نظــر

آذان در پارلمان اسرائیل، فغان در پارلمان کابل

حبیبی سمنگانی
اسلام و مسلمان ستیزی در عصر حاضر به اوج رسیده است ، دشمنان اسلام هر آن و هر زمان مصروف رذالت و شیطنت بوده اند ، اما به گونۂ که اکنون شعائر و مقدسات اسلام اهانت می شود و هدف طنز و تمسخر قرار می گیرد در اوراق تواریخ نظیر ندارد ، امروز ، بد خواهان اسلام در جامعه های مسلمان ها چنان نفوذ کرده اند که حتی بیشتر حرکت های اسلام ستیزانه در کشورهای مسلمان نشین رخ می دهد ، اما در چنین زمان فتنه پرور نیز مردانِ همچون طالب ابو عرار به پا می خیزند ، نعره های الله اکبر را با نیروی ملکوتی و لحن دلنواز در پارلمان یهودیان ( که به نام کنشت یاد می شود ) زمزمه می کند ، بی باکی و دلاوری مسلمان ها را مردانه وار جلوه می دهد ، مجسمه های های کبر و غرور کافران را پاش پاش می کند .
طالب ابو عرار ، مرد صحرایی فلسطین برای آنانی که قوانین پارلمان را ( العیاذ بالله ) فوق تر از قرآن و سنت می دانند و حتی برای عالمان که از گرفتن نام قرآن و حدیث در پارلمان عار می دارند ، درس می دهد که نباید به کرسی چند روزی پارلمان دل باخت و نباید به طنطنه و غلغلهء آن دل داد ، پارلمان باید به موجودیت تو بنازد ، نه این که تو پارلمان را مایۂ افتخار بپنداری ، بلی ، پارلمان از نگاه یک دموکرات بزرگ ترین جایگاه در هر مملکت دارد ، نماینده های پارلمان از نگاه دموکراتان قانون گذاران اند و به همین اساس پارلمان را مجلس تقنینیه می نامند ، اما از دیدگاه مسلمان ها پارلمان در برابر کوچک ترین مسجد یک قریه هم حیثیت و ارزشی ندارد ، نیز مسلمان ها باور دارند که بزرگ ترین منشأ و مبدأ همه قوانین قرآن و سنت است ، هر چه قوانین که در تضاد با فرامین قرآنی و نبوی (ص) تصویب می گردد نزد مسلمان ها هرگز وقعت و اهمیتی ندارد ، از همینست که زمانی نمایندگان پارلمان اسرائیل ( به عنوان قانون گذاران ) مسودهء قانون ممنوعیت پخش اذان را تصویب نمودند ، ناگهان در و دیوار پارلمان اسرائیل صدای الله اکبر را از زبان طالب ابو عرار به گوشهای همه نمایندگان اسرائیل انعکاس داد ، قانون گذاران ریاستِ نا مشروع اسرائیل حتی نتوانستند قانون اسلام ستیزانۂ خود را در مرکز قانون گذاری خود ( به تعبیر دیگر در داخل خان‏ۂ خود ) اجراء بکنند .
اما بیایید به کابل ، همان امریکای که از روی اهداف مشخص اسرائیل را سرپرستی می کند پانزده سال پیش سرپرستی دموکراتان افغان را نیز به عهده گرفت و چون (العیاذبالله) قبل‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏ه و کعبۂ دموکراتان پارلمان می باشد و دموکراسی بدون پارلمان چون ماهی بدون آب می باشد ، لهذا امریکا در همان سال های اوایل یک پارلمان ساخت و مشکل اساسی دموکراتان را حل نمود ، این پارلمان از سوی دموکراتان افغان به خانۂ ملت نامگذاری شده است ، اما خانم ملالی جویا ( عضو پیشین پارلمان ) می گوید که این خانۂ ملت نیست بلکه طویله خانۂ ملت است ، صرف نظر ازین که خود خانم جویا چند سال درین طویله خانه بود و بالاخره به گونۂ اجباری اخراج شد باید گفت که این پارلمان در نزد مردم مسلمان افغانستان حالا از طویله خانه هم به مراتب بد تر است ، مردم افغانستان از روز نخست می دانستند که پارلمان کابل خانۂ ملت نیست بلکه پناه گاه مافیاهای وطن فروشان ، جنگ سالاران ، آدم ربایان ، دزدان و………. است ، اما بالاخره برای افغان ها این حقیقت نیز روشن گردید که پارلمان را که خانۂ ملت نامیده اند یک سنگر داغ در برابر شعائر و مقدسات اسلام نیز است .

روز چهارشنبه ، حفیظ منصور در هنگام سخنرانی در پارلمان ادعا نمود که مساجد مراکز تولید تروریست ها است و درس های ثقافت اسلامی در پوهنتون ها مفکوره های تروریستی را رواج می دهد ، حفیظ منصور نه نخستین وکیل پارلمان کابل است که کدورت و خباثت باطن خود را در مورد شعائر و مقدسات اسلام ابراز می دارد و نه هم آخرین وکیل ، حدود 
۸ ماه پیش ، خانم هیلی ارشاد نیز در گفتگو با آریانا نیوز یاوه گوی نموده بود : اگر قوانین اصلاح نشود و ( حضرت ) محمد ( ص ) هم رئیس کمیسیون انتخابات شود از تقلب جلوگیری نمی تواند ، گویا هرگاه این خانم و دیگر وکلاء پارلمان که خود را قانون گذار فکر می کنند اصلاحات بیاورند راه جعل کاری و تقلب گرفت می شود وگرنه………………… ،

اما سوال مردم کشور اینست که این قانون گذاران در مدت شش سالۂ نمایندگی در پارلمان چه کارنامه های خوبی انجام داده اند که نتوانستند تنها در قوانین انتخابات اصلاحات بیاورند ؟

بلی ، کارنامۂ بزرگی را که زنان دموکرات افغان ( همچون خانم هیلی ارشاد ) با استفاده از کرسی پارلمان انجام دادند اینست که ثقافت اسلامی و فرهنگ افغانی را زیرپا نموده مدال ها ، جوائز و اسناد گوناگون بین المللی را به افغانستان ارمغان آوردند ، گاهی می شنویم برای ملالی جویا مدال شجاع ترین زن افغانستان داده شد و مجلۂ تایم خانم جویا را در فهرست ۱۰۰ شخصیت پر نفوذ جهان جا داده است ، گاهی می شنویم فوزیه کوفی بزرگ ترین جایزهء سال ایتالیا را که منیروا نام دارد از آن خود کرد ، گاهی هم خبر می رسد که شکریه بارکزی برندهء جایزهء بین المللی مدیر سال شد ، بلی ، زنان که از آدرس پارلمان حرف می زنند و با وصف که از مبادی تعلیمات اسلامی آگاهی ندارند قوانین و فرامین شرع را بر اساس آموخته های مستشرقین تشریح می کنند در زود ترین فرصت به عناوین مختلف تقدیر می شوند و سپس توسط رسانه های خود فروخته و لبرال تشهیر می شود که فلان زن در فلان فورم بین المللی برای افغانستان جایزه گرفت ، یگانه وصف مشترک درمیان خانم های پارلمان اینست که اسلام را از نگاه غرب می بینند و آرزو بلکه وظیفه دارند که همه انحرافات و خرافات جهان غرب را بدون کمی و کاستی درمیان افغان ها رواج بدهند ( اینجا باید تذکر داد که جامعۂ غربی نیز از خود خوبی های زیادی دارد و لیکن این زنان پارلمانی با آن خوبی ها کاری ندارند ) .
شماری از نمایندگان پارلمان به ویژه حفیظ منصور که در گذشته ها در احزاب جهادی عضویت و مسئولیت داشتند و هنوز هم از روی مردم فریبی لاف از جهاد می زنند ، امروز داد و فغان دارند که عالمان و دانشمندان از ثقافت اسلامی سوء استفاده می کنند ، قابل ذکر است که حفیظ منصور تحصیلات خود را در زمان جهاد با روس در آموزشگاه مجاهد در پاکستان به پایان رسانیده است و مدتی هم به عنوان مدیر مسئول هفته نامۂ پیام مجاهد ایفای وظیفه نموده است ، سوال اینست : آیا آن عالمان و دانشمندان که مردم افغانستان را برای جهاد با شوروی تشویق نمودند و بالاخره امپراتور زمان را در نتیجۂ جهاد و مقاومت چند پارچه ساختند ( العیاذبالله ) از ثقافت اسلامی استفادهء نا درست نموده بودند ؟
بلی ، از دیدگاه حفیظ منصور و همفکران وی این موقف گیری عالمان و دانشمندان اشتباه بود ، ایشان حالا شرمنده هستند که چرا دران زمان به حرفهای عالمان و دانشمندان گوش دادند و با روس جنگیدند ، ایشان برای اینکه اشتباهات گذشته را جبران بکنند هرگاه امریکای ها به افغانستان یورش آوردند بلا تامل به پای بوسی امریکای ها حاضر شدند ، تا نشود که یک بار دیگر به دام عالمان و دانشمندان دین پرور و آزادی خواه گرفتار شوند ، حتی این بار تصمیم گرفتند که ثقافت اسلامی را خوب لگدمال می کنند بلکه می کوشند نیست و نابود بسازند ، تا مبادا مردم ساده لوح افغانستان باز هم شکارِ ثقافت اسلامی شده در برابر امریکای ها قیام نکنند ، همین بود که حفیظ منصور هرگاه پس از اشغال افغانستان توسط امریکای ها سرپرست وزارت اطلاعات و فرهنگ مقرر شد به همه دمکوراتان ، سیکولران و لبرالان به ویژه زنان فوق الذکر اجازه داد که به هر گونه می توانید برای نابودی ثقافت اسلامی بکوشید ( تا در آینده ازان سوء استفاده صورت نگیرد ) ، این پالیسی شوم حفیظ منصور با گذشت یک و نیم دهه هنوز هم توسط رژیم کابل جریان دارد .
۶ تن نمایندگان پارلمان هر یک نعیم لالی (قندهار) ، ظاهر قدیر (ننگرهار) ، سمیع الله صمیم (فراه) ، محمود خان سلیمان خیل (پکتیا) ، عارف رحمانی (غزنی) و محمد عظیم محسنی (بغلان) از سوی وزیر مالیه با اسناد و شواهد به جرم قاچاق شراب ، آرد ، نفت ، کالا و………. متهم شدند ، الله گل مجاهد (کابل) فوزیه کوفی (بدخشان) ، اسد شریفی (بلخ) مولوی تره خیل و حتی بر اساس یک راپور ۸۰٪ نمایندگان پارلمان آغشته به فسادهای گوناگون اند ، اما ایشان نه تنها هنوز هم در کرسی های پارلمان نشسته اند بلکه در خانۂ ملت که به مرکز معامله گری و فساد مالی مشهور است مصروف قانونگذاری نیز هستند ، حفیظ منصور از همنشینی با اینان هرگز باکی ندارد بلکه ممکن حفیظ منصور نیز یکی ازین ۸۰٪ قاچاق بران ، رشوت خوران ، آدم ربایان ، غاصبان و………. باشد ، اما حفیظ منصور باید که از همنشینان خود دفاع بکند ، زیرا قانون اساسی این رژیم برای این جنایت کاران به عنوان وکیلان پارلمان مصئونیت قضایی داده است ، لهذا اگر نمایندگان پارلمان هر چه می خواهند بکنند حق دارند و لیکن عالمان و دانشمندان نباید در مساجد ، مدارس و پوهنتون ها از ثقافت اسلامی استفاده جویی بکنند وگرنه………

ورته لیکنې

ګډون وکړئ
خبرتیا غوښتل د
guest
0 Comments
Inline Feedbacks
ټولې تبصرې کتل
Back to top button
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x