نظــر

الامان از فسادهای بی امان !!!

در خلال هفته گذشته (سه شنبه 12/ قوس/1392هش) یکی از عناوین مهم خبری ؛ گزارش سازمان شفافیت بین الملل در امر فساد بود که باز کشور افغانستان در صدر جدول کشورهای آغشته به فساد قرار گرفت ؛ و این موضوع نگاه عمومی رسانه ها و محافل سیاسی و خبری را به خود اختصاص داد ؛ و نیز این لکه ننگ ، نام کشور را در لیست کشورهای بدنام برد و بسیاری را متوجه عواقب وخیم و ناگوار فساد نموده و علامت سوالیه بزرگ در ذهن ها ایجاد کرد که چرا فساد ؟ و تا کی باید فساد ؟؟؟

واقعیت اینست که در طول بیش از یک دهه از اشغال وطن توسط قوت های متجاوز ، و روی کار آمدن دولت فاسد ؛ همواره در کنار سایر چالش ها ، رنج ها و مصیبت های وارده بر پیکر مجروح مردم افغانستان ، موضوع فساد اداری یکی از درد سازترین و پُرمکافات ترین مسایل روزمره افغانها بوده و هست ؛ و این پدیده شوم (فساد اداری) با افزایش روز افزون در بین دستگاهای حکومتی ، عدلی و قضایی ؛ مردم را به ستوه آورده  ، و بی پروایی مسئولینِ نا اهل در امر مبارزه جدی با فساد ، صبر و حوصله مردم را سلب نموده ؛ و اینک اما ، صداهای اعتراضی ملت ستمدیده افغان ، از هرگوشه به گوش می رسند ؛ و در حالیکه رشوه و فساد اداری در پیش چشم خارجی ها (که مدعی مبارزه علیه فساد اداری اند) در روز روشن به شکل سرسام آور در حال انجام گرفتن است ؛ ولی بازهم با اصل مبارزه با این پدیده شوم و ریشه کنی موثر آن ، اغماض می شود و بسان دیگر  کار کردهای ضعیف حکومت ، آگاهانه و عمدا به دست فراموشی و عدم پیگیری جدّی و عملی قرار می گیرد ؛ و فقط این مردم افغانستان است که باید جَور هرچیز را به ناحق بکشند و همواره در تمام عرصه ها ، مورد ظلم و ستم بی امان ، واقع بشوند .  

کار فساد اداری در حال حاضر همه را به فریاد “الامان !” واداشته است ؛ طوریکه اغلب کارهای مردم در دوایر حکومتی جز اعطای مبالغ هنگفت به عنوان رشوه ، به پیش نرفته و ره بجایی نمی برند و مردم بی چاره و نَدار در بسیاری مواقع مجبور به عقب نشینی ، و صرف نظر از حق شان شده و بناچار شاهد ستمگری های بی امان و پَیهم زورمندان ثروتمند می شوند و صدای اعتراضی آنها در بین خنده های زورمندن مظلوم آزار ، و بی توجهی قاضی ها و حکومتی های پول دوست نا شنیده و خاموش می ماند !؟!

با نگاهی کوتاه و گذرا به شکایات عمومی مردم در رسانه ها و صفحات اجتماعی در دنیای مجازی ، کاملا پیداست که این پدیده شومِ فساد ، چگونه بر زندگی فردی و اجتماعی طبقات مختلف جامعه ، تَبَعات منفی و اثرات مُضر گذاشته است و چقدر آحاد ملت از این مسئله دردناک رنج می برند و با وجود تلاش برخی حلقات اجتماعی از متن جامعه و مردم ، در جهت ریشه کن کردن ریشه های اصلی فساد ، بازهم چگونه کار ناکافی و نافرجام باقی می ماند ؛ و از آنجا که طبق قاعده مشهور هیچ علتی بدون معلول نیست ؛ قاعدتا تا زمانی که افراد فاسد در مناصب مختلف حکومتی در عشق پول های گزاف و غارت جیب ملت مظلوم قرار دارند ؛ و تا زمانیکه آن جُرثومه های فساد ، مرجع حل مشکلات مردم به حساب می آیند و کُلّا تا زمانی که حکومت فاسد فعلی بر سر قدرت باشد ؛ هیچ اُمیدی در جهت برچیده شدن نظام فساد و ریشه های عمیق آن (که در رگ و ریشه دولتمردان فعلی جا دارند) نیست ؛ و چگونه می شود از کسانی که خود مُولّد و مُروّج فساد اند ؛ انتظار مبارزه جدی علیه فساد داشت ؛ آنهایی که گوشت و پوست شان با مال حرام (رشوه ، فساد اداری ، حق ستمدیدگان ، دزدی ، کلاهبرداری ، غدر و خیانت و دیگر راهای غیر مجاز و نامشروع) تغذیه شده و به غول های وحشی تبدیل گشته و خوی آدم خوری پیدا کرده اند ؛ هیچ وقت بخاطر اشباع نفسیات و خواهشات شیطانی خود ، دل به حال بیچارگی ملت مظلوم نسوخته و کاری در جهت منفعت مردمی و محض رضای خدا انجام نمی دهند ؛ چه آنها دل ندارند که دل بسوزانند و خدا نمی شناسند که بر بندگان خدا ترحم کنند ؛ بلکه فقط دنبال سیر کردن شکم و پُر کردن جیبهای خودشان هستند و اِبایی هم ندارند که کشورشان در میان کشورهای دنیا در امر فساد ، چه نمره ی را حاصل و در چه جایگاهی قرار می گیرد !!!

… و دریغ از یک نظام مستقل اسلامی ، شایسته سالار و عدالت پیشه .

به امید قایم شدن نظام عدل الهی و برچیده شدن حکومت فاسد شیطانی !

ابو صهیب حقاني هراتي

ورته لیکنې

ګډون وکړئ
خبرتیا غوښتل د
guest
0 Comments
Inline Feedbacks
ټولې تبصرې کتل
Back to top button
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x