شعـــــرونه

دمور دعا – حمدالله حلميار

mor dua 345

بس داسي وبوله دعمر مي لا شپه ولاړهدژوند جونګړه مي د صبر په تکيه ولاړه د ژوند په ټکنده غرمه چي جل وهلی نشومد مور دعا مي وه پر سر لکه سايه ولاړه خلګ تروخته مخته ځغاستل چي منزل ته لاړلموږ شاته تللي يو دا نه چي زمانــه ولاړه

نور ولوله »

د اوباما صورت کی / لیکوال: رزین

obama worried

۱- شو ابرهه را ښکاره د اوباما صورت کی ها کرغیړنه څیـــره دی بد نما صورت کی دده کردار کی ښکاری دخپل سلف پیروی هغه یمن نه پیل کړه ده دا مریکا صورت کی ۲- تر سلف تیز ښکاریږ ی دشرارت لوری ته دمنافق غوندی ځی هتک حرمت لوری ته  دپیغمبر ګستــاخ ده حوصله افزا د هغــــو کله بیا کوږ ولاړ وی د صهیونیت ...

نور ولوله »

ستاسو عادت دى – الهام

writing

ستاسوعادت  دى خوزموږ مو راته زړونه مات كړلچي په بولدك كي مو غوټۍ غوټۍ ګلونه مات كړل مه غره كيږه غماز ګيه  سپك  خصلت  دي  مل  دى څه فرهاد نه  يې چي په  مينه كي  دي غرونه مات كړل بس  لكه خړسېلاب چي راغلې زموږ دچم په لوريهم دي كورنه مات كړل هم دي جوماتونه ماته كړل

نور ولوله »

رزین صاحب وايي: خدایه څرنګه را ټول کړم زما شندلی افغانان

asadullah razeen

خدایه خدایه څرنګه را ټول کړم زما شندلی افغانان دغفلت په تور تورن دار ته ختــــــلی مجرمان دمرګی په خوب و یده دی څنګه یی ویښ کړمدظلمت تورو تیا رو کی خوږ پر تلی پردیسان ددښمن پته تری ورکه خپل منځی جنګ اوجګړوکیدغلیـ‎‎‎‎‎ــم په خوله یادیږی ورور وژلی شاه زلمیان

نور ولوله »

خدایه

۱-                     خدایه   څرنګه  را ټول  کړم  زما  شندلی افغانان                        دغفلت په تور  تورن  دار   ته  ختــــــلی مجرمان ۲-                     دمرګي په خوب  و یده دی  څنګه یی ویښ کړم                        دظلمت   تورو  تیا رو  کی خوږ پر  تلی پردیسان

نور ولوله »

زما شمله اوستاشين خال/ مشفق حريتمل

که دا نيمچه مسلمانان په همدې حال پاتې شي نو انديښنه ده چې دوستان به د دجال پاتې شي دخپل دښمن په ملګرتيا کې دومره وشرميږي چې ترې د پلار نيکه د ننګ توره او ډال پاتې شي چې اسلاميت او صليبيت کړي سره ورونه ورونه دپاپ په عشق کې ترې سجدې د ذوالجلال پاتې شي که مونږه وژني يرغلګر ...

نور ولوله »

غزل – زمری څرګند

gulan

زړګیه ته می خپل یی             چی پردی راڅخه نسې      زما دزړه ښکلی بلبل یی        چی پردی راڅخه نسې ستاغرور غرور خیالونه       زما پرزړه یوه لمبه ده زماپرښونډوته غزل یی        چی پردی راڅخه نسې

نور ولوله »