د ټیګونو ارشیف : غزل

غزل؛ عبدالباري جهاني

عبدالباري جهاني خدایه څه بېخونده شپې دي په زړه سوړ یم له ژوندونه چي منزل مي قیامتي سو ته یې لنډ کي دا مزلونه نه اسمان نه مځکه وینم خړي دوړي پورته کیږي قافله راځي ربات ته که تېر سوي کاروانونه؟ بوډا خپل نکل ته ژاړي نسته غوږ د اورېدلو له مطربه سره نسته نوی شرنګ نوي سورونه ما خوبونه ...

نور ولوله »

د خلاصون لار؛ سمیع الدین افغاني

سميع الدين افغاني وايي : کوږ بــار تر منزل نه رسیږي په ظلم ، زور دا حالت نــــه جوړیږي څو چې زورواک او ستمګر حاکم وي دا د ظلمت تیارې هیڅ نــه ختمیږي چیرته چې جهل، ظلم ، زور چلیږي د جنګ لمبې هلته کــې نه سړیږي چې په فریب ، دوکه ژوندون تیروي د هغه ملک حالت نور نه ...

نور ولوله »

غزل؛ جانان خدرخېل

جانان خدرخېل د ژوندانۀ له مشکلاتو سره لاس او ګرېوان جانانه زۀ یم له حالاتو سره لاس او ګرېوان حیوان مې ولید له انسانه یې پناه غوښتله انسان مې ولید حیواناتو سره لاس او ګرېوان دلته مرید غواړي اِرهاز پورې ځان ورسوي او هلته پیر له کراماتو سره لاس او ګرېوان زړۀ کې مې ستا یاد د ماشوم غوندې خاپوړې ...

نور ولوله »

غزل؛ بشير وصال

بشير وصال حسن پرست یم له ګلونو سره مینه لرم ستاله وړو وړو لفظونو سره مینه لرم ماته زمــــا ملګرو ټولو ته دعاوي کوي مورجانی زه دي امینونوسره مینه لرم ستالات منات ماتوم ستاله اوره نه ویریږم زه ابراهیم یم له اورونو سره مینه لرم ستادخنداطوفان می بیا دزړه په دښته راغی ستاپه خندا له ماتو زړونو سره مینه لرم ...

نور ولوله »

غزل؛ شفاعت ريحان

شفاعت ريحان موږ که د مور په سترګو يو ځل ورکتلي هم وی شنډه به نۀ وی، قربان دا خاوره به شاړه نه وی چې ليونی وی، په څۀ نۀ پوهيدی، ډېر به ښۀ وو ستا مينتوب، د خدای حساب به مې په غاړه نه وی او که يو موټي وی، د پلار وصيت مو ياد ساتلی د يرغلګر ښامار ...

نور ولوله »

رڼا د سولې؛ منيب احساس

منیب احساس څرک د سولي راوله صبا د سولي راوله خدایه! ګل وطن ته مو رڼا دسولي راوله بیاچي دوه خفه وروڼه یوبل ته غاړه غاړه شي بوي د سولي راوله هوا د سولي راوله ستړی دی ولس می خدایه نور دغو حلاتو نه تاب د سولی راوله اشنا د سولي راوله خدایه چي له دي مستوزلمیوخاموشي یوسي جوش دسولی ...

نور ولوله »

غزل؛ هلال مهاجر

هلال مهاجر هر چاته چي نیت وکړو پرځوو یې بیا ضرور که هرڅو کبرجن وي او که څومره وي مغرور رانیسو زورور له ګریوانه راڅملوو یې پریږدو یې نه ترهغو چي مو نه وي رانسکور کمزورو ته سلام کړو په سینو پوری یي نیسو زورګیرو ته ورښیو لږ د خپلو مټو زور راځي چي په غرور په دبدبه اوپه مستۍ ...

نور ولوله »

ښکلې نړۍ!

عزت الله ذکي يو ښايسته غوندې نړۍ ده پکې لمر دی هم سپوږمۍ ده مخلوقات ټول پکې اوسيږي خو په خپل شکل کښي ګيردۍ ده د بشريت د زېږون ځای دئ مالومه له تاريخه پخوانۍ ده محل د ازل او مزل دواړو که څه هم نورو ته کوچنۍ ده بشر پکي پيدا پکي ښخيږي پلمه د ژوند ده آزادۍ ده ...

نور ولوله »

غزل؛ خوشال کليوال

 خوشال کليوال شمعې! شپه ده، نو ژړا ته ضرورت دی د رڼو اوښکو رڼا ته ضرورت دی موږ خندلي پکې نه دي، صبر صبر! قیامته! لا دنیا ته ضرورت دی مشرتوب د بې اودسو دنده نه ده امامت دی او ملا ته ضرورت دی کاشکي هغه ګناهګاره په دې پوه شي چې جنت کې و حوا ته ضرورت دی د ...

نور ولوله »

غزل؛ جانان خدرخېل

جانان خدرخېل مینه ولې ستایي دوی خو ملایان دي نو ‹‹بسمل›› او ‹‹جانان›› ځکه کافران دي په افراط او په تفریط کې ظالمان دي ځینې ځینې سر چپه مسلمانان دي له پردیو سره خرو غوندې روان دي او خپل منځ کې بیا د سپیو غوندې وران دي شاعران خواران د مینې ملنګان دي شاعران ګورئ! اکثره مئینان دي مئینان که ...

نور ولوله »