نظــر

اداره کابل از بیکاری برفک باز شدند!

محمود احمد نوید
در دنیا شاید بیکارتر و بی عارتر از حکام دست نشانده فعلی اداره کابل نباشند که از بس بیکاراند خود را به آب و آتش می زنند تا یک سوژه خبری یا فیسبوکی جور کنند و با گرفتن چند عکس و تصویرهای سلفی خود را مطرح بسازند؛ این سران بی مغزسر گویا درد ملت برای شان هیچ مهم نیست، گویا اشک و ناله مردمان بی سرپناه در این شب و روزهای سرد زمستان که از سوز سرما به خود پیچیده و می نالند اهمیتی نداشته و تنها به فکر این هستند که در تصاویر فیسبوکی خوش تیپ و مقبول تر به نظر بیایند!

ای افسوس بر چنین حاکمانی که هیچ بویی از غیرت و انسانیت نبرده و مظلومیت ملت بی نوای افغان برای شان مثل درامه می ماند؛ و گویا برای شان همان بلند منزلهای مجهز با تجهیزات مدرن گرم کننده مهم است و نه چیز دیگر، آن زن یتیم که با چند طفل معصومش که شب های سرد زمستان را در کنار سرک ها میخوابند؛ آن پیرمرد ریش سفیدی که با چند فرزند و نواسه جگرگوشه اش در برفای شدید زمستان در خیمه های بسیار نازک سر می کنند اصلا برای حکام مزدور مهم نیستند که چه می کشند و چه دردی را در این شب های سرد تحمل می کنند!؟

در حالیکه در همین شب و روزهای سرد زمستان در نتيجه برف كوچ در يك قریه در ولسوالی برگمتال ولایت نورستان ٤٥ نفر جان باختند و در حالیکه در صفحات شمال دها کودک، مرد و زن مسلمان بخاطر نداشتن کدام سرپناه در هوای سرد زمستانی جان می دهند؛ اما سران حکومت وحدت ملی از الف تا یای در کابل مسابقه عکس های فیسبوکی داده و مثل آدمک های برفی، تصاویر سلفی گرفته و با بالاپوش های گرم و مجهز با وسایل گرمایش با لبخندهای مضحک و مسخره شان از خود، مضحک ترین چهره های تاریخ ساخته اند؛ وقتی تصاویر کودکان و مردم بی بضاعت و بی سرپناه که زیر برف شدید یخ بسته اند را کنار عکس های فیسبوکی این حکام اجیر گذاشته شوند تازه می شود فهمید که این ملت مظلوم افغان چقدر بی کس و بی چاره اند و چگونه گروهی که فقط خودشان برای خودشان مهم است سر ملتی که از سر و صورت شان شرافت و نجابت و در عین حال مظلومیت و محرومیت می بارد حکومت می کنند؛ ای افسوس بر چنین حاکمانی و افسوس بیشتر بر چنان مردمانی که سنگ رهبری این رهبران خاین را به سینه زده و آنها را منحیث زعمای قوم و ملت باور دارند.

در چند روزی که سراسر افغانستان را موج های شدید برف پوشیده و بسیاری افغان های مظلوم و بی پناه بخاطر نبود سرپناه و جایگاه مناسب زیر برف ها دفن شده و در سرمای شدید جان داده اند؛ دولتمردان نام نهاد از اشرف غنی و عبدالله گرفته تا مسعود و محقق، از کرزی تا سیاف، از خورد تا کلان در برف ها برآمده و از خود تصاویر به اصطلاح ماندگار گرفته اند؛ در حالیکه این تصاویر وقتی زیبا می نمود که ملت مظلوم و بی سرپناه ما نیز کمترین امکانات زنده ماندن از دست سرمای شدید را می داشتند نه اینکه ملتی عظیم مثلا فقط در یک جا به تعداد قریب به ۵۰ نفر در یک گوشه یکجا دفن شوند؛ اما سران اداره کابل و افراد وابسته به آن نظام اجیر با لبخندهای مسخره شان که در واقع توهین به فقر و فاقه و مسکنت و گستاخی به شعور ملت مظلوم است عکس های سلفی از خود بگیرند.

در این میان، الله متعال راضی باشد از رادمردان اسلام و فرزندان راستین افغانستان که وقتی در تاریکی های شب شنیدند درمربوطات شاهراه غزنی و زابل مسافرانی در برف گیر مانده با همکاری مردم محل به کمک شان شتافتند و جان های شیرین خود را به خطر انداخته و جاهای گرم شان را رها کرده به سراغ مسافران رفتند که تا نجات ندادند آرام نگرفتند؛ اکنون این مجاهدان راه حق کجا و آن آدم برفی های اداره کابل کجا؟!

ورته لیکنې

ګډون وکړئ
خبرتیا غوښتل د
guest
0 Comments
Inline Feedbacks
ټولې تبصرې کتل
Back to top button
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x