شعـــــرونه

غزل/ حفيظ الدين پيرزاده

حفيظ الدين پيرزاده

چې له یوې جگړ‎ې اوزگار شو پسې بله راځي
زموږ‎ وطن ته به یارانو! سوله کله راځي؟؟

مرگه لږ‎ صبر وکړ‎ہ ستا راتگ ته څه حاجت دی؟
زموږ‎ د گل په شان ځوانان درته پخپله راځي

د عقل ویش کې مفکر صاحب ویدہ پاته و
پر موږ‎ به ښه ورځ د منطق په حساب څه له راځي؟!

د باچا ښځه خو د ټول ملت ابۍ یادیږ‎ي
زموږ‎ بدبختو په نصیب کې رولا گله راځي!!

زہ له شین سترگو کافرانو نه گیله نه لرم
زما د مرگ فتوی خو راسآ له کابله راځي

د زمرُدو غل نو څرنگ قھرمان بولم ؟!
د ژبني تعصب بوی مو له اتله راځي

د دولتي خیاط تر ټولو غټه نښه دہ چې
لاس کې ټاپه گرځوي، خولې ته ئې کنځله راځي

زما وکیل د اعتماد رایې ته داسې خوښ وي
لکه غوائي ته چې غوجله کې شفتله راځي

حفیظ به ولې په تاودہ جنگ کې غزل نه وائي؟!
چې ستا د زلفو خوشبوئې ئې تر مورچله راځي
———————————————–
حفیظ الدین پیرزادہ
ستاکھولم د جولای 9/ 2017

ورته لیکنې

ګډون وکړئ
خبرتیا غوښتل د
guest
0 Comments
Inline Feedbacks
ټولې تبصرې کتل
Back to top button
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x