شعـــــرونه

کله ماتیږي/ زهیب

حافظ محمد قاسم زهیب په وحشت او په بمبار کله ماتیږي زموږ ولس په دې اخطار کله ماتیږي   په جهاد کې له پیړیو زندګي ده په خوند پوه دی د ایثار کله ماتیږي   له میرویس او احمدشاه نه یې راواخلئ دا ټبر په دغه لار کله ماتیږي   لکه څنګه چي منصور عمر فدا شول دا مو هم ...

نور ولوله »

ځـوانـي

مـهـاجـر مـدثـر‎ ځواني يوه شيبه ده د شيبو تر مينځ تيريږي د ميني او نفرت د کشالو تر مينځ تيريږي مينه هنګامه يې په مهينو زړونو اوري ټپه چي د مينو اسويلو تر مينځ تيريږي نيمکښه زندګي مي د افغان بچي تصوير دی له پيل نه تر پايلې د جنګو تر مينځ تيريږي نيم دلته مدرسه کي او نيم هلته ...

نور ولوله »

ډالۍ!: فيض ځلاند

فيض ځلاند دومره یې یاد کړمه چې اوس مې هیرولی نه شي غږ یمه شور یمه په ځان کې مې ساتلی نه شي چیرته چې وګوري بس زه ورته ښکاریږمه ډېر زه لا یواځي یم خو بیا مې هم شمیرلی نه شي زه ګرمه غېږه په سړه شپه کې له مینې ډکه را نژدي کیږي خو په ځان کې مې ...

نور ولوله »

شهـادت/ عُقابي جانان

شهادت ابدي ژوند دی، شهادت د رب نعمت دی شهادت لويې اعزاز دی، شهادت ستر سعادت دی شهادت د ژوند زکوة دی صدقه ده نذرانه ده شهادت د رب لقاء ته لنډه لار ده، قرابت دی شهادت د ژوند بقاء ده ابتداء ده انتهاء ده شهادت د رب رضا ده کاميابي ده بشارت دی شهادت د عشق آغاز دی نورو ...

نور ولوله »

تشویش: حفيظ الدين پيرزاده

حفيظ الدين پيرزاده سوچونو لیونی کړ‎م دا داستان به څنگه شي؟ وطن به څنگه شي؟ زموږ‎ ارمان به څنگه شي؟ نیمگړ‎ې ارزوگانې به مو څرنگه تأویل شي؟ تعبیر د روڼ سبا د خوب بیان به څنگه شي؟ یا ربه! د تشویش غوټه مې ستا حضور ته سپړ‎م زموږ‎ ضعیف ایمان او لوی کاروان به څنگه شي؟ که سوله په مانا ...

نور ولوله »

د سولې سفير /الياس فاتح

الياس فاتح غوټۍ غوټۍ له خندا شنه شوي ګلونه درته طالبه! زړونو غوړولي ارمانونه درته پتمن ولس دې په رېښې رېښې پګړۍ کې ټومبي په ليونۍ مينه د ګلو پر ځای زړونه درته د شپو ګرداب کې راګيرشوي، دې دردمن امت ته خالق درکړي سپېده داغ په څېر لاسونه درته چې يې د ستا د بې وسۍ تصوير ته سپک ...

نور ولوله »

غزل: ثاقب خپلواک

ثاقب خپلواک ښکلاوي د عرفان به دې ساتي ، له بدرنګېو د نور وړانګې به تا ژغوري له تورو تاریکېو د خیال په جزیره کې به دې و کري ګلونه د علم پسرلي به دې تل ساتي له سیلېو د زهد دګلشن خوا کې ، د هنر په تاند بهیر کې د سپینی پګړۍ ولونه دې په څېر د ګل ...

نور ولوله »

غزل: منيب احساس

منيب احساس خدایه! شهید شول جماتونه زمونږ وران ویجــــاړ دي محرابونه زمونږ تري تور لوګي پورته کیدل ومي لیدله وه سوي مدرسه او کتابـونه زمونږ نه مو مکتب نه کلېنیک له بمبار پاته دی په لمبـو سـوي دي ښــارونه زمونږ کلي مو ړنګ تري ګنډوالي جوړي دي اوس په بمـو پورته شول کورونه زمونږ هره خوا غم دی خوشاليو رانه ...

نور ولوله »

غزل: شفاعت ريحان

شفاعت ريحان په چا پسې کوم خواږۀ کاتۀ په دېوالۀ او کلی پسې ګورم دېوالۀ په دېوالۀ نالوستي پلار، له لوستي زوی نه وپوښتل، بچيه! ليکلي وو په غټو تورو څۀ په دېوالۀ؟ د مور له جنتي لاسونو زر ځلې قربان شم مړۍ را ګرموي د تنارۀ په دېوالۀ دا څۀ مطلب چې څوک درته له شا نه غلی ګوري؟ ...

نور ولوله »

غزل: ثاقب خپلواک

ثاقب خپلواک عشق د منصور ستایو ښکلا مو ده ،د دار فلسفه تل مو غندلې ده ، په مینه د زینار فلسفه کیف د وجود کړلو ، په وجد د منصور مریدان چې یې د دار مراقبه کړه د ایثار فلسفه نن چې شبلي نشته،پرې څوک به د ګل واری وکړې؟ د کوثر جام ته رسوي بې د خمار فلسفه ...

نور ولوله »