شعـــــرونه

نعتیه غزل/ بشير وصال

بشير وصال

چاسره دمه شولي په چاغمونه پوري شول
ډيردي وديدن لره جانانه دوري دوري شول

ته لكه سپوگمي چي داسمان ټنډه دي ونيوه
شاوخوا راپنډ درباندي خلگ لكه ستوري شول

زه به یي جهانه شكريه څنګه اداكړمه
توی چی داشناله وړې خولي دميني توري شول

ستادمخ ښكلاخوددې درستي نړي مينه شوه
وركړه تورتم غيږه څوك چي ایسته ستادلوري شول

گرځه اوس د وصل دا مزي وصاله ستاشولي
اوس خودي راخپل ددغی کلی څلورلوري شول

ټاګونه

ورته لیکنې

ګډون وکړئ
خبرتیا غوښتل د
guest
0 Comments
Inline Feedbacks
ټولې تبصرې کتل
Back to top button
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x
Close
Close