fbpx

شعـــــرونه

صابون / رحمت الله منیب

تمـــامي بــــدن پاکېــږي پــه صابون سترګې کله مینځل کېږي په صابـون په صابن خو ظاهري وجود صفا شي باطن کله صفـــا کېــــږي په صــابون چې په زړه د ګناهو خالونه جوړ شي هغه کله لــــري کېـــږي په صــــابون له توبې سـره ګناوي داسي تـوی شي لکه خیــري چې تویېــږي په صـابون پۍ مخي یې همېش په مخـو موښي ځکه ښکلي ...

نور ولوله »

غزل – جانان خدرخېل

دېوالونو ته لګیا یمه، غږېږم کاڼو زړونو ته لګیا یمه، غږېږم لکه شمع په مزه مزه خپل ځان خورم ماښامونو ته لګیا یمه، غږېږم لکه مات بنګړي یو یو راته پراتۀ دي ارمانونو ته لګیا یمه، غږېږم د شهیدو ګل غوټیو سر ته ناست یم وحشتونو ته لګیا یمه، غږېږم له ازغیو غمازانو شکایت دی ګلابونو ته لګیا یمه، غږېږم ...

نور ولوله »

سپينه جنډه

اکرام الدين مفتون چې په کوم وخت مو په هېواد سپینه جنډه رپېده ټــولــه نـــړۍ مــو لــه اثــره ډارېــده رپېده هـغه افغان اوس په خپل کلي کې سرټـيـټی ګرځي چـې پـه ډيلـي او اصفـهـان بـه يي شملـه رپېده د مسلـمـان د مـلـک مـې داسـې بـاچـا هـم وليده چـې د کافــر عسکـر په مخکـې يي تـنـه رپېده دغــه مـاشـوم شـهيـد د ...

نور ولوله »

د نېکۍ دلدل

فکرمل طالب داحساس په ځنځیرځان اووهه ویښ شه داسرزوری درست جهان اووهه ویـښ شه دخالد بن ولید یاد را ژوندی کړه د خپل عصـر بدمعاشان اووهـه ویـښ شه د اسلافو ایماني برم ته لاس کړه د تقوی په تیر شـیطان اووهـه ویـښ شه زحمتونه په ځان وګاله زلمی یې سـتـغـه لاره د زنـــدان اووهـه ویـښ شـه له دوزخه د نېکۍ ...

نور ولوله »

غزل/ د مینې کار

meena aa

طالب الهام زه ژوندی، زړه مې په داردی عجیبه دعشق زور، د مینې کار دی عجیبه تعجب دی چې په خله راته انکار کړي بیا یې سترګو کې اقرار دی عجیبه ستا د سترګو د چورلکو له هر بریده زما زړه پکې بمبار دی عجیبه اوس دې ښه دی هر غزل طالب الهامه اوس د شعر په معیار دی عجیبه

نور ولوله »

غزل: همـت بدري

ومې ښکله یاره نــور تـوبـه دعـشـق نـکـوم نـور دلتـه تـمـا شـه دعـشـق   زمـه نــور در بـار تـه لـه تـسـبـو سره هـلـتـه بـه کــومـه وظـیفـه دعـشـق   زه دې نو ردسپین مخ په کتاب کې حاشې نګورم نــه وایــــم نـــور دلتــه مــدرسـه دعشق   وه صـوفـي ډېرښکلي دي راتاو درنه سمه درنــه جــوړه مـعـجزه دعـشـق   هـاغـه چـه صـفـونـه جـوړ ...

نور ولوله »

شعر / معین الدین ابو الفضل

وم په خـبر چي تباه کيږي پوه کوای مي نسو زه وم بېکسه يک تنها را ګرځه وای مي نسو بـار يې کږ کـړی وو پـخوا لا پـه خبر ومه زه پـوه ومـه زه بار چپه کيږي خو تړای مي نسو تـا چـي کولې عـجائبي د مـستۍ پـه وخـت کي زړه مي ټوټه ټوټه کېدی درته ویای مي نسو کـول ...

نور ولوله »

د دعا لپی له اوښکو ډکی – نظم

محمد حسن مستغفر پاکه ربه ستا په لاره می روان کړه د جنت تر ښکلی داره می روان کړه له بی کیفه عباداتو نه می خلاص کړه په سلګو ستا تر درباره می روان کړه په څراغ د اوښکو توره شپه د ژوند کی ستا د رحم تر سهاره می روان کړه تاند قلم او سپینه توره را نصیب کړه ...

نور ولوله »

غزل – رحمت الله منیب

سړی څه ولیکي دغه تاریخ دغه افغان ته سـړی څه ولیکي دې غمیزي دې داستان ته سړی څه ولیکي لــــه قلمــــه مې وینــــــو کـــــــرښې وزي دې زخمي افغانستــان ته سـړی څه ولیکي چې وصیت یې د خازې په تیګه لیک دی دې د بل جهان مهمان ته سړی څه ولیکي زلمیتوب کې چې یې سر په وطن کېښود دې شهید ...

نور ولوله »

غزل – ابراهیم صیاد

خوږې خوږې راپسې مه تاووه مړاوې لیمې راپسې مه تاووه لیونی کیږمه د غرو به مې کړې زلفې خورې راپسې مه تاووه د میني بند کې مې بندي که یاره د خیال پنجرې راپسې مه تاووه پتنګ یم سرو لمبو ته خپله درځم بلې ډیوې راپسې مه تاووه وخته ایله د رڼا څرک ته رسم وخته تیارې راپسې مه تاووه ...

نور ولوله »