bildozer

نامزدان یا راهزنان!؟!

چند روزیست به اسم انتخابات، در هوای شدیدا سرد زمستانی مجلس دروغگویان بسیار گرم است؛ هریکی از نامزدان ریاست جمهوری خیالی، نسبت به آتیه کشور، حرف و سخن های زیادی برای ملت رنجدیده افغان تحویل داده یا می دهند؛ اما در عین حال، هیچکدام شان از درد واقعی ملت، درک لازم ندارند و با تغافل نسبت به نیازمندی های ارزشی و اصلی ملت و وطن، فقط یاد گرفته اند که شعار بدهند؛ آن هم شعارهای که بیشتر به اعلانات تجارتی موسسه ها و فابریکه ها شباهت دارند تا به راهکارهای راهبردی افراد، در سطح زعامت و رهبری!؟!

وقتی به برنامه های تبلیغاتی نامزدان و یا همان کاندیداها، نگاهی افکنده شود؛ جز دروغ و لاف و شعار، چیزی دیگر یافته نمی شود؛ آنها خود را هوشیاران عوام فریب، فرض کرده و تا دل شان می خواهند بیهوده گویی می کنند؛ اما ناخواسته، کاندیداها، مشترکات زیادی باهم دارند؛ آنها هرقِسم که سخن می گویند و در هرموضوع که ورود می کنند؛ از دَرِ احتیاط و اغماض وارد می شوند که مبادا حرف و عمل شان باعث سخط و ناخشنودی اشغالگران خارجی شود؛ با وجود آنکه برخی از آنها، دم از اسلام و معنویات، می زنند؛ و لیکن در همان میزان و حتی بیشتر، از دموکراسی غرب و میراث بجامانده اشغالگران نیز دفاع کرده و بر حفظ دست آوردهای غربی تاکید می ورزند؛ با وجود آنکه برخی از آنها، حاکمیت قانون، امنیت و مبارزه جدی با فساد اداری را دعواء دارند؛ اما در عمل، مثل آدمهای فراموشگر برخورد می کنند و از یاد برده اند که خود آنها (در چند سال اخیر) جزو اصلی ترین عوامل قانون شکنی، نا امنی و فساد در دستگاه ها و شعبه های مختلف حکومتی بوده اند؛ برخی از آنها که مدعی آوردن صلح، رفاه و آسایش و آرامش در کشور، شده اند؛ فراموش نموده اند که خودشان بزرگترین دشمنان این چیزها هستند و نه اینکه رفع موانع نمی کنند که ایجاد موانع نموده و برای جلوگیری از رسیدن کشور به قله های بلند عزت و سرافرازی، اتحاد و همدلی تا حد ممکن، ایجاد مزاحمت کرده و به قول معروف: آتش بیار معرکه می شوند! …

در این مابین، مظلوم واقعی در اینجا، فقط ملت ستمدیده افغان است که چند شیّاد کلاهبردار، وطنفروش، جاه طلب و خودخواه، به اسم انتخابات چند صباحی، بساط عیش و عشرت خود را پهن نموده و در گوشه کنار این سرزمین پهناور، دلّالان چوکی و قدرت را به تحریک وا می دارند و از خودی و بیگانه دست به تکدی می زنند؛ ضمن آنکه ثروت و پول گدایی می کنند، اعتبار و آبرو نیز گدایی می کنند؛ ضمن آنکه به مردم، نسیه وعده می دهند اما در کنارش نقد تحویل می گیرند؛ ضمن آنکه با کُرنش و گردن کجی در مقابل خارجیان اشغالگر، در نقش دلدادگی بازی می کنند، تشنگان ثروت و قدرتِ داخلی را نیز، مخلص و مطیع خویش می گردانند؛ ضمن آنکه از یکطرف به افغانهای غیور و آزاده، با حرّافی و شیرین زبانی، وعده آبادی و پیشرفت می دهند؛ اما باز از طرفی دیگر، گرداگرد سران استکبار می گردند و با عجز و زاری، خاک وطن و غیرت مثال زدنی هموطن را برای دشمنان خدا و اسلام، به معامله می نشینند؛ ضمن آنکه به ملت بزرگ افغان، دروغ می گویند؛ اما به دشمنان قسم خورده این ملت بزرگ، در موضوع وطنفروشی با صداقت تمام به ابراز احساسات و سخن می پردازند!…

بدون شک، این چند نفری که خود را برای زعامت و رهبری افغانستان، در آتیه نه چندان دور، نامزد و یا به اصطلاح کاندید کرده اند؛ در هیچ کدام شان هیچگونه خیری دیده نمی شود؛ اینها، سوابق شان در پیش ملت روشن است؛ ملت شریف افغان با چهره های تک تک شان به خوبی آشنا هستند که این جماعت (یازده نفره) هرچیز هستند جز آنکه دلسوز وطن باشند که اگر بودند علیه خارجی ها نیز حداقل، شعار داده و یا موضع می گرفتند! این جماعت هرچه باشند افغانِ اصل، نیستند که اگر بودند بالای ناموس وطن غیرت می کردند و از خون به ناحق ریخته شده هموطنان مظلوم توسط کفار قسی القلب و متجاوز، دفاع می کردند! این جماعت در هر لباسی که باشند و به هر زبان و لهجه ی که تکلم کنند افغان واقعی نیستند که اگر بودند جز به خیر و صلاح ملت شریف و نجیب افغانستان سخنی نگفته و قدمی بر نمی داشتند! این جماعت هرچه که بگویند گفته های شان برای ملت افغان، تکراری و کهنه اند؛ چرا که در طول مدت تسلط دشمنان بر خاک پاک افغانستان، ثابت کردند که جز عروسک های خیمه شب بازی و یا مترسگ چیز دیگری نیستند و از خود هیچ استقلال و صلاحیتی ندارند و آله دست دشمنان دین و وطن اند که به هر قِسمیکه میل دشمنان باشد به گردش و خدمت در می آیند! این جماعت، بازیچه و مضحکه دشمنان اند و جاهلانه به سمت گمراه کردن ملت بزرگ افغانستان در شتاب و عجله هستند و از تالاب اسلام به سود کفر ماهی می گیرند!

اینها، نامزدان نیستند بلکه راهزنان هستند، چرا که بجای غمخوری وطن و هموطن، بیشترغمِ شکم و جیب خودشان را می خورند؛ اینها همواره در طول این چند سال اخیر هرچه (از مقام و ثروت، شهرت و اعتبار، آسایش ظاهری و آرامش نسبی) داشته اند؛ همه از گُل روی ملت، بوده است و متاسفانه با فریب و دغل، از نام بزرگ و وجود پرافتخار ملت، سوء استفاده کرده اند؛ اکنون نیز با کاندید شدن، هرکدام شان اگر به رهبری هم که نرسند؛ اما حداقل به بخشی از آرزوهای شان؛ که همان شهرت و مطرح شدن است، می رسند و با حیله و نیرنگ برای خود کسب امتیاز می کنند !!!

اینها، در کار زارهای انتخاباتی شان، بر خلاف روحیات، عنعنات و اصول ملت غیور افغان رفتار می کنند؛ چرا که ملت قهرمان افغانستان، آزادی می خواهند؛ اما این به اصطلاح رهبران، غلامی را جستجو می کنند؛ ملت افغان، عزت می خواهند؛ اما این به اصطلاح کاندیدان، ذلت را دنبال می کنند؛ ملت شریف افغاسنتان، استقلال می خواهند؛ اما این به اصطلاح مدعیان چوکی ریاست جمهوری، استعمار را فریاد می زنند؛ ملت، آزادی کشور از زیر یوغ استکبار جهانی و متجاوزین خارجی را آرزو می کند و یهود و نصاری را دشمنان دیرینه و سرسخت اسلام و وطن می داند؛ اما اینها، وابستگی دراز مدت کشور با دولت های متجاوز را در پلان کاری شان داشته و با دشمنان الله متعال و رسول مکرم اسلام (صلی الله علیه و سلم) معاهده دوستی و رفاقت بسته و قرارداد غلامی امضاء می کنند؛ ملت غیور افغان، رهبرانی غیور و فداکار، که تمام همّ و غم شان نجات افغانستان از بحران های موجود باشد را می خواهند؛ اما اینها، تهی از غیرت و دلسوزی بوده و تمام هم و غم شان، افزودن بر بحران های موجود و پیچیده کردن وسخت تر نمودن شرایط افغانستان می باشد …

به هرحال، نه این کاندیدان، رهبران واجد شرایط برای آینده و تاریخ درخشان افغانستان اند و نه ملت شریف و بزرگ افغان، دیگر بار فریب دغلبازی های آنها را می خورند؛ اما نباید فراموش کرد که متاسفانه بازهم هستند کسانی که از سر تعصب و جهل، لجاجت و کورفکری بخاطر منافع شخصی خود (و نه ملی و وطنی) و یا هم از سر خوش باوری و غفلت، بر همین اشخاص که دست شان در همه بدبختی ها و فلاکت باری های کنونی وطن دخیل است؛ اعتماد نموده و خود را با همیاری و همکاری با این وطنفروشان جاه طلب، شریک جرم کرده و خواسته یا نخواسته فدای هوسهای باطلانه و جاهلانه این به اصطلاح، رهبران می شوند!

به امید رسیدن همگانی به حق و حقیقت بالخصوص در شرایط کنونی!  

ابو صهیب حقاني هراتي

د نن ټکی اسیا موبایل اپلیکیشن
avatar
  ګډون وکړئ  
خبرتیا غوښتل د