د ټیګونو ارشیف : ثاقب خپلواک

يو لار ورکی مسافر يم«نظم»

ثاقب خپلواک یو لار ورکی مسافر یم د هدف پر لور مزل دی توره شپه یخه سېلۍ ده خاموشۍ دي پر هرلوري شور جوړ کړی پټ یم پټ یم، د تیارو په حجابو کې ستوري ووهي د مینې په تشیال کې سترګکونه راته وکړي لارښونه ترې نه واخلم الهامونه د ځنګل پر لور روان شم د سپوږمۍ زرینې وړانګې غږوي ...

نور ولوله »

حمد شريف؛ ثاقب خپلواک

 ثاقب خپلواک د ښایست د مینې کیف دې په جمال کې د جلال هیبت دې پروت دی په جلال کې تار د زلفو چې هوا سر په ثناء کړ حمد موجود دی پر سجده د تندي خال کې ستا قدرت خو لازوال او لایزاله شو څرګند د کائناتو په زوال کې چې د ځمکي هر یو ځای ولټومه نه دې ...

نور ولوله »

غزل؛ ثاقب خپلواک

ثاقب خپلواک چې رنګین عشق مې زړه ته وړي،ستا له تصویر رنګونه زما جادوګر خیال ته به راوړي د تسخیر رنګونه د ښکلا کېف دي پاړوګر ،وایي منتر د ښایست بیا پر ښامار د بدرنګۍ پاشي د ویر رنګونه په تدبیر نه کېږي ! تقدیر مو په دعا بدلېږي تدبیر خو نه شي بدلولای، د تقدیر رنګونه چې مې د ...

نور ولوله »

میـنـه!/ ثاقب خپلواک

ثاقب خپلواک مینه د تخلیـق د ښـکلاګانـو سـرچینـه مینه مینه فلسـفـه ده ، فلسـفـه ده ، فلسفـه مینه مینه هلته مینه شوه،چې وتې له مکان مینه مینه دامکان چې لامکان کې شوه دیره مینه مینه غواړې وینـه،مینه نه ده، د شېدو مینه مینه د مجنون ده ښه ریښتنې او پخه مینه مینه یـو سمبـول د سـرښنــدنې،د ایثار مینه مینه خو ...

نور ولوله »

پړونی؛ ثاقب خپلواک

ثاقب خپلواک له سرې غربي سیلۍ دې ساته د حیا پړونی زمونږ د ټولنې ښکلا ده، ستا د ښکلا پړونی ته چې سنګر کې د حجاب یې، تل پتمنې خورکۍ د یرغلګر نظر اجل دی، دغه ستا پړونی چې له لیندو د سترګو وار شي، د لیدلو غشي سَتَرْ دي ستر ډال دی،تا ژغوري له هر خوا پړونی دلته دیوان ...

نور ولوله »

ازادۍ!!!! ثاقب خپلواک

azadi akas

ثاقب خپلواک ته مو مینه، ته مو وینه،ته خو ویاړ، زموږ د کاله یې خوږ سرود ، درب د دریا ، ږغ د غزاوو، د ډاله یې زموږ اروا درته موسکیږي، موږ ټول ستا په مینه پایو ته مو مینه کې ، د وینو بهیدونکی ، یوه ویاله یې د مغرور حُسن تفسیر دې،راته کړي تل شوخې سترګې په سجده ...

نور ولوله »

غزل؛ ثاقب خپلواک

ثاقب خپلواک دې هغه رازونه ټول واړه نیمګړي نه موجود ؤ، نه ژوندي ؤ او نه مړي موږ کرلي څو پېړۍ وړاندي تخمونه را شنه شوي مې په زړه کې هغه زړي د اعجاز امسا مې لاس کې راسره ده ستا د سحر یې پړ کړې اوږده پړي له هیبته د مئینو زړو درزا ته به لړزیږي د انسان د ...

نور ولوله »

غزل؛ ثاقب خپلواک

ثاقب خپلواک یو خمار د مینې راز دی ، د ژوندون کعبه کې ساز دي خوښ مې روح پرې دحجاز دی،په طواف کې یې اعجاز دی د مهینو زړو څارګر دی ، مست ملنګ دی جادوګر دی بېل له ښکلو یې انداز دی، کرامت کې یې اعزاز دی خوی خصلت یې د ملنګ دی،مستانه بوټې د بنګ دی مېشت یې ...

نور ولوله »

غزل؛ ثاقب خپلواک

ثاقب خپلواک د بارودو ، له غباره وینې څاڅي د دې ښار پر هره لاره وینې څاڅي چې د پیغلو مات بنګړي ورپه کې ښکاري د ګودر له ړنګ چناره وینې څاڅي د ښکلا په شپه یې، ناوی کړه شهیده په سلګو یې له سینګاره وینې څاڅي د رڼا تږي به کله پرې اوبه شې؟ په دې چم کې له ...

نور ولوله »

د بارودو سیلۍ!! ثاقب خپلواک

ثاقب خپلواک دلته غم دلته دردونه ، دلته شور دی د سلګېو دلته څړیکې، پرهرونه ، دلته ځوږ دی د زګیروېو وې پر ګونجې مخ یې ماتې مرغلرې اوښکې باندې د شهېد ځوی جنازې ته وړې سوېو اسویلېو وو د ورور پر جنازه یې ، د بنګړو تخم کرلی چې پر قبر یې ګلان شنه دي د خُور له شنو ...

نور ولوله »