شعـــــرونه

غزل/ عاجز احمدزی

عاجز احمدزی

زه مې د ژوند د مينتوب ارمان په خدای سپارمه
زه له ګناه ځان ساتمه زه مې ځان په خدای سپارمه

زما تر څنګ د پرديسۍ موده يې پای ته رسي
چې مې د کلي جانان ځي جانان په خدای سپارمه

ما خو یو څوک په تنهایۍ کښې رب نه غو ښتی و خو
پدې باور لرمه دا امکان په خدای سپارمه

عاجز مـــــې ډېره موده پس راغی ژړل مې ورته
ورته مې وويل قربان قربان په خدای سپارمه

ورته لیکنې

ګډون وکړئ
خبرتیا غوښتل د
guest
0 Comments
Inline Feedbacks
ټولې تبصرې کتل
Back to top button
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x