم مبتنی بر تعقل ، واقعبینی و منافع ملی در جرگه مشورتی (بی هودگی تدویر جرگه  به جایش باقی) امریکا را از خطر سقوط بیک هیولای  ترس آفرین نجات بدهند.

واقعیت این است که اگر قرار باشد که مردم افغانستان منافع ملی خود را  با منافع یکی از کشور های بزرگ جهان گره بزند ، بهتر از آمریکا کشور دیگری را نمیتوان سراغ کرد . به شرطیکه آمریکا قوانین بین‌المللی را احترام کند . به جنگ شبه استعماری علیه مردم افغانستان پایان دهد . با مقاومت  مسلح به مذاکره صلح بنشیند . از سازماندهی توطئه انتخابات برای استمرار تسلط باند های جنایت کار بر مقدرات مردم بگذرد . زمینه استقرار یک حکومت موقتی را برای گذار از حالت جنگ به صلح مساعد بسازد  و نهایتآ مناسبات خود را با افغانستان در چوکات موازین قبول شده بین‌المللی جا به جا کند.

افغان ها و لو به قیمت دوام جنگ و مقاومت  میخواهند به آمریکا بفهمانند که حکومت خود ساخته مولود تجاوز و موتلف با باند های جنایت کار   که به قوت پول، استخبارات و اسلحه خارجی سر پا نگاهداشته شده است ، نمیتواند طرف معامله با کشور های خارجی روی تعیین مقدرات کشور ومردم باشد .

فرانسه ۱۷ نوامبر ۲۰۱۳

دوکتور عثمان تره کی

ورته لیکنې

ګډون وکړئ
خبرتیا غوښتل د
guest
0 Comments
Inline Feedbacks
ټولې تبصرې کتل
Back to top button
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x