غزل/ عبدالباقي مهاجر

عبدالباقي مهاجر

خوړلئ مې پرزړه باندى ګزار د پاکى مينې
پـتنګ غوندى ګډېږم په انګار د پاکې مينې

دردونه او غمونه عـشقه ستا په پراخه غېږ کې
پر ځان باندې به وړم پر اوږو بار د پاکى مينې

خليل يم خود به اور راته هوا د پسرلي شي
ورځم چې په خندا دا دئ خمار د پاکې مينې

باننګه با همته يم خپل سپين هدف ته ځير يم
د شپو مخته ته ولاړ لکه سـهار د پاکې مينې

له وينو بـه نو خود بيا زما ږدى حورې خــالونه
ځواني چې ورکوم پر سپينه لار د پاکى مينې

ضرور به (مهاجره) انقلاب نوئ بدلون خوري
راځى چى زلمي خيږي پاس په دار د پاکې مينې

1
تبصره وکړئ

avatar
1 د تبصرو شمېر
0 د ځوابونو شمېر
0 ار ایس ایس کې ګډونوال - څارونکي
 
ډېر غبرګون شوې تبصره
تر ټولو ګرمه موضوع
  ګډون وکړئ  
نویو زړو ډیرو خوښو شویو
خبرتیا غوښتل د
شهامت
میلمه

خؤاروتہ وڑی دا ابابیل عوندے زوانئ ملگرو سہ وکڑم ڈیرہ مجبوری دو ……………….. بل پہ بیلال پسے واعم واڑے سلگئ ملگرو خئستہ دا گل عوندے زوانی دو……………. (۱) تل مے پہ سترگو کے عاڑے گی گران وھاب یاداوم ……… ملگرو نہ رانہ عیرے گی گران وھاب یاداوم ……… ورسارہ یویی وڑل خواندنہ او خؤاخئ ملگرو …………….. (۲) خکلی مجیب وو اوسیدو پہ توروعورو ملگرو ……… پہ کلی نہ وو وواکسر پہ سنگرو ملگرو …….. ڈیرایی خؤاخہ وہ کامین کے زیڑاکئ ملگرو ……………… (۳) مخــــمدالله انتـــظار ورپسے ژاڑم ھراشپہ ملگرو ……… غوښتنہ رانہ کڑی داگران اشنہ ملگرو …….. لیدل یی گران… نور لوستل »