برخه: پښــــتو ادب

زموږ د کلي قاري صیب!

عماد الدین پژمان قاري صیب زموږ د کلي امام او زما همزولی ؤ، سپینې پګړۍ، تورې وریښمیني ږیرې او په…

د سولې شال / عُقابي جانان

څوک له وطن پښې سپکوي او څوک وطن ته راځي له مودې پس ورک شوي خلک خپل مسکن ته راځي…

د عالم ليک

ليکنه: سيد اصغر هاشمي قدرمن ولسمشره! زه د پوهې سمندر یم. په کلونو کلونو د زړه په وینو د ځان…

زما محبوبه!

عبدالباري جهاني دا د اسلامي نړۍ د مشهور صوفي محی الدین ابن عربي، چي په شیخ اکبر مشهور دی، یو شعر…

د مرحوم شیخ الحدیث والقران مولانا حمدالله جان داجوي په یاد…!

الياس فاتح ستا د مرګ چیغې می دزړه کورګی کړ وران شیخ صیب اوښکې مې ځي درپسې ګران حمدالله جان…

خپله ژمنه ساتي/ زهیب

حافظ محمد قاسم زهیب تر ځان در تیر دي خو ستا غولی له دښمنه ساتي یو څو د ګوتو په…

آذان او باران/ مفتون

اکرم الدین مفتون کوچيانی ژوند خړې کېږدۍ په بیابان او باران ډېر مې خوښيږي پسرلی، ګډې، اوښان او باران په…

څنګه ښه وينا وکړو؟

فضل باري مشفق ډېر پوهان، استادان، عالمان او ويناوال هڅه کوي چې د وينا په وخت کې ښې خبرې وکړي…

سولې راشه: محمد الله نوري

محمدالله نوري رانه ورکې سولې تل درپسې ګرځم کړم په تا پسې مزل درپسې ګرځم دهیواد دهر بچي په خوله…

نعتيه غزل: رحمت الله منيب

رحمت الله منيب تا مې د زړه په کنارو کې ېو مقام نيولی زړه مې درودونه درته وايي خولې سلام…