نظــر

تاملی بر مقاله واشنگتن تایمز

ابوصهیب حقانی
واشینگتن تایمز (The Washington Times) بزرگترین، فعال ترین و پرمخاطب ترین روزنامه شهر واشینگتن، دی.سی و از شناخته شده ترین روزنامه های امریکاست؛ این روزنامه پر تیتراژترین و نویسندگان و کادر فنی و تخنیکی آن زبده ترین و کارآزموده ترین دانشمندان و تحلیل گران سیاسی روز اند که اکثرا منطبق بر واقعیت ها نشرات کرده و عموما بازتاب دهنده حقایق امریکا، سیاستمداران آن کشور و هویت امریکا در رسانه مکتوب است که بینند گان و طرفداران بسیار و بی شماری هم در ایالات متحده امریکا و هم در بیرون از امریکا دارد.

این روزنامه در طول عمر خود به افشای مهم ترین حقایق و رازهای امریکا پرداخته است که گاهی حتی باعث تغییر مسیر و استراتیژی در امریکا شده و با استقلالی که ظاهرا در طول تاریخ موجودیت خود حفظ کرده از اهمیت خاص و حتی منحصر به فرد برخوردار است.

این روزنامه اخیرا مقاله نشر کرده تحت عنوان «فرار بى خطر ترامپ از باتلاق افغانستان» که منطبق بر حقایقی است که سالهاست مبارزان و ملت آزادیخواه افغانستان پسا اشغال به کرات اعلان کرده و بارها خواسته اند که ایالات متحده و اداره دست نشانده آن در کابل بجای تقلا در باتلاق در تلاش بیرون رفت باشد نه اینکه بیشتر دست و پا زند تا بیشترغرق گردد.
جملات برجسته این مقاله چنان حائز اهمیت اند که اگر باربار هم یادآوری شوند خالی از لطف و تاثیر نیست که ما اینجا عبارات برجسته آن را عجالتا یادآور شده و مختصرا توضیحاتی ارایه می کنیم.

این روزنامه می نویسد:
«ترامپ ميراث جنگ بى مورد ١٥ ساله در افغانستان را به ارث برده.»

این حقیقتی است که می طلبید پیش تر از این امثال واشنگتن پوست به آن می پرداخت و واقعا که جنگ افغانستان برای امریکایی ها و شرکای فریب خورده اش بی مورد و افتضاح آمیز بوده و هست.

«امريكا سالانه ١٢٨ ميليارد دالر در افغانستان مصرف مَی كند (٣٠٠ ميليون دالر در روز)»

عبارت فوق اشاره ای دیگر به مصرف سالیانه و روزانه امریکا دارد آن هم در شرایطی که امریکا سخت با بحران اقتصادی مواجه بوده و ملیون ها امریکایی در زندگی شان اثرات منفی و نامطلوب بحران مالی را لمس و احساس می کنند و آیا مالیات دهندگان امریکا خبر دارند که پول های شان کجا و چگونه حیف و میل می شوند؟

آیا طبقه کارگر و مزدور کار امریکا که به نان شب و روز خود مانده اند و از بیکاری و عدم تامین مالی رنج می برند از هدر رفتن این همه سرمایه توسط مقامات کشور خود با خبر هستند؟

این روزنامه در ادامه از ترامپ می خواهد:
«بر اساس ماده يكم و فقره ٨ قانون جنگ، خودش را از جنگ افغانستان نجات بدهد»

یعنی همان جنگی که شروع آن غلط و سراسر اشتباه بود، و امریکا هیچگونه مجوز قانونی نداشته است و کاملا خلاف تمام اصول و قوانین بر کشور افغانستان حمله نمود و آن سرزمین و مردم اش را به خاک و خون کشاند.

روزنامه می افزاید:
«مطابق حق قانونی، ترامپ تا ٣٠ روز ختم جنگ حكومت دست نشانده عليه دشمنانش را إعلام بدارد»
چیزی که مبارزان راه حق و آزادگان سرزمین افغانستان بارها اداره کابل را مزدور و دست نشانده خوانده بود اینک روزنامه پر طرفدار امریکا بر این ادعاء صحه می گذارد و بدون کم و کاست و هیچ پسوند و پیشوندی اداره کابل را حکومت دست نشانده معرفی می کند.

«ترامپ بايد تمام نيروها، آموزگاران و مشاوران را از افغانستان بيرون بكشد.»

این یک حقیقت است و اگر ترامپ مستشاران و افسران نظامی خود و سایر نیروها را از افغانستان زنده بیرون نکشد مطمئنا با فرجامی بسیار بد مواجه خواهند شد و باید جنازه های آنها را تحویل خانواده های شان در امریکا بدهد.

«جنگ أفغانستان شبيه جنگ ويتنام غير قابل بردن است. تعريفی از پيروزى و جنگ وجود ندارد»

نه اینکه جنگ افغانستان شبیه ویتنام است بلکه شبیه تمام لشکرکشی های تاریخی لشکر طاغوتی و متجاوزین خارجی به سرزمین های اسلامی بوده که بالاخره جز شکست فضیحت بار، هیچ دستاوردی از قشون کشی های خود به سرزمین مسلمانان نداشته اند و باید امریکایی ها خیلی زودتر از اینها تصمیم ترک افغانستان را می گرفتند.
«حکومت دست نشانده ما در افغانستان فاسد، نالايق، قبیله گرا، فرقه گرا، ظالم و غیرمحبوب است. »

هر کسی مقاله واشنگتن تایمز را نوشته است آدم بسیار هوشیار و وفادار به امریکا بوده و در عین حال واقعیت گرا، آنچه از جملاتی که مقاله نویس راجع به اداره کابل بکار برده است یعنی واقعا عین حقیقت است و بهتر از بسیاری چهره ای واقعی اداره دست نشانده و فاسد را شناخته و در معرفی آن به جهانیان و به خصوص امریکایی ها اقدام نموده است.

«سربازهای خیالی وارد ارتش این کشور شده، تولید مواد مخدر بیشتر شده، انتخاباتش پر از تقلب است، وفاداری به نظام از سوی یک گروه دیده میشود نه از سوی همه ملت. آنها فقط زمانی متحد می شوند كه خارجی ها به اين كشور تجاوز كند. »
عبارات فوق دیگر حقایقی اند که واشنگتن پوست بسیار سلیس، صریح و مبتنی بر واقعیت به بیان آنها مبادرت ورزیده است و جز با این تعابیر، واقعیت حال اداره کابل شاید به گونه ای دیگر تعبیر نشود و اینک عملا اداره کابل مصداق عبارات فوق بوده که دنیا همه شاهد حال است.

«افغانستان به استخوان يك سرباز آمريكايی هم نمی ارزد»

این جمله توهین بزرگ به ملت شریف و سرزمین افغانستان است اما در عین حال واقعیتی را روشن می سازد؛ اینکه افغانستان از منظر امریکایی ها در چه جایگاهی است و ادبیات خشن و زشت امریکایی ها نسبت به افغانستان و مردم آن را نشان می دهد و ممکن مقصد نویسنده از کلمه افغانستان، اداره فعلی کابل باشد چنانکه سیاق و سباق محتوای مقاله بدان اشاره دارد.

«خروج از افغانستان هيچ ضررى براى امريكا وارد نخواهد كرد»

واقعیت نیز چنین است اگر امریکا هر چه زودتر از افغانستان بیرون می رفت به نفع آن کشور بود نه به ضرر آن؛ ولی اکنون نیز که هر چه عاجل بیرون شود نسبت به آینده تاریک تداوم تجاوز، به نفع آن است و معلوم می شود که مقاله نویس از بسیاری جنرالان امریکایی که خود را مدافع ارزشهای امریکا می داند از فهم و شعور قوی تر و بالاتری برخوردار است.
«اگر ترامپ حضور امريكا در أفغانستان را خاتمه داد، مستحق جايزه نوبل است.»

این عبارت مقاله نویس اشاره به این دارد که ملت امریکا و به ویژه فهمیده های شان تا چه حد نسبت به جنگ افغانستان خسته معلوم می شوند و چگونه با تاثر نجات کشور خود را فریاد می زنند که بر خروج سریع حاضراند به رئیس جمهور کشور شان جایزه بدهند و آن هم بهترین و باارزش ترین جایزه ای که فعلا در جامعه غربی مطرح است.

کوتاه اینکه:

مقاله نویس واشنگتن تایمز با آنکه نوشته های دیگری هم داشت ولی در حقیقت به نفع امریکا سخنوری کرده و در عین حال خواسته یا نخواسته بر پایداری و نتیجه ایستادگی و شهامت دلیر مردان رزمنده اعتراف کرده است چیزی که پیشتر بارک اوباما گفته بود اینکه نبرد افغانستان بی فایده است و طالب ختم شدنی نیست.

به امید روزیکه ملت و سرزمین ما از چنگال وحشیانه اسارت امریکا نجات یابد.

ورته لیکنې

ګډون وکړئ
خبرتیا غوښتل د
guest
0 Comments
Inline Feedbacks
ټولې تبصرې کتل
Back to top button
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x