شعـــــرونه

د سولې شال / عُقابي جانان

څوک له وطن پښې سپکوي او څوک وطن ته راځي له مودې پس ورک شوي خلک خپل مسکن ته راځي چاچې اجل راشي، ميږي پشان وزر يې وشي ها سرخوړلي دې مقتل او دې مدفن ته راځي داچې بارودو په اور سوي دي سره سپين ګلونه باغوان له سره کرونده کوي چمن ته راځي زاغان ترې کډه باروي، مست پسرلی ...

نور ولوله »

زما محبوبه!

عبدالباري جهاني دا د اسلامي نړۍ د مشهور صوفي محی الدین ابن عربي، چي په شیخ اکبر مشهور دی، یو شعر دی. جوناتن سټار Star Jonathanد نړۍ د صوفیانه شعرونو په یوه مجموعه کي Rising Suns Two په انګرېزي نثر ترجمه کړی وو. څرنګه چي اصل یې په عربي نظم وو او سټار له نظم څخه ترجمه کړی وو؛ نو ما ...

نور ولوله »

د مرحوم شیخ الحدیث والقران مولانا حمدالله جان داجوي په یاد…!

الياس فاتح ستا د مرګ چیغې می دزړه کورګی کړ وران شیخ صیب اوښکې مې ځي درپسې ګران حمدالله جان شیخ صیب الماس د هجر دې راماته کړه ښیښه د زړګي ټوټه ټوټه انځور د وصل شو جانان شیخ صیب په احادیثو کې امیرالمومنین وې د وخت شیخ د تفسیر وې، ترجمان وې د قران شیخ صیب دمنځنۍ اسیا دعلم ...

نور ولوله »

خپله ژمنه ساتي/ زهیب

حافظ محمد قاسم زهیب تر ځان در تیر دي خو ستا غولی له دښمنه ساتي یو څو د ګوتو په شمیر خلګ دې وطنه ساتي   له ننګ غیرت حریت نه ډکه پاکه خاوره دي بیا له لنډغرو د ناټو او واشنګټنه ساتي   دا ستا په غیږه کي لوی شوي ته ځانګو یې د دوی اصیل بچیان دي دي ...

نور ولوله »

آذان او باران/ مفتون

اکرم الدین مفتون کوچيانی ژوند خړې کېږدۍ په بیابان او باران ډېر مې خوښيږي پسرلی، ګډې، اوښان او باران په یوه زړونه ابادیږي په بل دښتې غرونه خدایه یو ځای راوله کلي ته جانان او باران دا د کوم ستړي مجاهد په مخ خولې رادرومي؟ که نا ؟ په خپلو کې مستي کوي ګلان او باران دوه غبرګ سپېڅلي رحمتونه ...

نور ولوله »

سولې راشه: محمد الله نوري

محمدالله نوري رانه ورکې سولې تل درپسې ګرځم کړم په تا پسې مزل درپسې ګرځم دهیواد دهر بچي په خوله کې ته یې هر یو ځوان کړی تکل درپسې ګرځم بمبارونه دي په هیچا رحم نشته ځکه ټو ل داسې شډل درپسې ګرځم ګاونډیانو هم په داسې حال کې خوښ یو چې یو بل سره کړو چل درپسې ګرځم خــدای ته ...

نور ولوله »

نعتيه غزل: رحمت الله منيب

رحمت الله منيب تا مې د زړه په کنارو کې ېو مقام نيولی زړه مې درودونه درته وايي خولې سلام نيولی ته يې د لارې رهنما ته يې استاد د هغو چا چې په زړه کې پنج بناه او چا اسلام نیولی تا يې له مخه غم خوړلی دی او کار دې کړی څوک چې لبیک لبیک کوي لاس یې ...

نور ولوله »

غزل: خالقيار احمدزی

خالقيار احمدزی له طوره بیا تر نیله فاصلې شولې را لنډې زما او د جانان تر منځ کیسې شولې را لنډې د وخت له قهقهو مو تبسم دی غوره کړی له ډیرو افسانو مو خاطرې شولې را لنډې له بام د دنیاګۍ نه چې نړۍ ویرې اخیستې شعار د جهادونو دی، نغمې شولې را لنډې که ستاسو له ګودره چا ...

نور ولوله »

خپل خلګ یو

حافظ محمد قاسم زهیب زموږ نسبت نورو ته مکړئ ستاسو خپل خلګ یو څه د هلمند څه د روزګان څه د زابل خلګ یو   د دین په زدکړه پسي تللي مدرسو کې اوسو ولي نامردو چا ویل چي موږ د بل خلګ یو   موږ د افغان ولس بچیان ولس له موږ نه جوړ دی موږ طالبان د دې ...

نور ولوله »

غزل/ رحمت الله منيب

رحمت الله منيب په ضمیر کي چې لړزان د اوښکو راشي زلزله شي او طوفان د اوښکو راشي احساسات د خواخوږي پکې څرکند وي چې له سترگو یې باران د اوښکو راشي د نړۍ د ړنگېدو شیبه یې بوله له یتیم زړه چې ضربان د اښکو راشي په وجــــود کې به یې نوی روح پیدا شي که یی څاڅکي په ...

نور ولوله »