شعـــــرونه

غزل؛ الفت جان

الفت جان د عشق په رنګینو کې تر سهاره شپه تیریږي خپل رب ته په سجدوکې حسنداره شپه تیریږي ګویا چې په صفت څوک دیوه پروردګار وې دمینې په وږمو کې یې خماره شپه تیریږي چې ټول جنتي ژڼي دسنګر غیږکې ویده وې دیوه جنتي ځوان له انتظاره شپه تیریږي څه کیف وي څه خوښۍ وي څه دپاکې مینې شور ...

نور ولوله »

غزل؛ جانان خدرخېل

جانان خدرخېل د پنجاب غوندې زما ژوند کې اباد دی ستا بېلتون هم سم د نۀ سړي اولاد دی یرغلونه او ظلمونه یې لامل دي چې مو ذهن کې تر اوسه جیم جهاد دی په یوه ورځ کې دا هر څۀ سمېدای شي خو زموږ په مشَرانو کې فساد دی مخ دې نۀ دی سم د سرۀ ژمي سالنګ دی ...

نور ولوله »

غزل؛ مل غني خېل

مل غني خېل څومره خواږه لګي ګـــــلونو ستا جامې کړې دي زړه ته را درومي ستا غمونو ستا جامې کړې دي چې سترګې پټې کړم له تا نه بغیر هیڅ نه وینم اوس مي همه واړو خوبونو سـتا جامې کړې دي ځکه خو ټـوله شـــپه په ویـــــښه تیروم ورسره زما کــــــوټه کــــې دیوالونو ستا جامې کړې دي هــــوا دې نه ...

نور ولوله »

غزل؛ پيرمحمد کاروان

پير محمد کاروان سپوږمۍ به پاس ولاړه وه شپېلۍ به غږېدله د غره خوږه هوا به مو په کلي لګېدله جګړه د منګور پښه وه هېچا هم نه وه لېدلې د امن زمانه وه اخ په مینه تېرېدله په ډزو د ټوپکو ماشومان وارخطا نه وو یا ورا وه را روانه یا جرګه به جوړېدله ایران او پاکستان په دښمنۍ ...

نور ولوله »

حمد شريف؛ ثاقب خپلواک

 ثاقب خپلواک د ښایست د مینې کیف دې په جمال کې د جلال هیبت دې پروت دی په جلال کې تار د زلفو چې هوا سر په ثناء کړ حمد موجود دی پر سجده د تندي خال کې ستا قدرت خو لازوال او لایزاله شو څرګند د کائناتو په زوال کې چې د ځمکي هر یو ځای ولټومه نه دې ...

نور ولوله »

غزل؛ حسان ضعيف

حسان ضعيف دا خلک نن غلام ته د ازاد په نظر ګوري مفسد مې حق عمل ته د فساد په نظر ګوري پوهیږي نه خالقه که داستا دښمني غواړي نظام اسلامي ته د ارعاد په نظر ګوري وحشت او بربریت باندي یې سترګې پټې کړي ویران ویران کنډر ته د اباد په نظر ګوري کفري ډیمکراسي ورته محبوبه ستا له ...

نور ولوله »

 ای د وخت سپه سالاره/ هلال مهاجر

هلال مهاجر ای د وخت سپه سالاره ای د تور ټوپک څښتنه چې ولس دې ازار نکړې دا مې ومنه غوښتنه تور ټوپک ډک دَ نشې وي تور ټوپک ډک له غرور وي هسې نه چې څوک ازار کړې دې ته پام به دې ضرور وي توره نکړي توریالیه په داغو سپېنه لمنه دا ولس د ستا ولس دی دا ...

نور ولوله »

غزل؛ عرفان الله عرفاني

عرفان الله عرفاني اوس مې هم يو لاس كې توره بل كې ډال دى دا مې فن دا مې هنر دا مې كمال دى له فطرته مې نفرت له غلا مۍ دى ما په سرو وينو ګټلى استقلا ل دى پرما پاتې ځواب ځكه دچا نشته ما حل كړى دهر چا پېچلی سوال دى لا مې غشي دغليم په ټټ ...

نور ولوله »

غزل؛ محمد اسماعيل عندليب

محمد اسماعيل عندليب پوښتې نه شم چې ناز په څو او ستا اداء په (څو) ده؟ پرته د برندو سترګو يې پر مخ بلا په (څَو) ده زما نظر ته ګوره دې نظر د سوداګرو د مينې قيمت څو؟ د قربانۍ سودا په (څو) ده؟ يوازې د خالق تخليق کمين نيولی نه دی! دپاسه پرې سوره ستا مصنوعي ښکلا په ...

نور ولوله »

غزل؛ قاري توريالی تائب

قاري توريالی تائب ستا په زنه چې شین خال ده، ته پوه نه شوې؟ بس همدغه لوی جنجال ده، ته پوه نه شوې؟ خوشبویي دا ستا د زلفو ماته راشي تا کې دغه لوی کمال ده، ته پوه نه شوې؟ لا د سرو شونډو شراب مې څښلي نه دي ملا وایي چې حلال ده ته پوه نشوې؟ د یار کلې ...

نور ولوله »