نظــر

ترس و ناامیدی در فضای جنگ و ناامنی!

سهیل صالحی

برای پایان دادن به مشکلات کنونی که دامن گیر مردم افغانستان است باید به دموکراسی و حاملان آن که جز قتل و کشتار پیام دیگری برای مسلمانان افغانستان ندارند، پشت پا زده و برای حاکمیت شایسته ترین نظام دست به کار شوند. مردم افغانستان باید بدانند که خیری در نظام های که کوچکترین بهایی به خون انسان ها قایل نیستند، وجود ندارد. چنانچه، شما یک بار دموکراسی را تجربه کردید، در حالیکه نیازی به تجربه کردن نداشت، نظامی که در موجودیت آن بدبختی، بیچاره گی، کشتار، فقر و بیچاره گی به اوج خود رسیده است.

امروز اگر فقر در این سرزمین مردم را رنج می دهد، فساد مردم را به ستوح آورده و جنگ و ناامنی هر روز از مسلمانان این سرزمین قربانی می گیرد، نتیجه تطبیق نظامی است که از چندین سال بدین سو بالای مسلمانان افغانستان تحمیل می شود.

نظام تحمیل شده بالای مسلمانان افغانستان و سران آن با اعمال و کارکرد های خود واقعیت دموکراسی را برملا ساختند، نظامی که با شعار های میان تهی آرامش، آزادی، امنیت و غیره وارد این سرزمین شده و مردمان آن را با نشان دادن باغ های سرخ و سبز فریب داد. اینک بیش از ۱۶ سال از حاکمیت این نظام می گذرد، اما باید در میان مردم گشت، در کوچه و بازار قدم زد تا از شرایطی که مردم در آن بسر می برند آگاه شد، در آن صورت درک خواهیم کرد که چگونه این ها که در اصل اهدافی فراتر از شعار های میان تهی خود داشتند، زندگی را بر آنها جهنم ساخته اند.

از همه مهمتر، نظام دموکراسی و مهندسین آن چنان ناامنی و بی ثباتی را به میان آورده اند که خلاصی از آن شاید تا اندازه زیاد دور از امکان باشد. چنانچه حالت موجود طراحان این نظام را اجازه خواهد داد تا همچنان در افغانستان به بهانه آوردن صلح و ثبات حضور داشته باشند که این خود در اصل حفظ حالت موجود و حتی شدیدتر ساختن آن می باشد. چنانچه بیشتر از یک سال می شود که اوضاع در افغانستان در حال وخیم تر شدن است و ناامنی در ولایتی که پیش از این در آرامش به سر می بردند سرایت کرده است.

در پایتخت نیز اوضاع به مراتب نسبت به گذشته بدتر شده است. از حمله به چهارصد بستر گرفته تا انفجار روز چهار شنبه در چهارراهی زنبق کابل که صدها نفر در آن کشته و زخمی شدند، اما چیزی که در این میان مهم است این که در عقب هر کدام از این حملات به نحوی دست های بزرگی نقش داشته که به بهانه صلح و ثبات در افغانستان حضور دارند و همچنان تلاش می نمایند تا با مختل ساختن اوضاع دست آویز قوی تر برای حضور دوباره خود در افغانستان داشته باشند. این در حالی است که مردم دیگر از این حالت به شدت خسته شده و زندگی در فضای ترس و ناامیدی برای شان دشوار شده است و خواستار تغییر اند.

بنابر این، مردم افغانستان باید بدانند که در آنچه خیری نیست باید به آن پایان داد، دموکراسی و حمال آن منبع بدبختی و بیچاره گی مسلمانان این سرزمین می باشند. پس باید به دموکراسی و حاکمیت آن در این سرزمین که هر روز از آنها قربانی می گیرد نقطه پایان گذاشت، حکامی که از خود هیچ صلاحیتی ندارند باید به زیر کشیده شده و همچنان دست امریکا از این سرزمین برای همیش قطعه شود و نظام بدیل که خود را در قبال قطره قطره خون اتباع خود مسئول می داند ایجاد گردد تا این تغییر اساسی نقطه پایانی باشد برای تمام بدبختی مردمی که واقعیت هرروز شان جز قتل، کشتار و ناامنی چیز دیگری نیست.

سهیل صالحی

ورته لیکنې

ګډون وکړئ
خبرتیا غوښتل د
guest
0 Comments
Inline Feedbacks
ټولې تبصرې کتل
Back to top button
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x