نظــر

آیا از انتخابات در شرایط اشغال؛ انتظار شفافیت و پیامد صلح را داشت؟

مردم اسیر، و متضرر ما در موقعیت تحمیل به اصطلاح انتخابات ( بدون شرایط لازمهٔ آن ) قرار گرفته اند. به این مفهوم که نه از وجود احزاب منتخب و فراگیر ملی خبری است؛ نه تنظیم ها از کار نامهٔ افتخار آمیزی برخوردار اند، نه نیرو های مقاومت مسلح کشور همه پذیر و حلال مشکلات اند، و نه به استثنا دو سه شخصیت از کاندید های انتخاباتی که شامل و متهم در جنګ های ذات البینی نمی باشند؛ متباقی همه، به نقض حقوق بشری، فساد اداری و. . . متهم بوده و چهره های آزمون شده می باشند. بناءً در شرایط فوق، که مردم از جانب قوای اشغالگر، دولت فاسد و مخالفین مسلح متفرق؛ شدیداً متضرر گردیده اند؛

و دلی خوشی از هیچ طرفی ندارند. پس به کدام امید در پروسهٔ انتخابات، شرکت می نمایند!؟ درحالیکه مردم ستم دیدهٔ افغانستان از رژیم های کودتایی گذشته شدیداً متنفر هستند و انتخابات را استقبال نمودند، ولی با تأسف مثل ساير پروسه های به اصطلاح دیموکراتیک؛ روند انتخابات نیز به افتضاح کشانده شد.  

 مزید بر نبود شرایط لازمهٔ انتخابات، فضاى  متشنج احتمالاً پلان شده یا غیر پلان شدهٔ امریکا با آقای کرزی ( عدم امضاى پیمان امنیتی ) و به اصطلاح بینی خمیری براى امریکا ” گزینه صفر ” یا خروج آبرو مندانه!؟ توأم با امتیاز گیری و امتیاز دهی به قدرت های منطقه ای، ادامهٔ جنگ های نیابتی و استخباراتی کشور های ذی نفوذ؛ تلاش دارند بار مسؤولیت عدم مؤفقیت خود را بدوش افغان های متضرر بگزارند.( اگر گزینه صفر واقعیت باشد و نه بهانه).

اگر دولتمردان، بخصوص مخالفین دولت در داخل دولت و مخالفین مقاومت مسلح؛ به تفاهُم نسبی و عقلانی بموقع نرسند!
واقعیت ها را نپذيرند و همدیگر را تحمل نه نمایند، منافع عُلیای کشور و وحدت ملی را محترم نه شمارند؛ منجر به چه حوادث و پیامد هایی خواهد شد.
۱ : – میلیونر های جهاد فروش، بزور تفنگ، جعل، تقلب . . . و حمایت ولی نعمت خارجی، نتایج درامهٔ انتخابات!؟ را به نفع خود و همان چهره های نا کار آمد برنده؛ اعلام می دارند.
۲ : – جنگ بین برندهٔ  انتخابات!؟ و مخالفین مقاومت مسلح و تلفات فرزندان وطن ادامه خواهد داشت.
۳ : – با دادن چراغ از خارج؛ نظام بخود گرفتار، مانند رژیم های گذشته از داخل متلاشی و شبه کودتا با همکاری مقطعى یک بخشی از مخالفین مسلح شان، در یک دور باطل و ائتلاف شکنند، ایجاد دولت نامتجانس را شاهد خواهیم بود.

۴ : – زمینه سازی و به ثمر رسانیدن پلان شوم و خطرناک که از قبل بنام پلان( بی) مسما می باشد « سقوط چند ولایت به دست مخالفان مقاومت مسلح دولت » که در آتیه به افغانستان شمالی و جنوبی خدا ناخوسته می انجامد. با وجودیکه درهردو طرف جنگ ( در داخل دولت و در صفوف مخالفین ) انگشت شمار افراطی تروریست توظیف شدهٔ اجانب به چنین ذلتی آمادهٔ خوش خدمتی اند؛ اما خوشبختانه هیچ فرزند صدیق افغان؛ مجاهد مقاومت مسلح افغان، به چنین ذلت و خواری تن در نمی دهند.

امکان جلوگیری از حوادث فوق: –  در صورتی که بخواهیم، احساس مسؤولیت نماییم و هر عملی را به گردن دشمن و استعمار حواله نه نماییم؛ ما ( ملت افغانستان ) این توان را  داريم که از حقوق مدنی خود به شکل مسالمت آمیز و وادار ساختن سازمان ملل متحد که ( یگانه مرجع مشروع برای نهاد ها و شخصیت های مؤمن، متعهد، مُخلص مستقل و ملی می باشد) جهت ادای دين انسانى و ملى خويش با ارائهٔ طرح های مشخص و عملی به منظور دفع دسایس كشور برانداز، طالب کمک و همکاری ایشان شویم؛ که یقیناً از طریق سازمان ملل، کشاندن پای شورای امنیت ملل متحد؛ ضمانت اجرایی آن  نیز مطرح می گردد.
اگر تا موعد تعیین شدهٔ انتخابات!؟ کدام حادثهٔ خاص یا هدایت جدید صادر نگردد؛ مردم اسیر، دردمند و متضرر ما در موقعیت تحمیل به اصطلاح انتخابات قرار داده می شوند؛ با وجود فهم از شرایط، نتایج و عدم مشروعیت انتخابات!؟ فرمایشی.

دو گزینه باقی میماند. اشتراک در پروسه یا مقاطعه؟ کدام یک مؤثر خواهد بود؟
 درمناطقی که امنیت تأمین نباشد؛ مردم طبعیتاً در این درامه اشتراک نه خواهند کرد!
اما در حوزه های شهری که شاید از امنیت نسبی برخوردار باشد؛ گمان میبرم یکی از شیوه ها؛ جهت خنثیٰ سازی نیت شوم مفسدین و نه رسیدن چهره های بدنام؛ آزمون شده بار دیگر در قدرت جلوگیری بعمل آید؛ این خواهد بود که: در مناطقی که این تیکه داران قدرت میخواهند از کارت قومی سوء استفاده نمایند؛ اشتراک ورزیده و از دو کاندید(آقايان محمد نادر نعیم و محمد داود سلطان زوی) كه قرار مسموع نه دست خود شان و نه معاونین شان به خون ملت و چپاول دارایی های عامه آلوده نیست، از اتهامات مبراء، صاحب شخصیت و از نام نیک برخوردار میباشند، حمایت؛ صورت گیرد.« قابل تذکر میدانم که شاغلی پروفیسورسید خلیل الله “هاشمیان” مسؤول مجلهٔ وزین آیینهٔ افغانستان؛  قبلاً در مورد ذوات محترم با حُسن نیت و تأ‌یید ذکری نموده بودند.»  این قلم تأکید حمایت آگاهانه، پلان شده، و قبلاً به تفاهُم رسیده را « توسط نهاد ها و شخصیت های محترم مستقل ملی که از شایستگی های لازم برخوردار و صاحبنظر باشند » ضرور دانسته و مطابق برنامه و خط مشی از قبل اعلان شده توسط کاندید مورد نظرکه در صورت پیروزی، جهت ختم جنگ و برادر کُشی، دست به ایجاد دولت غیر تنظیمی، فارغ از سهمیه بندی های قومی، زبانی و . . . صرف بر مبنا و اساس شایستگی، لیاقت، صداقت، مؤمن بودن، تقواء و متعهد بودن به افغانستان واحد؛ و ایجاد یک دولت مقتدر ملی، متکی به قانون، تحقق عدالت انتقالی، مدافع منافع عُلیای کشور، دین، فرهنگ، کلتور و سُنن پسندیدهٔ همهٔ اتباع افغانستان ” با رعایت دین، مذهب، مسلمان، یا هندو باوران، در مطابقت و پیروی از قانون و در سیاست خارجی متعهد به تمام میثاق های قبول شدهٔ جهانی، رعایت سیاست بی طرفی، همزیستی مسالمت آمیز و دوستی با همسایگان، کشور های منطقه، کشور های اسلامی، کشور های پیش رفتهٔ جهان و اعضای شورای امنیت ملل متحد؛ بر مبنای منافع متقابل و کشور مستقل، حضور فعال سیاسی، اجتماعی و اقتصادی داشته باشد.

به هر حال راه رسیدن به انتخابات با همه كمى و كاستى هاى مطرح آن از هر گزينهٔ  ديگر بهتر ميباشد و راه را در آينده براى ترويج سيستم انتخاباتى در امر مشروعيت بخشيدن به نظام حاكميت كشور هموار ميسازد.
« چنانکه در دور قبلى انتخابات پُر از تقلب، آقاى رمضان بشر دوست با دست خالی؛ ولی حمایت مردم آگاه ما با دست پُر، جایگاه مناسب را در قلب ملت افغانستان باز کرد. يعنى انتخابات كاملا ً بی معنی نبود ومردم توانستند نمايندهٔ واقعی شانرا معرفی نمایند. »
آنچه هموطنان ما نیک میدانند، این همه مقاومت در برابر قوای اشغالگر، صرف منوط و مربوط میدان نبرد و رویارویی نبوده، بلکه فرزندان وفادار و وارثان بر حق این سرزمین از هر امکان مشروع جهت استقرار صلح عادلانه به عنوان صداى اكثريت خاموش تلاش نموده تا از خانهٔ مشترک؛ که عزت، آبرو، شرف، حیثیت و اعتبار ما در گرو اش است؛ این همه مشترکات را نمیتوان از پیوند ملی مجزا دانست. تلاش برای ایجاد شرایط زندگی صلح آمیز در هر کشور وظیفهٔ خود مردمش میباشد. بناءً تفُاهم با نيروى مطرح مقاومت مجاهدان مسلح افغان و خواهان دولت آيندۀ افغانستان واحد؛ متشکل از همه مجاهدان آزادى خواه و نه براساس تنظیم و سهمیه، قومی، زبانی، سمتی و . . .  بلکه بر معیار وفاداری به خاک، صداقت، تعهد و فهم، با اشتراک همه ملي گرايان مؤمن، ترقی خواه، وطن دوست و عدالت پسند بوجود آید، که از سوابق و شهرت نیک و تخصص مسلکی برخوردار باشند، بوجود آید. زیرا همچو يك دولت ضمانت قطع جنگ؛ تأمین وحدت ملی و تأمين همسايگى نيك را نموده  می تواند و براى منطقه و جهان؛ پیام آور صلح و ثبات میباشد. با متکی بودن قوت و مشارکت مردم؛ و لطف خداوند متعال، چنین خواست برحق ملت واحد افغانستان؛ حتماً به پیروزی می رسد.  
پایان

میرعنایت الله آشفته جدی / ۱۳۹۲ /  جنوری/۲۰۱۴

 

ورته لیکنې

ګډون وکړئ
خبرتیا غوښتل د
guest
0 Comments
Inline Feedbacks
ټولې تبصرې کتل
Back to top button
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x