د ټیګونو ارشیف : غزل

غزل؛ پير محمد کاروان

پير محمد کاروان په ماشومتوب کې تر ځوانۍ نه هم شتمن ومه زه د افسانو پر ښاپېرۍ باندې مین ومه زه د جینکو د بنګړو ماتې ټوټې ما را ټولولې په خوند غمی غمی څه وي یمن یمن یمن ومه زه د شپې له ستورو له سپوږمۍ سره په لوبو مشغول د ډوبېدونکي لمر غروب د غره لمن ومه زه ...

نور ولوله »

غزل؛ شفاعت ريحان

شفاعت ريحان ياد دي ناڅاپه راشي زما د زړۀ لمنه نيسي مېلمنې اوښکي مي ځای سترګو کي دننه نيسي وخت به راځي دا ماشومان به ګلالي زلمي وي له ګرېوانه به دې د دې خاوري دښمنه نيسي د بيا راتلو وعده دي کړې وه، خو ورک شوې پسې سړی تر ډېره حافظه کې خپله ژمنه نيسي چې پښتنې پيغلي خيرات ...

نور ولوله »

میـنـه!/ ثاقب خپلواک

ثاقب خپلواک مینه د تخلیـق د ښـکلاګانـو سـرچینـه مینه مینه فلسـفـه ده ، فلسـفـه ده ، فلسفـه مینه مینه هلته مینه شوه،چې وتې له مکان مینه مینه دامکان چې لامکان کې شوه دیره مینه مینه غواړې وینـه،مینه نه ده، د شېدو مینه مینه د مجنون ده ښه ریښتنې او پخه مینه مینه یـو سمبـول د سـرښنــدنې،د ایثار مینه مینه خو ...

نور ولوله »

غزل؛ حفيظ الدين پيرزاده

حفيظ الدين پيرزاده دوستانو! دا شعر د گډو ځواکونو د وروستیو ړ‎ندو بمباریو او عام وژنې څخه د انزجار او کرکې په حالت کې د عطائي شاعر عطائي ملا صیب د یوې غزل په پیرو کې لیکل شوی، ھیله دہ خوښ مو شي! څه توجیه به را پیدا کړ‎ئ!؟ د ولس دې بمبارۍ ته خپلې ټولې نامردۍ ته او زموږ‎ہ ...

نور ولوله »

غزل/ سميع الدين افغاني

سميع الدين افغاني هـڅه ده ټینګ عزم ارادې لري ګوره د افغان زړه څه اسرې لري څوک دی چې احساس ته قرباني ورکړي ودانګي مورچل ته عقیدې لري مرد وي د روزګارچې سربازي کوي سیند دی که سیلاب لـوړې څپې لري ژوند ترخو خوږو چې وي پوخ کړی څوک اور دی د احساس بلې لمبې لري پـوهـه ده ښکلا ېې ...

نور ولوله »

غزل؛ محمد عليم بسمل

محمد علیم بسمل چې لۀ بدو نه بد تره شوې بزرګ شوې چې لۀ حق نه ناخبره شوې بزرګ شوې چې بډای وې له زکات نه هم منکر وې چې غریب شوې در پۀ دره شوې بزرګ شوې څو دانو ته دې ځان چرګ کړ چرګ ته سپی شوې چې مالت کې بې اثره شوې بزرګ شوې خپلې شوکې ته ...

نور ولوله »

غزل؛ چنار ټکور

چنار ټکور په شونډو ساندې او ګرېوان رښې رښې ګرځوم ژونده! ترڅو به دې په څېر د جنازې ګرځوم زه دې حالاتو داسې حال ته رسولی یم چې اوس د دعا په ځای په لپو کې ښېرې ګرځوم یو وخت به ته هم په دې راز باندې شې پوه چې ولې؟ سترګو کې اوښکې ګرځوم په زړه ګیلې ګرځوم ستا ...

نور ولوله »

پړونی؛ ثاقب خپلواک

ثاقب خپلواک له سرې غربي سیلۍ دې ساته د حیا پړونی زمونږ د ټولنې ښکلا ده، ستا د ښکلا پړونی ته چې سنګر کې د حجاب یې، تل پتمنې خورکۍ د یرغلګر نظر اجل دی، دغه ستا پړونی چې له لیندو د سترګو وار شي، د لیدلو غشي سَتَرْ دي ستر ډال دی،تا ژغوري له هر خوا پړونی دلته دیوان ...

نور ولوله »

غزل؛ پير محمد کاروان

پير محمد کاروان دا ورک یې ولې د مودو مودو مودو ملنګه د دې وطن د لرو برو میکدو ملنګه موسم راغلی د دعا د قبلېدو ملنګه تندی دې کېږده په اوږدو اوږدو سجدو ملنګه قیام ته راشه ګرېوان وشلوه او چیغه وکړه کړه د سپېرې جګړې دا دېو په پرزېدو ملنګه له ډېره درده دې لښتی د اوښکو و ...

نور ولوله »

د اکتوبر اوومه؛ سپين کوچی

سپين کوچی زمونږه دزړه هر ښارکې دې بل کړي دي اورونه ته هم سپینې ماڼۍ واخلې سور اور په امریکه کې زما د مسلمان امت مرۍ نه دې لاس لنډ شه دنګ څلي د غرور دې شه نسکور په امریکه کې زمونږه که مؤمنې میندې،خویندې شوې بې کوره ستا هم شوه لالهانده هره مور په امریکه کې هغوی کله زموږ ...

نور ولوله »