د ټیګونو ارشیف : شعرونه

خپله ژمنه ساتي/ زهیب

حافظ محمد قاسم زهیب تر ځان در تیر دي خو ستا غولی له دښمنه ساتي یو څو د ګوتو په شمیر خلګ دې وطنه ساتي   له ننګ غیرت حریت نه ډکه پاکه خاوره دي بیا له لنډغرو د ناټو او واشنګټنه ساتي   دا ستا په غیږه کي لوی شوي ته ځانګو یې د دوی اصیل بچیان دي دي ...

نور ولوله »

آذان او باران/ مفتون

اکرم الدین مفتون کوچيانی ژوند خړې کېږدۍ په بیابان او باران ډېر مې خوښيږي پسرلی، ګډې، اوښان او باران په یوه زړونه ابادیږي په بل دښتې غرونه خدایه یو ځای راوله کلي ته جانان او باران دا د کوم ستړي مجاهد په مخ خولې رادرومي؟ که نا ؟ په خپلو کې مستي کوي ګلان او باران دوه غبرګ سپېڅلي رحمتونه ...

نور ولوله »

مبارک دې آزادي شه!

ابو احمد أسیر بیا د وخت موسی ولاړ په کوه طـور دی را روان له ستـرو فتحو نه ډک نــور دی د ځواکمن مستکبر  زور اوبه اوبه شو نـن فـرعــون رالــوېـدلـی لــه غـــرور دی مبــارک دې ازادي شــه ګــران هیــواده نور که خدای کول په برخه دې سرور دی مـوږ سـرټیـټي همېشه یو یوه خدای ته بـس قـرآن مـو د ...

نور ولوله »

د مرحوم امیرالمؤمنين یاد … حافظ عَزام

شاعر : حافظ محمد عَزام ستـا د هجـران شیبـې لا مَـل دي لـه کاروانه سره پـه زړو کـي پـټ سـاتـي دردونـه لـه ارمانه سره مـرحـوم امیـرالمـؤمنینه رب دي در کــړي جنـت ژوند دي کـړو تیـر لـه ننـګ غیـرت او له ایمـانه سـره ستا پـه فـراق بـانـدي رهبـره ټول اُمت خفـه دی لا په ګریوان یې اوښکي څاڅي له خفګانه سره ...

نور ولوله »

کندوزه ! / عمري خوستی

شاعر : عمر عمري خوستی ستا پر تن بلې لمبې شولې کندوزه درپسې د چا ښېرې شولې کندوزه په بارودو دې دښمن کړلې ویجاړې لولپه دې شنې درې شولې کندوزه سيپارې، مسجد، منبر او قرآنونه مدرسې په وینو سرې شولې کندوزه کلی، کور، سمې او غرونه د بمبار شول درنه جوړې هدیرې شولې کندوزه ستا له غېږې د تنکیو ماشومانو ...

نور ولوله »

غزل/ پیرمحمد کاروان

پر سر یې سرې ټوپۍ ته وا غاټول د بیابان دي لښکرې را روانې د ښاغلي باچاخان دي را ویښ د مرګ له خوبه د بابړې شهیدان دي چې پښې یې د اتوم د څښتنانو په لړزان دي لګېږي پر تندي د بولهب د ابوجهل تېره پښتانه غشي بیا را خوشي له کمان دي پرون وې تړمې اوښکې د افغان ...

نور ولوله »

له یو بل سره قصه نه کیږي‎ / سعادت

سعادت نن صبا وخت کې د پاګل سره قصه نه کیږي مالدار خو څه کوې د غل سره قصه نه کیږي هغه تېر شوی سلیمان ورته له کومې کړمه دلته طوطي او له بلبل سره قصه نه کیږي دا دروند مډال یې په کمزورو اوږو بار وګوره د قهرمان او د اتل سره قـــصــه نه کیږي دا به مهار شي ...

نور ولوله »

د پرهر غېږ / الیاس فاتح

الیاس فاتح ستا تصوير مې د نظر غېږه کې پروت دی د ستا غم مې د ځيګر غېږه کې پروت دی زړه مې ځکه د جذبو په اور سوځيږي چې غماز مې د دلبر غېږه کې پروت دی مړاوی ګل په ګرد وهلي اور بل ښکاري که شهيد دی د سنګر غېږه کې پروت دی شهادت باندې ګواه د جېنکو ...

نور ولوله »

غزل/ جانان خدرخېل

زۀ لۀ سکروټو نه جامې کوم، لمبې کومه ځان سوځوم، ځانته ښېرې کوم، لمبې کومه پۀ خپلو هیلو پنډې پنډې خاورې اړومه د ارمانونو جنازې کوم، لمبې کومه لکه سګرېټ لوګی مې خېږي د چا لاس کې یمه لکه ډېوه داسې لمبې کوم، لمبې کومه کله شاعر شم پۀ غزل مې د زړۀ غم سپکوم کله مئین شمه ټپې کوم، ...

نور ولوله »

غزل/ مفکر رښتین

مفکر رښتین ما وغوښتې دلبره ته له خدایه هغه ورځ په ټولو کي معلومه ده له ورایه هغه ورځ چي ستابه پکي وکړمه دیدن کنه جانانه راځه په رمازه کي راته ښایه هغه ورځ د زړه ټول ارمانونه به په یو کچکول کي کیږدم بس یو یو راته ته په مینه وایه هغه ورځ په زړه کي مي اوسیږې ته ...

نور ولوله »