د ټیګونو ارشیف : غزل

غزل، حمدالله حلمیار

راځه راځه راسره اوښکې تویوه ملنګه! راځه انګړ ته جنازې حسابوه ملنګه! دروازه نلرو راځه په غلي غلی قدم په لړزیدلي غږ سکوت مه ماتوه ملنګه! راشه چې نن د امن ساتو امن هم وګورې راشه در وښیم ددوی یوه تحفه ملنګه! راشه د ورېت -ورېت ماشومانو تبسم وګوره راشه کرار یې د مرګ خوب نه پاڅوه ملنګه! وایه! شي ...

نور ولوله »

د طالب الهام دوه غزلونه

طالب الهام  چې شفتین مې دزړه مینه ستاپه خد ماتوي زه دامنم چې تجاوز کاندي خپل حد ماتوي که یوجهت یې دګناه وي بل صواب هم لري زړونه دمینې کرونده کړي اوحسد ماتوي هغه مې خوښ ندی چې زموږترمنځ دښوهڅه کړي هغه دې ورک شي چې زموږ ترمنځه بد ماتوي هغه دې تول عمر خوشحال نشي طالب الهامه چې کوم ...

نور ولوله »

غزل؛ طالب الهام

طالب الهام  ترږمۍ بویه رڼا پسې روانه اوښکه نه شوه په ژړاپسې روانه که ترسترګودې جګړه درعداوبرق شوه ورېځ به پورته شي برېښنا پسې روانه کاږه زړونه به بیاژمن کاندي ایمانته معجزه چې شي عصا پسې روانه اسویلۍ شه په دعا پسې روانه ښېرا مه شه په اروا پسې روانه بیابه یاد دحسین ولمانځي په اوښکو که سلګۍ شوه کربلا ...

نور ولوله »

وطن جوړیږي؛ سميع الدين افغاني

سميع الدين افغاني که وي پــوهه ، تعقل وطن جوړیږي چې وي یـو دبل منل وطن جوړیږي څوبه خپلو کې مونږ لاس اوګریوان یو د ورورۍ لاس ورکول وطن جوړیږي د زور واک ،چپاولګرو چې هستي ده بیت المال ته یې سپارل وطن جوړیږي که پرون په زړه د تورو کاڼو غروه اوس یې سم دریځ نیول وطن جوړیږي ترڅونشو ...

نور ولوله »

غزل، پيرمحمد کاروان

پيرمحمد کاروان ستا د ځرځو زرغونو سترګو تفسیر دی ته پاچا یې سمندر دې لوی سفیر دی ډېر خوبونه مې لېدلي رانه هېر دي ته مې ولېدلې دغه یې تعبیر دی مریدانې مې نغمې نغمې د مینې رنګین خیال مې بس مرشد پیران و پیر دی ربه ته یې په ښادۍ باندې بدل کړې موده کېږي د افغان پر وطن ...

نور ولوله »

غزل؛ ثاقب خپلواک

ثاقب خپلواک دې هغه رازونه ټول واړه نیمګړي نه موجود ؤ، نه ژوندي ؤ او نه مړي موږ کرلي څو پېړۍ وړاندي تخمونه را شنه شوي مې په زړه کې هغه زړي د اعجاز امسا مې لاس کې راسره ده ستا د سحر یې پړ کړې اوږده پړي له هیبته د مئینو زړو درزا ته به لړزیږي د انسان د ...

نور ولوله »

د محمد عليم بسمل نوی غزل

محمد عليم بسمل زړه مې بېرته نه راکوي سترګې دې بد پورې دي مانه ددنیا کارونه پاتې دورې دورې دي داخو يې زموږ سترګو کې خاورې اچولې وې ماشکه ويل چې دايې په رنجو باندې راتورې دي نه يمه منصور خو دملا دارپه خوب وينمه بې له اناالحقه دلته سل خبرې نورې دي پريږده چې دانوم دمجازي مينې هم وګټم ...

نور ولوله »

غزل؛ پيرمحمد کاروان

پيرمحمد کاروان لو دی د لونګو خو لاسونه مې تڼاکې ګرځي بې امېله ډېرې ښکلې حیاناکې ستړی وم په کار کې کنه مست شعر مې لیکلو مانه شېبې لاړې شوخې شنګې او بېباکې جنګه کور دې ړنګ شه مستانه ځوانۍ دې یووړې وای چې شي را یادې لکه اسپې وې کاواکې اوس خو یې خنداوې لکه مات بنګړي بې شرنګه ...

نور ولوله »

غزل؛ پيرمحمد کاروان

پيرمحمد کاروان پیر د مناجاتو را لېږلي له هراته لیکي یې مُرید په زعفرانو غزل تاته غواړم چې معلم شم د طوطیانو ماشومانو خوله زما خوږه کړه د سخي بابا نباته موسک یې کړه خندان یې کړه ګلونه درته غوږ دي لوند زما په اوښکو یې د مینې مناجاته یه سپینې کوترې یو پیغام د سولې یوسه رپ کې د ...

نور ولوله »

غزل/ شرافت ویاړ

شرافت ویاړ زړۀ کې مې راځؤړند دی د یار د عاشقۍ تصویر سترګو کې ویدۀ مې دی اشنا د شبګیرۍ تصویر وخت تېر شوی لږ دی خو بلا توپیر لري ګورۀ ونیسۀ یو ځای ستا اوسنی او د ځوانۍ تصویر ښار کې چې هر څومرۀ سترګې واړؤم غریب نۀ وي چرته بۀ پیدا کړم د ملنګ د ملنګۍ تصویر زموږ ...

نور ولوله »