نظــر

استیضاح وزیران یا افتضاح اجیران؟!

محمود احمد نوید

نبرد مناقشاتی سختی در این چند روز بین نهاد نام نهاد پارلمان و اداره اجیر کابل شاهد هستیم که حکایت از ریزش و فرسودگی حکومت از داخل دارد؛ حکایت این روزهای وحدت ملی حکایت روزهای سخت این وحدت نامیمون است که (این اداره) شاید هرگز به خود ندیده و اوج گرفتن افتضاحات شان بیش از پیش نشان از اختلاف و دو دستگی به جای وحدت و یکپارچگی می دهد.

پارلمان بخاطر بی کفایتی شورای وزیران در مصرف بودیجه اختصاصی به وزارت خانه ها، تا کنون از ۹ وزیر استیضاح شده شش تن (خارجه، کار و امور اجتماعی، فواید عامه، ترانسپورت، معارف و تحصیلات عالی) آنها را از کار برکنار و با ابقای سه تن (مالیه، عدلیه و شهرسازی)، استیضاح سایر وزراء که در مصرف بودیجه (کمتر از ۷۰ فیصد) کوتاهی کرده اند همچنان جریان دارد؛ در این میان اشرف غنی که خود را سمبل دیموکراسی می پنداشت و در آغاز اعلان پارلمان مبنی بر استیضاح وزرای وی گفته بود به هیچ وجه از وزرای بی کفایت حمایت نکرده بلکه روند قانونی پارلمان را مورد حمایت خویش قرار خواهد داد اکنون مستقیم با کار پارلمان اعلان جنگ کرده و در صف مخالف موضع گرفته است؛ علت اینکه او چرا ابتداء سخن از حمایت پارلمان زد و اکنون مخالف درجه یک شده تا کنون کاملا روشن نیست ولی به احتمال زیاد او فکر می کرده است در این بزکشی سیاسی، وزیران او قناعت اعضای پارلمان را حاصل خواهد کرد و این پارلمان است که دست آخر شکت می خورد؛ اما نتیجه کاملا معکوس برآمد زیرا این چالش عمده (که اکثر وزراء را عملا از کار کنار گذاشت) اینک حالت وحدت ملی را بیش از پیش بحرانی کرده است.

پارلمان دلیل استیضاح وزیران را مصرف کمتر از ۷۰ فیصد بودیجه آنها در وزارتخانه ها عنوان کرده است و همینطور تخطی قانونی و عدم باز پرداخت پول پیش پرداخت که در نزد آنها است؛ اما هیچ بعید نیست دلایل سیاسی دیگری نیز وجود داشته که پارلمان نخواسته صراحتا نام ببرد.

اوایل زمزمه هایی به گوش می رسید که اشرف غنی از وزرای پیشنهادی از سوی داکتر عبدالله رقیب دیرینه و رفیق تحمیلی اش چندان دل خوشی ندارد اما به دستور امریکا چاره جز تشکیل و همراهی وحدت ملی اجباری نداشت و بناچار تن به آن ذلت تاریخی داد و اکنون نیز چوب همان ذلت را می خورد.

خلاصه اوضاع ارگ این روزها به شدت متشنج است؛ مخصوصا از وقتی که پارلمان رای به عدم صلاحیت صلاح الدین ربانی در مقام وزارت خارجه داد؛ اشرف غنی حالا یا واقعا یا سیاستا خود را خشمگین گرفت و دستور به توقف استیضاح وزیران توسط پارلمان داد؛ اما گوش پارلمان بدهکار به این اوامر تشریفاتی نشد و با وجود نیامدن وزراء به تالار پارلمان بطور غیبابی رای به عدم صلاحیت وزراء گرفت؛ این کشمکش ها اوضاع کنونی ارگ و وحدت دروغین ملی را آشفته کرده و ملت اکنون شاهد جنگ زرگری و موش و گربه ای این دست نشانده های کفار می باشد.

با این حال، برخلاف روز های گذشته پارلمان اکنون به نسبت واکنش های ارگ و سر و صداهای زیاد سران وحدت ملی و یا ملایم شدن در مقابل دالرهای وعده شده از سوی وزیران بی کفایت تقریبا حالت انفعالی به خود گرفته است که اگر چنین باشد (که هست باز افتضاح در افتضاح) خواهد شد.

به هرحال کوتاه آمدن هر یک از دو نهاد (پارلمان و ارگ) که این روزها بیانگر اوج تنشها و اختلافات درونی وحدت ملی است نشان از بی کفایت بودن همان نهادی دارد که عقب نشینی کرده و یا کوتاه بیاید در غیر آنصورت نیز ملت شریف افغانستان با این داستان تکراری دست نشانده های امریکا خوب شناخت داشته و اینک باور و اعتماد عموم ملت (جز عده ای معدود) بر این خاینان ملی، غلط شده و اصلا هیچ امیدی به نسبت بهبود اوضاع دیده نمی شود.

ورته لیکنې

ګډون وکړئ
خبرتیا غوښتل د
guest
0 Comments
Inline Feedbacks
ټولې تبصرې کتل
Back to top button
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x