پښــــتو ادب

ادبي ليكونه: قهرمان ژوند! – قتيل خوږياڼى

Qateel

نقاد شاعر، چې د ژوندانه له نا وړه حالت څخه ترسپوږمو راغلى و او د رنځيدلي ژوندانه  د ځوروونکو شرايطو له لاسه پکو شوى و، پر خپل ژوندانه يې داسې ور ودانگل : مانه د ژوند پوښتنه مه کړهزه په ژوند تا وان يمکه ژوند په ما باندې تا وان واىما به يې واک درلودى

نور ولوله »

د زړه احساس

د هجـــران سـخـتـې شـــیبـې نګار مې نـشته          د وخـــتـونـــو ازمـویـلی یــار مې نـشـتـه د عـــیشـو پـــه نـېشـو مـسـت کـله ویښیږی؟          د رنـځـو نـېـشـه یــاران د بـار مې نـشـته دا د میــنې د ادراک پـــه مـشــغــــــولاکـــې         ماخــسـتـن را ځـنـې هیر، ماښام مې نشته له هــــیواده مې ګـــــرداب د ویـنـو جوړ دی         آرام نـــــــلـرم، د زړه قــــرار مې نـشـتـه

نور ولوله »

په کجکي کې له اسمانه خر رالویدلی (طنز)

چې انټرنیټ مې خلاص کړ ، عجیب خبر مې ترسترګو شو ، پژواک اژانس لیکلي وو ( عاجل خبر : دهلمند په کجکي کې له اسمانه خر رالویدلی ) ژر مې ټیلفون ته لاس کړ ، دپژواک اژانس دمشر دانش کړوخېل نمبر تیار راسره په مبایل کې محفوظ وو ، نمبر مې وواهه ، چې له واره زنګ ورتېر شو ...

نور ولوله »

بــي بـــي ګـــلـــتانده

دایوه داسي ترکیبي کلمه ده چي تاسویې په لمړي ځل وینئ دا ترکیب خلاف القیاس خو یو نوعه معقولیت هم لري مخکي له دې چي داترکیب درته تشریح کړم یوه تمهیدي فقره درته وړاندي کوم هغه داچي له یوه کس نه چا وپوښتل چي که پالیز او تمباکو په یوه پټي کي وکرل شي نو څه نوم به یې وي ...

نور ولوله »

ادبي ليكونه: زما سپوږمۍ! – قتيل خوږياڼى

اى زما ښکلې سپوږ مۍ ! د شاعر د زړه دنيا او د شعر و شا عرۍ رنگين جها ن په تا ودان دى. د مينو زړونو د راز و نياز ملجا(مننځى- قتيل زوى) ته يې، مين تاته گوري او د خپلې محبوبا تصويرد تخيل په لايتناهي دنيا کې انځوروي. دهرشاعر او هرمين په خو له کې ته يې. ته! ...

نور ولوله »

ځوانه- قتيل خوږياڼى

qateel-khozyani

ادبي ليكونه : ځوانه ! ته به له ما په دې خبره خوابدى وې، چې ما تاته دا زېرى درکړى و : د سپين او روښانه سباوون د ځلانده لمر زرينې وړانگې به ستا د ځوريدلي او ربړيدلي انسان د خلا صون او نجا ت لپاره د هېواد گوټ گوت ته رسيږي او پر دغو وچو او چا ودلو شونډو ...

نور ولوله »

توره ـ بوره

ټک شو،ټکه ولوېده،بریښناشوه په شپه توره کې جوړه کربلاشوه دسپین غر په توره- بوره کې داټکه بلاوه،ټول بدن یې سرې سکروټې وې تکې- تورې سویې  غوښې کوټ کوټ کوټې کوټې وې ډاډه شول ګلونه هم په لمر او هم په سیوره کې تیږو ،ونو،بوټیو او ژوندیو ټولو اورواخیست وچ او لامده وسول ،اورنور هم ورپسې زور واخیست توردود،تورسکاره او هم ...

نور ولوله »

( مهـــــــــاجر اختر)

زه په خپل کلی کې نه یم زه له کوره مســــــــــــــــــــــــــــــافریمځکه داسې بې خوښیو،خوشحالیو، بې اختــــــــــــــــــــــــــــــریم زمااوښکې په ګریوان لکه شبنم شـــــــــــــــــــــــــــبنم راووريدړندړولیـــــــــــــــمو اجل یم یوه پرښه ده سحـــــــــــــــــــــریم په رخسارمی دساړه منـــــــــــــــــــي ګردونه راپرېوتـــــــــــــيدغمونوکړاوونو زیړ زبېښـــــــــــــــــــــــــــــــــلی مازدیـګریم

نور ولوله »

دنجات ذريعه

کورته راغلې مــي وړانـګـــه وه دخالـق له لــــوري دستررحمـت لــووســيــلــــه وه دخــالـق له لــــــوري چي هـــرې خواته مـي کتــل رااورېـــدل پرې انـوار دمـغـفــرت خــــوږه شـېـبـــه وه دخــالـق لــــه لـــوري بلا ښــکلا وه پـــه ليـــدوبه مـــي زړګــي تکــيــه وو دنجــــات ښــــکلـې ذريعـــه وه دخـــــالق لـه لـــوري

نور ولوله »