غزل/ عبدالباقي مهاجر

عبدالباقي مهاجر

خوړلئ مې پرزړه باندى ګزار د پاکى مينې
پـتنګ غوندى ګډېږم په انګار د پاکې مينې

دردونه او غمونه عـشقه ستا په پراخه غېږ کې
پر ځان باندې به وړم پر اوږو بار د پاکى مينې

خليل يم خود به اور راته هوا د پسرلي شي
ورځم چې په خندا دا دئ خمار د پاکې مينې

باننګه با همته يم خپل سپين هدف ته ځير يم
د شپو مخته ته ولاړ لکه سـهار د پاکې مينې

له وينو بـه نو خود بيا زما ږدى حورې خــالونه
ځواني چې ورکوم پر سپينه لار د پاکى مينې

ضرور به (مهاجره) انقلاب نوئ بدلون خوري
راځى چى زلمي خيږي پاس په دار د پاکې مينې



یوه تبصره

  1. خؤاروتہ وڑی دا ابابیل عوندے زوانئ ملگرو سہ وکڑم ڈیرہ مجبوری دو ………………..
    بل پہ بیلال پسے واعم واڑے سلگئ ملگرو خئستہ دا گل عوندے زوانی دو…………….

    (۱) تل مے پہ سترگو کے عاڑے گی گران وھاب یاداوم ………
    ملگرو نہ رانہ عیرے گی گران وھاب یاداوم ………
    ورسارہ یویی وڑل خواندنہ او خؤاخئ ملگرو ……………..

    (۲) خکلی مجیب وو اوسیدو پہ توروعورو ملگرو ………
    پہ کلی نہ وو وواکسر پہ سنگرو ملگرو ……..
    ڈیرایی خؤاخہ وہ کامین کے زیڑاکئ ملگرو ………………

    (۳) مخــــمدالله انتـــظار ورپسے ژاڑم ھراشپہ ملگرو ………
    غوښتنہ رانہ کڑی داگران اشنہ ملگرو ……..
    لیدل یی گران دی شومہ ستڑی پہ زاڑئ ملگرو ……………….

    (۴) زہ جــــاویـــــدالله حمــید روان یو دا اشنہ کبرتہ ……….
    اوس ھراشپہ وڑمہ گیڈئ گلونہ ستہ مازار تہ ……….
    کاڈے یی بارکڑلے لادھے دنیائ ملگرو …………………….

    :(۵) تــــــــــور دیــــــوانہ صــــبــری اھ تیروختونہ عواڑی ………..
    سوکلہ مخکے آتیرشوی ٹول خواندونہ عواڑی ………..
    تل بہ یی ڈاکے وے اکسرسپینے عواگئ ملگرو ……………………

    (۶) راشہ خـــــــیالـــــی راتہ خواگہ خواگہ شعرونہ وایہ ……….
    پہ شھیدانوپسے تل خواگہ نظمونہ وایہ …………
    ڈیر یم میان زہ دا خــــــــــیالـــــــی پہ شاعرئ ملگرو …………………….

    شـــاعــــــر خــــــیالـــــی مـــسافـــــر

    شهامت مسافر صبری

تبصره وکړه

ستاسو ایمیل ادرس به هیڅ کله نشر نه شي.