نظــر

افغانستان قبرستانِ اشغالگران !

26 دلو هر سال، مصادف با روز خروج قشون سرخ شوروى سابق ازافغانستان ميباشد؛ روزی که اشغالگران روسی با ذلّت و خفّت تمام، خاک افغانستان را ترک نمودند و نکبت بار ترین روز تاریخ روسیه رقم خورد؛ ملت مجاهد و قهرمان افغان، همه از هر گوشهء وطن علیه اشغالگران به قیام و مبارزه جانانه و فداکارانه پرداختند و ثمره شیرین جهاد و مقاومت شان را نیز با افتخار و اقتدار حاصل نمودند.

قشون ١٢٠ هزار نفرى شوروى وقت، مجهز به مدرن ترین تشکیلات نظامی روز، اعم از تانک ها ، جنگنده ها و سایر تجهيزات جنگى در ششم جدى سال١٣٥٨، بر افغانستان تجاوز نمودند؛اين تجاوز که قيام هاى مسلحانه در هرکنج و کنار کشور رادر قبال داشت ، حدود يک دهه دوام کرد و قشون سرخ بعد از شکست فاحش و سنگین، افغانستان را در ٢٦ دلو سال ١٣٦٧ ترک کردند؛ و برای همیشه رفتند و غیرت مثال زدنی افغانهای غیور و وطندوست را با خود به یادگار بردند؛ روس، با ملتی وارد جنگ شد که نمی دانست عاقبتش جز شکست چیز دیگری نمی باشد؛ روسِ آن زمان همانند اشغالگران کنونی، با وحشت و دهشت به خاک افغانستان تجاوز نمود و توسط غلامان حلقه بگوش و وطنفروشان فرومایه داخلی، دست به هر خیانت و جنایتی زد؛ افغان های زیادی توسط اشغالگران روسی به درجه رفیع شهادت نایل آمدند؛ خانه های بسیاری از هموطنان مظلوم و بی گناه هدف بمباردمان های هوایی و زمینی روس ها شده و جمع کثیری از مردم ستمدیده افغان، قربانی آن جنگ خانمان سوز شدند؛ امید و روزهای خوشِ بسیاری از افغانها، در اثر آن جنگ نابرابر به نومیدی و ناخوشی مبدل گشته و غم های فراموش ناشدنی در تقویم زندگی ملت رنجدیده افغان، ثبت گردیدند و …

اما، سرانجام روس شکست خورد و در مقابل ایمان و غیرت ملت سلحشور افغان ذلیل گردید؛ ملت مومن و خداجوی افغان، یکپارچه و متحد از چهار سوی وطن، علیه متجاوزین خارجی و اجیران داخلی آنها مردانه وار قیام نمودند، و به عشق وطن و اسلام به پاسداری از خاک، روی آورده و تا مرز شهادت (و زندگی ابدی) به پیش رفتند؛ آنها مجاهدین راستین راه خدا بودند که محض رضای حق، آزادی وطن و شکست شوروی خون آشام، سینه ها را سپر نمودند و با دست های خالی اما قلب هایی مالامال از ایمان و غیرت، به جنگ توپ و تانگ روس رفتند و در نهایت با پیروزی پُر افتخار، حماسه آفریده و مظهر برتری حق بر باطل گشتند؛ یاد همه شهدای جهاد مقدس علیه روسها، همواره گرامی، ارواح شان شاد و مشمول رحمت های بی کران حضرت حق باد.

با نگاهی به گذشتهء نه چندان دور و توجه به حالات و شرایط فعلی کشور، به خوبی درخواهیم یافت که باز ملت سلحشور افغان، با جماعتی دیگر از اشغالگران، در حال جنگ و نبرد شدید هستند، و وطن زخمی افغانستان از چندین سال بدین طرف، دومرتبه تحت سیطره و اشغال کفر متجاوز دیگر قرار گرفته است؛ یاد روزهای نخست حمله آمریکا در سال 2001 م یاد حمله روسها به افغانستان در سال 1358 هش را در ذهن ها تداعی می کند و نیز سال شکست و فرار امریکا در سال جاری(2014م) یاد شکست و فرار روس ها در سال 1367 هش را در اذهان عموم ملت غیور افغان تداعی می کند؛ که چگونه قدرت های جهانی دندان طمع به جان ملت و خاک افغانستان تیز نموده و دیوانه وار و وحشیانه بر این سرزمین شیران، حمله و تجاوز نموده و به اندک خواسته های شوم شان نایل می گردند؛ اما بلافاصله پس از گذشت ایامی چند، دوباره مارگزیده شده و سوراخ های فرار را جستجو می کنند و بر کرده های نامیمون خود، نادم و پشیمان می شوند و آرزوی فرار سالم، بر قرار ذلت بار می نمایند!!!

آری! ملت مسلمان افغانستان با شکست روسها، غیرت و مجدشان را احیاء نمودند؛ اما در زودترین فرصت با شکست نهایی امریکایی ها و قوت های ائتلافی جهان؛ عزت، شهامت، میهن دوستی، کفرستیزی و مردانگی شان را در تاریخ بشریت، تثبیت و تسجیل نموده و به استکبار جهانی و زورگویان زمان، چنان درسی خواهند داد که در طول تاریخ نظیرش را ندیده و نیافته باشند . ان شاءالله!

اگرچه در نتيجۀ تجاوز قشون سرخ شوروى، افغانستان به ويرانه مبدل شد و بيش ازيک ميليون افغان کشته ، ده ها هزار تن معلول و ميليونها تن مجبور به مهاجرت به کشور هاى همسايه و ساير ممالک شدند؛ اما از جانبی دیگر افتخار پیروزی نصیب ملت افغان گشت؛ و طبق آمار بدست آمده از تلفات روسها در آن زمان، بيش از ١٤٤٥٠ عسکر شوروى کشته ، ٤٩٩٨٠ زخمى و ٣٣٠ تن لادرک گرديدند !

ملت مومن و مسلمان امروزی افغان؛ هرگز نمی توانند رشادت ها و دلاوردلی های پدران غیور و کفرستیزشان را فراموش کنند که چگونه با افتخار در راه دفاع از اسلام و آزادی وطن، رزمیدند و بالاخره یا با نوشیدن جام زرین شهادت رهسپار دیار آخرت شدند (که خود افتخار بی مثال و بس بزرگیست) و یاهم ماندند و با دستهای توانمند خویش وطن عزیزشان را از لوث وجود اشغالگران روسی، پاک نمودند و هرگز زیر بار غلامی و سایه شوم اشغالگران، دنبال رفاه و آسایش زندگی نگشتند و روزی را آسایش خواندند که پای اجنبی و بیگانه از سرزمین شان قطع شد و با لبخند جسورانه فتح عظیم خود را جشن گرفتند؛ ملت امروز و یا به زبان ساده تر، نسل امروز افغان، مطمئنا از نسل دیروز بوده و خون دیروزی ها در وجودشان فوّاره می زند و همانطور که شکست روس (ابر قدرت و امپراطوری وقت جهان) به دست پدران و نیاکانشان رقم خورد؛ می طلبد که شکست و ذلت حتمی امریکا و قدرت های زورگوی زمان (که ابر قدرتهای جهان نامیده می شوند) نیز بدست توانمند فرزندان شجاع و قهرمان امروز وطن، رقم بخورد تا باشد در جهان افغانستان به “قبرستانِ اشغالگران” لقب بگیرد ؛ و چشم بدخواهان وطن در هر زمانی کور گردیده و دیگر تا دنیا دنیاست هیچکس جرئت حمله و نیت خراب به این سرزمین را نداشته باشند!

دیر یا زود آن روز خواهد رسید که آخرین عسکر و افسر متجاوزین فعلی با ذلت و خفت، افغانستان را ترک نماید و یاد جنرال بوريس گروموف، آخرين افسر ارتش شوروى، که از پل آمو عبور کرد و هرگز به عقب ننگريست را در تاریخ درخشان کشور اشغال ستیز افغانستان عزیز به تکرار بگیرد. ان شاء الله!

محمود احمد نوید

ورته لیکنې

ګډون وکړئ
خبرتیا غوښتل د
guest
0 Comments
Inline Feedbacks
ټولې تبصرې کتل
Back to top button
0
ستاسو نظر مونږ ته دقدر وړ دی، راسره شریک یې کړئx
()
x