د ټیګونو ارشیف : غزل

غزل؛ ملا محمد ایوب منتصر

ملا محمد ايوب منتصر جوړې مې پر زړه د غنمرنګ د غمو لارې دي شکلي خو نور ښه دي خو یو سترګې یې خونخوارې دي وخاندي په سترګو کې په شونډو ژبه تیره کړي ګل د پسرلي ده ټول خویونه یې بې ساري دي لرې مې له مخې شه زاهده شوم پر اور مین ماپرځان منلې د اجل د لیندۍ ...

نور ولوله »

غزل؛ اکرام الدين مفتون

اکرام الدين مفتون دومره وخت نه لرم د ځان په اړه هیڅ نه وایم عشقه د دار او د زندان په اړه هیڅ نه وایم څو لېونیان په دې پرانستي کتاب ښه پوهیږي چاته د دې څیرې ګرېوان په اړه هیڅ نه وایم په ګل بې حده خفه کـېږمه ګل مه رژوئ د نازولي طالب جان په اړه هیڅ نه ...

نور ولوله »

سوله!

ډاکټر جهاد الله عالم يار ساه مې در خيژي، خدا وراستي بې تابه شوى يمه سولې راځې، که نه، بيخي بې تابه شوى يمه ستا لهٔ ارمان سره مو يوؤړل، داسې ژڼي ګور ته لکه ګلاب، لکه ريدي، بې تابه شوى يمه لهٔ هديرو نه يې اوس هم، راځي څپې د وږم لکه لؤنګ ، لکه بابري، بې تابه شوى ...

نور ولوله »

دا وبا ده چې مو ټول د سر سړي خوري/ ضعيف

مولوي عبدالسلام ضعيف دا وبا ده چې مو ټول د سر سړي خوري که بلا ده د ځانګو معصوم بچي خوري که نفاق دی د غليم لاس پکښي ګرځي يو د بل غوښي بې رحمه ليوني خوري دلته اوس حلال حرام واړه يو سوي يو د بل حق په مزه لکه چينجي خوري د ټپوس غوندي ورستو لاښو ته درومي ...

نور ولوله »

غزل: پير محمد کاروان

پير محمد کاروان منم راځي به داسې نه وایم چې نه به راشي خو مونږ به اور په خاورو مړ وي چې اوبه به راشي له مونږه تللې ساه به بیا راځي د ګل په وږمو بس بې بختي به وي د سرو زرو مارغه به راشي دا سړيچن غربت په واوره کې سکرو ته اړ دی چې کله سترګې ...

نور ولوله »

غزل؛ ډاکټر جهاد الله عالم يار

ډاکټر جهاد الله عالم يار ځينو لس چته کورونه ځان ته جوړ دي هوښيارانو بيا قبرونه ځان ته جوړ دي دومره وېره خؤره شؤي، په ښارونو ګوره خلکو تابوتونه ځان ته جوړ دي ددې خلکو درايت بيخي سيوا شو. (!) اوس يې خپله مذهبونه ځان ته جوړ دي د پلارونو په لار سم درومو جانانه په دې لارو کې مو ...

نور ولوله »

نعتيه غزل؛ حسان ضعيف

حسان ضعيف ما یې په حسن کي شفا او بشاشت لیدلي د محمد د نوم مي داسی کرامت لیدلی په طیبه کي هم څرګنده د دلبر نامه ده قدم قدم کي مې د ګران حبیب سنت لیدلي الله ستایلي په قرآن کي په طه او یاسین ما په اقصی هم د هغه امامت لیدلي ارمان د قتل، مسلمام شي کلیمه ...

نور ولوله »

غزل؛ عبدالکبير طلايي

عبدالکبير طلايي هی افسوس دی تاریخي څلي شوه ړنګ ړنګ مظلومان شوه د خپل تن په وینو رنګ رنګ دلته تیرې قیامت خیزه حادثې شوې لا ولاړ دي په وطن کې غرونه دنګ دنګ انتظار د نالیدلو معاملو دی چه یار ګرځي له غماز سره په څنګ څنګ دا د ځينو کړو او وړو ته چه نظر کړم د احساس ...

نور ولوله »

ژمنی غزل: محمد عليم بسمل

محمد عليم بسمل راشه منصور مې کړه زړګی مې واخله تيار په دار درته راغلی يمه بس لکه پاڼه غوندې سر په سيړۍ په يوه پښه رازړيدلاي يمه څو ورزې باد به خامخا رادرومې داسږ کال ژمی به جوړه تيروو دانتظار په چت دلاندي په څير اشنا ټوک ټوک رازړيدلاي يمه زه خو دحسن احترام لرمه دزړه قبلې ته پښې ...

نور ولوله »

غزل؛ ادريس بلال

ادريس بلال ﺗړﻣﻲ ﺍﻭښکي ﺗﻮيوﻱ ﺩﺭﭘﺴﻲ ژﺍړﻱ ﺧړﻣﺰﺍﺭﺗﻪ ﺩﻱ ﺭﺍځي ﺩﺭﭘﺴﻲ ژﺍړﻱ ﺳﺘﺎ ﺩ ﯾﺎﺩﮐﯿﺴې ېې ﭘﺎﺗﻲ ﻻ ﭘﺮ ﺯړﻩ ﺩﻱ ﭼې ﻫﺮځل ﺩﻱ ﯾﺎﺩﻭﻱ ﺩﺭﭘﺴﻲ ژﺍړﻱ ﭘﺮﮐﺘﺎﺏ ﺩﻱ ﺩﻻﺱ ﻧښﻲ ﺩﻱ ﺷﻬﯿﺪﻩ ﺩﺍ ﭼې ﺩﻭﻣﺮﻩ ېې ښکلوﻱ ﺩﺭﭘﺴﻲ ژﺍړﻱ ﺳﺘﺎ ﺩﭘښﻮ ﺧﺎﭘﻮﻧﻪ ﭘﺎﺗﻲ ﺅ ﭘﺮ ﻻﺭﻩ ځﮑﻪ ﺑﯿﺎ ﺍﻫﻮﻧﻪ ﮐړﻱ ﺩﺭﭘﺴﻲ ژﺍړﻱ ﭼې ﭘﺮﻗﺒﺮ ﺩﻱ ﻟﯿﮑﻠی ﺗﻨﮑﯽ ځﻮﺍﻥ ﺅ ...

نور ولوله »