شعـــــرونه

غزل: ثاقب خپلواک

ثاقب خپلواک ښکلاوي د عرفان به دې ساتي ، له بدرنګېو د نور وړانګې به تا ژغوري له تورو تاریکېو د خیال په جزیره کې به دې و کري ګلونه د علم پسرلي به دې تل ساتي له سیلېو د زهد دګلشن خوا کې ، د هنر په تاند بهیر کې د سپینی پګړۍ ولونه دې په څېر د ګل ...

نور ولوله »

غزل: منيب احساس

منيب احساس خدایه! شهید شول جماتونه زمونږ وران ویجــــاړ دي محرابونه زمونږ تري تور لوګي پورته کیدل ومي لیدله وه سوي مدرسه او کتابـونه زمونږ نه مو مکتب نه کلېنیک له بمبار پاته دی په لمبـو سـوي دي ښــارونه زمونږ کلي مو ړنګ تري ګنډوالي جوړي دي اوس په بمـو پورته شول کورونه زمونږ هره خوا غم دی خوشاليو رانه ...

نور ولوله »

غزل: شفاعت ريحان

شفاعت ريحان په چا پسې کوم خواږۀ کاتۀ په دېوالۀ او کلی پسې ګورم دېوالۀ په دېوالۀ نالوستي پلار، له لوستي زوی نه وپوښتل، بچيه! ليکلي وو په غټو تورو څۀ په دېوالۀ؟ د مور له جنتي لاسونو زر ځلې قربان شم مړۍ را ګرموي د تنارۀ په دېوالۀ دا څۀ مطلب چې څوک درته له شا نه غلی ګوري؟ ...

نور ولوله »

غزل: ثاقب خپلواک

ثاقب خپلواک عشق د منصور ستایو ښکلا مو ده ،د دار فلسفه تل مو غندلې ده ، په مینه د زینار فلسفه کیف د وجود کړلو ، په وجد د منصور مریدان چې یې د دار مراقبه کړه د ایثار فلسفه نن چې شبلي نشته،پرې څوک به د ګل واری وکړې؟ د کوثر جام ته رسوي بې د خمار فلسفه ...

نور ولوله »

دار: سپين کوچی

سپين کوچی رابیل شول د همزولو له کتاره په خندا په ټوله مینه غیږ درکوي داره په خندا بیګا یې له یارانو سره ولمانځله وخته د ژوند اخري شپه یې تر سهاره په خندا جیلوانه غوصه مکړه چې ولچکې شرنګومه زه دار ته په مستۍ ځمه په لاره په خندا ګلابه څڅوه پټې حالاتو نه مړې اوښکې د زړه ژور ...

نور ولوله »

د علم زکات: عقابي جانان

عقابي جانان درباندې اوړي مولانا صاحب زکات د علم جهاد ته ورکړه په اخلاص يوڅه خيرات د علم امت بيدار کړه په منبر د جهاد غږ پورته کړه اللهﷻ به درکړي په عوض کې برکات د علم په هر مجلس کې مجاهدو ته دعاوې کوه بخل ونکړې هر ځای اووېشه صدقات د علم حق ته حق اوایه په حق باندې ...

نور ولوله »

لاسوهنه: فکر مل طالب

فکرمل طالب موسم د زړونو کرونده باندې کرنې کوي لاهم لګیا دی عشَق شیندي غزونې کوي نری شمال یې په نازکو اننګو لګيږي ګلاب زنګیږي را زنګیږی تخنونې کوي شړشمو غاړې سره وردي دخزان له ضده شوخ شوخ ولاړ دی یو له بل سره نیونې کوی د بارانونو د سخا له برکته ګوره سره غاټولونه د دې غرو خړې لمنې ...

نور ولوله »

غزل – منیب احساس

نور مو وطن ته خوشالي راوله خدایه! درد یي کرار کړه سوکالي راوله خدایه! نور مو ملال کړه زخمي زړونه مهربانه ذاته! کړو درته زاری چي آزادي راوله خدایه! په شپه ماشومان ویخ کړي هی ناتار د طیارو کوو درته سوالونه آرامي راوله خدایه! کړه رانه ټول نور ذالجلاله د اشغــال ټغر په غلامانو یي عذاب الٰهي راوله خدایه! د ...

نور ولوله »

غزل – مطمئن افغان

دا څومره دروند د شولو غم په ما توبې ماتوي د میکدې په طرف ځـــم په ما توبې ماتوي له کلي ورک یم خو له درده یې ارام نه يمه هلتـــه اخته دی يو صنم په ما توبې ماتوي ما خو د خدای سره لوظ کړی ؤ چې نه به کړمه نور ګناهونه خو دا چـــم په ما توبې ماتوي ...

نور ولوله »

یتیم محراب!

داد محمد ناوک د شهید جومات یتیم محراب ولاړ دی! بېګاني وحشت ته ګوته په غاښ پاتې لا هم ګنګس دی، چې دا خوب و، که رښتیا و!؟ چې ټپی ټپی وجود ته يې ور پام شي چې د نیم پاتې منبر کوکه کړې یاده چې ځان وڅنډي، د قوم د وجدان د پلور له ګرده! ایله پوی شي، چې ...

نور ولوله »