شعـــــرونه

غزل؛ ثاقب خپلواک

ثاقب خپلواک چې رنګین عشق مې زړه ته وړي،ستا له تصویر رنګونه زما جادوګر خیال ته به راوړي د تسخیر رنګونه د ښکلا کېف دي پاړوګر ،وایي منتر د ښایست بیا پر ښامار د بدرنګۍ پاشي د ویر رنګونه په تدبیر نه کېږي ! تقدیر مو په دعا بدلېږي تدبیر خو نه شي بدلولای، د تقدیر رنګونه چې مې د ...

نور ولوله »

نعتيه غزل؛ ثناء الله معصوم

ثناءالله معصوم ډیوه د محبت چې له حرا را بلیدله ارواه د بشریت د خوښۍ ټال کې ځنګیدله پرته د تور تم غیږه کې نړۍ وه لالهانده روښانه شوه روښانه چې سپوږمۍ وځلیدله مَعبُود یې له مَعبده د ذلت په اوګو بار کړ شغله د سپین ایمان به یې چې زړه ته رسیدله خبیب تر داره یو وړ د سپیڅلې ...

نور ولوله »

غزل؛ مل غني خيل

مل غني خيل تا مي غرور ماتاوه، ما دې زولنې ماتې کړې باګرامه! څنګه مي ستا شومې ارادې ماتې کړې؟ تا که هرڅو په عمري قید او یا اعدام ګواښلم! خو بیلتانه مي د ملګرو حوصلې ماتې کړې تا را کتل، ما دي شلول د اعدامونو پړي یوه، یوه مي دې د دار درستې تختې ماتې کړې د غلامۍ او ...

نور ولوله »

غزل؛ خوشال کليوال

خوشال کليوال هغه چې پرون و څيري ګریوان لکه یوسف پاچا دی د ګلونو، راروان لکه یوسف زما ړانده نظر ته یې چا نه راووړ قمیص نه زه لکه یعقوب شوم، نه جانان لکه یوسف دنیاوي بیلي بیلي دي د زړونو ځکه نو یوه هیله زلیخا وي، یو ارمان لکه یوسف هغه د زړه د مصر، وزیر د خزانو دی! ...

نور ولوله »

د حال پر ژبه؛ حفيظ الدين پيرزاده

حفيظ الدين پيرزاده چې د زندان دروازې خپله راته ماتې نه شي چې بندیوان یې په ژړ‎ا په ننواتې نه شي چې ھتکړ‎ۍ مې د لاسونو عظمت و نه مني چې د پښو زولنې ورکې او میراتې نه شي چې د باگرام جیل مې غیرت ته سلامي و نکړ‎ي چې گوډاگیان مې ازادۍ ته سر ټیټي و نکړ‎ي چې د ...

نور ولوله »

زما طبع؛ سيد عبيدالله نادر

سید عبیدالله نادر کله په خپل ځان کي ورک ، کله د معنی یمه نه پوهیږم زه څه یم ، څه ښایسته دنیا یمه ځان لـکه ذرې وینم کله ، کایيناتو کي درک د عاجزی لرم، د اوښکو دریا یمه پټ لدې عالمه تل ، ځان سره دردونه وړم داسی راته ښکاری چی، زه دي ته پیدا یمه کله بیخودئ ...

نور ولوله »

غزل/ شفاعت ریحان

شفاعت ریحان هجر، بېلتون، درد د لالي سړي ته زور ورکوي او بې جانانه زندګي سړي ته زور ورکوي څلور دېواله، ګونګ تصوير، د چا ياغي يادونه د بلا لور شي تنهايي سړي ته زور ورکوي چې پرې پټۍ نه شي د دين يا د وطن زخمونه په خدای بې ځايه قرباني سړي ته زور ورکوي توبه، توبه، پر چا ...

نور ولوله »

غزل؛ جانان خدرخېل

جانان خدرخيل غلیم چې مو په کلي کې آزاد ګرځي را ګرځي نو خود به مو په ذهن کې جهاد ګرځي را ګرځي پاچا سلامت خانه! اصلاحات خواران دې څۀ شول؟ په هره اداره کې دې فساد ګرځي را ګرځي ملا صاحب! دا ډېرې ککرۍ اپرېشن غواړي د ډېرو په فکرونو کې الحاد ګرځي را ګرځي غمازه! خدای دې خیر ...

نور ولوله »

د مینې داغ

عرفان الله عرفاني تا مې پۀ زړۀ إيښی دی داغ د مینې لاړۀ خزان مې شولو باغ د مینې خپره ده ستا د بېلتانۀ ترږمۍ ستا د سپین مخ غواړم چراغ د مینې لږ دې د وصل باران او وروۀ! ګردو وهلی مې دماغ د مینې ستا جدایي به مې نری کړي اشنا یمۀ تر اوسه خو ښۀ چاغ د ...

نور ولوله »

د اسرارو فهم؛ سيد عبيدالله نادر

سيد عبيدالله نادر دلته نغښتي ، په هر پاڼی حکمتونه صاحب د ل ته یي، پرانیسـتي دفترونه چي د زړه په ستر ګو، ګورې دي ګلشن ته د عبرت په غـوږو، آوري آوازونه دلته هیڅ شئ، بې حکمـته، پیدا نه دي غواړي فهم د اسرار ، عالي فکرونه عبرت بین، له خارو خسه ټکي اخلي غافلان په تغافل ږدي ، ...

نور ولوله »