نظــر

زُعمای خیالی افغانستان چرا زبان لال گرفته اند؟

وقتی نام نویسی برای تصدّی چوکی ریاست جمهوری افغانستان در انتخابات سال آینده ، در اواخر برج سنبله (سال روان) آغاز شد تا آخر مهلت این پروسه ، در حدود 27 تن خود را شامل لیست مُدعیّانِ این چوکی نموده و در خود لیاقت زعامت فردای افغانستان را دیدند ؛ آنها که آمده بودند تا با آمدن خود در میدان سیاست در فردای نامعلوم افغانستان نقش رئیس جمهور آینده را بر عهده بگیرند و پلان های جدیدشان را طرح و عملی بسازند ؛ هرگز فکر نمی کردند که تا چند روز دیگر با یک امتحان کلان مواجه می شوند ؛ امتحانی که در آن ، آزادگان و آزاد اندیشان از غلامان و غلام اندیشان ، استقلال طلبان از استعمار طلبان ، غیّوران و با وُجدان ها از بی غیرتان و بی وجدان ها ،

وطن سازان از وطن فروشان ، آزادی خواهان و پویندگان راه عدالت و عزّت ، از مزدوران و پویندگان راه استعمارگران و ذلّت ، جدا و متمایز می شوند ؛ آری ! وقتی که آن امتحان در موضوع سرنوشت ساز ماندن یا نماندن خارجی های متجاوز برگزار شد ؛ در کمال ناباوری و تعجب ، کاندیداتوران و یا به اصطلاح مدعیان چوکی ریاست جمهوری افغانستان در سکوتی عمیق فرو رفته و زبان لال گرفتند  و یا اگر کسی از میان آنها ؛ امثال عبدالله و غیره ، لب به سخن گشودند بر خلاف شرف اسلامی و انسانی و طبیعت فطرتی ملت افغان (که در طول تاریخ ، غلامی و نوکری بیگانگان را لکه ننگ و مایه شرمساری خویش دانسته اند) عمل نموده و به نفع طاغوت اشغالگر به رَجَز خوانی پرداختند که اینکار بیشتر موجب فاش شدن ماهیت و حقیقت آمریکایی بودن آنها گردید !

این مدعیان چوکی ریاست جمهوری کجایند که این روزها که مسئله ماندن یا نماندن خارجی ها در میان است از خود شهامت به خرج بدهند و موقف شان را در این مورد با صدای رسا و بلند ، بیان کنند ؟

سیّاف کجاست و نظرش با ماندن آمریکا و نیروهای وحشی صفت ناتو چیست ؟

چرا این مفتی آیساف سکوت کرده و حداقل ، حرفی به نفع دوستان آمریکایی اش نمی زند ؟ نکند در انتخاب عزت ظاهری و فانی که از سوی آمریکا در صورت تایید ماندن و نوکری آن کشور به وی می رسد و ردّ آن ، که درواقع عزت واقعی و ابدی و خواسته قلبی توده ملت شریف افغان و نشان عزت و آزادگی نیز هست ، مانده که چه کند ؟

اشرف غنی احمدزی کجاست که شعار می داد در وقت ضرورت حاضر خواهد شد علف بخورد و ذلت نپسندد چرا حالا که آمریکا ظاهرا مسئله رفتن خود و کشیدن همه عساکرش را از افغانستان جدی گرفته است سکوت نموده و هیچ اظهار نظری نمی کند ؟

راستی ! عبدالرحیم وردک ، زلمی رسول ، داوود سلطان زوی ، گل آقا شیرزی ، قطب الدین هلال ، محمد نعیم نادر و … اینها کجایند تا موقف شان را راجع به ماندن یا نماندن آمریکا و ناتو باوضاحت و شفافیت کامل بیان کنند ؟؟؟

چرا نمی گویند در کدام صف و جانب ایستاده اند ؟ آیا در کنار بی غیرتان پست فطرت و غلامان دون همت و افغان نماهای وطنفروش ایستاده اند و یا در کنار عزت و استقلال و خواسته قلبی قاطبه ملت افغان ؟

ظاهر قضیه چنین نشان می دهد که رابطه کرزی با آمریکا ، روی امضای سند شوم وطنفروشی به تیرگی گراییده و شکرآب شده است و تا فعلا هیچ کدام (نه آمریکا و نه هم کرزی) از مواضع خود کوتاه نیامده و هرکدام شان تلاش می کنند که قدرت و نفوذ خود را ثابت نمایند ؛ شما کسانی که به خیال خام خود در فردای افغانستان می خواهید در جای کرزی بنشینید چه فکر می کنید آیا شرم نمی خورید که سندی که کرزی حاضر به امضایش نیست ، فردا توسط یکی از شما امضاء بشود و تمام بدنامی و بدبختی درازمدت اشغالگران خارجی به اسم شما ثبت بشود ؟

اگر برای خدا ایمان ، و ذرّه ای برای وطن احساس دارید ؛ پس چرا سکوت کرده و خاموش شده اید ، شما فکر می کنید از کرزی هشیارتر هستید که هیچ تبصره ای نمی کنید و می خواهید سند وطنفروشی را کرزی امضاء کند و پادشاهی را شما ؟ و آنگاه که بعد از امضای شوم ، هر روز سیاهی به سراغ ملت بی نوا و بی چاره افغان آمد گناهش را به گردن کرزی و حاکمان وقت بیاندازید ؟ ، بدون شک از حماقت دولت فعلی خواهد بود که بعد از این همه سال که خود را آله دست و بازیچه متجاوزین خارجی نموده ، حال با امضای پیمان با آمریکا و مشروعیت بخشیدن به نظام اجیر و فرومایه و نیز باز گذاشتن دست تجاوز دشمنان وحشی صفت اسلام و مسلمین ، خود را قربانی شما شیفتگان چوکی و منصب و نه ملت و وطن بنماید ، در حالیکه در طول این مدت (دوازده سال) همواره بر سر قدرت ، با کرزی و تیم حاکمش در ستیز بوده و هزاران حرف ناسزاء و تهمت های گوناگون به وی و افرادش روا داشته اید ؟؟؟

به هرحال امضای این سند شوم ، محلّ خوبی برای شناخت مدعیان چوکی ریاست جمهوری گردیده است ؛ چه اینکه آنها چاره جز سه راه ندارند ؛ یا همچنان سکوت می کنند و خفّت شان را از انظار عمومی مخفی ، که در این صورت مومن و کافر به ایمان و کفر آنها شک  و به جبن و ترس آنها یقین می کنند ؛ یا سخن می زنند که اگر به نفع کفر سخن بگویند اسلام ، ملت و وطن را از دست خواهند داد و اگر به نفع اسلام و خاک حرفی بزنند دوستان کافرشان را آزرده خاطر و در نهایت حمایت شان را از دست می دهند !!!

براستی که اگر الله جل جلاله بخواهد کسانی را رسوا بسازد همه اسباب رسوایی شان را فراهم می آورد ؛ همانطورکه به کسانی اگر عزت بدهد تمام دروازه های خوشبختی و سعادت را بر روی آنها می گشاید …

به امید عزّت اسلام و مسلمین و ذلّت کُفر و کافرین ! 

ابو صهیب حقانی هراتی

ورته لیکنې

ګډون وکړئ
خبرتیا غوښتل د
guest
0 Comments
Inline Feedbacks
ټولې تبصرې کتل
Back to top button
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x