تفاوت زکجا تا به کجاست؟

نویسنده : قاضی عبید

حاکمیت یک دولت مستبد ، تحمیلی و غیر قانونی که هیچ مشروعیت شرعی نداشته ، از بدو تاسیس آن تا این دم جز خیانت در حق ملت ، پایمال نمودن احکام و شعایر اسلامی ، دفاع از منافع غربی ، اقوام و خصوصا نسل جوان را غرق نمودن در تعصبات سمتی ، قومی و مذهبی دست آورد دیگری نداشته ، برای ملت مسلمان افغانستان قابل پذیرش نبوده و نمیباشد .

شعار های حقوق بشر ، آزادی بیان ، تطبیق عدالت اجتماعی ، عمران ، آبادی و بازسازی سرک، کلینیک ، پل ، پلچک … زمینه ساز اشغال بوده و وسیله برای استفاده گوشت و پوست این خاک قرار گرفته است .

یکی از شعار های که مورد استفاده سوء در طول این مدت قرار گرفته آزادی بیان میباشد ، آمریکا با بلند نمودن شعار دموکراسی و آزادی بیان کشور های مخالف خود را زیر فشار آورده و خود را بانی و پشتیبان آزادی بیان میداند.

ولی چه نوع آزادی بیان؟

آزادی که وابسته به منافع آمریکا باشد ، آزادی که مخالفین آمریکا کوبیده و سرکوب گردد ، آزادی که نظام های دست نشانده و اجیر را نزد مردمان آن مشروعیت بخشیده و قیام در برابر آنرا دفع نماید ، و بلاخره آزادی بیان که صدایی آمریکا و خواسته های آمریکا را بازتاب دهد و بس .

آیا آزادی بیان چنین میباشد ؟

آرام آرام و با گذشت زمان مردم افغانستان دانستند که آمریکا خود ناقض قانون و مقرراتی میباشد که شعار دفاع و حمایت از آنرا سر میدهد ، بزرگترین چهره های سیاسی ، بلند ترین مقام های دولتی زمان که حقایق را برملا نموده مورد تهدید قرار گرفته ، از مقام برکنار و حتی به زندان ها افگنده شدند .

به گونه مثال : روزگار یک مقام بلندپایه همین حکومت ساخته و بافته شده آمریکا و عضو شورایی صلح عبدالحکیم مجاهد را ببینید که با نقل قول یک جمله ( طالبان فرشته گان صلح هستند ) از وظیفه سبک دوش و حتی تعدادی خواستار زندانی وی شدند .

عبدالحکیم مجاهد عضو شوری صلح بوده ، شوری که از تشکیل آن تا امروز به میلیون ها دالر حیف و میل اعضایی آن جهت آوردن صلح گردیده و نیز در چوکات همین نظام حاکم حق دارد مستقیما با طالبان در تماس ، ارتباط و گفتگو باشد ، ولی حامیان دروغین آزادی بیان حتی به عضو شوری نامبرده اجازه نمی دهد که از حدود تعین شده عبور و حقایق را بدون در نظر داشت طرفین ارایه نماید .

همچنان چندی پیش شخص بنام قاضی حسن حقیار از سوی امنیت ملی بخاطر دستگیر ، تهدید و زندانی گردید که در یک مصاحبه خود با یکی از رسانه ها امیرالمؤمنین منصور تقبله الله را شهید خطاب نمود .

سوال من از شما خوانندگان گرامی اینست که :

کدام یک باید محاکمه می شد ؟

عبدالحکیم مجاهد که با نقل قول ربانی طالبان را فرشته های صلح خوانده ، افزود : طالبان کسانی بودند که یکبار در برابر شوروی جهاد نموده و کشور را از چنگال کمونیزم نجات دادند و بار دیگر در مقابل فساد قیام، صلح و امنیت را حاکم نمودند .

و یا جنرال دوستم باید محاکمه شود ، دوستمی که ظلم ، استبداد ،قتل عام ، غارت و وحشت آن از دیده هیچ کسی پنهان نبوده ، در این اواخر یکی از قضیه های ضد اخلاقی ، تجاوز جنسی بالای مرد کهن سال و ریش سفید وی افشا و رسانه یی گردید .

احمد ایشجی که در گذشته از نزدیکان دوستم و معاون حزب جنبش بوده ، مورد تجاوز جنسی وی قرار گرفت ، ولی صدایی عدالت خواهی ایشجی را هیچ ارگان مسول و غیر مسول نشنیده ، نه از حقوق بشر خبریست و نه هم از مدافعان آن.

قضاوت در دست شما ، ببینید تفاوت را ز کجا تا به کجاست؟

د نن ټکی اسیا موبایل اپلیکیشن
avatar
  ګډون وکړئ  
خبرتیا غوښتل د