شعـــــرونه

غزل/ نظام کندهاری

نظام کندهاری
چې له سترګو بهيوم سېلاب د اوښکو
شايد ومومم يوه ورځ ثواب د اوښکو

پر ګرېوان چې مې دانه دانه توييږي
هجر وشلاوه زما تناب د اوښکو

فريادي چيغي بلبل وهي چې ويني
په لمن کې د ګلاب خوناب د اوښکو

له دې ژونده د دردونو باران ووري
ځکه نشته اوس زما حساب د اوښکو

ملغلره د وصال به په لاس درشي
پسې ولټوه سم درياب د اوښکو

د غفلت زنګ که دې باسې له سينې نه
تويوه پرې شپه او ورځ تېزاب د اوښکو

باب په باب فصل په فصل اوښکي غواړي
اې نظامه عشق وي ټول کتاب د اوښکو

ورته لیکنې

ګډون وکړئ
خبرتیا غوښتل د
guest
0 Comments
Inline Feedbacks
ټولې تبصرې کتل
Back to top button
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x