د ټیګونو ارشیف : غزل

غزل؛ حفيظ الدين پيرزاده

حفيظ الدين پيرزاده زموږ‎ جنگ د ارزښتونو، نه پر مال او نه پر ځان دی موږ ترې نه یو ستړ‎ي شوي، خو بس سوله مو ارمان دی د نړ‎ۍ درې زبرځواکه یې پرې مات ټوټه ټوټه کړ‎ل دا زما اتل ولس لا، چې الله ته څومرہ گران دی حماسې مو زیږ‎ولي په دې نا انډوله جنگ کې د غرور خبرہ ...

نور ولوله »

غزل؛ انجينر عبدالکبير طلايي

انجينر عبدالکبير طلايي په سپينو ږيرو ليونو ته سړی څه ووایي دغو بې لارو پخوانو ته سړی څه ووایي په دين وطن چه غيرت نه کوي پيسو ته ګوري دې بې ضميره ويښ ويدو ته سړی څه ووايي چې په ملي هويت تيری کيږي پروا نه کوي دې بې احساسه پښتنو ته سړی څه ووايي دلته تيری او قتل عام ...

نور ولوله »

د عبدالباري جهاني نوی شعر

عبدالباري جهاني له پردي وطنه ځمه لټوم کور د خپلوانو له رویباره مي پوښتمه محلونه د یارانو ما په تمه د درملو ورته عُمر دی خوړلی نه مرهم مي دي لیدلي نه مي څرک د طبیبانو خدایه زخم مي ناصور دی مسیحا در څخه غواړم هم لقمان مي ستړی کړی هم اکسیر د حکیمانو پرون زېری سو د سولي چا ...

نور ولوله »

سوله به رب راولي / جابر کندهاری

جابر کندهاری سوله به رب راولي وطن به مو ودان سي اېل به راته هغه د عمرونو دښمنان سي ډول ته د پردو چې دوه لسیزې نڅیدلي دي ګډ به مو محفل لره اوس هغه جهانیان سي څنګ کې به یې اوسي چې یاغي وو د محراب ممبر صف ته به راوړاندې د بلال په خوږ به آذان سي سېل ...

نور ولوله »

سوله؛ عبدالباري جهاني

عبدالباري جهاني وايي سوله به راځي ملک به ودان سي سره خپل به د عمرونو دښمنان سي فرشتې زرغونوي سوځلي کلي د جنګونو د شیطان قصر به وران سي را ستنیږي به د وینو سېل وهلي چي په سیند کي پورته ږغ د جاله وان سي محرابونه به موخپل جومات به خپل وي پکښی پورته به د خپل بلال آذان ...

نور ولوله »

غزل؛ نويد عمرخېل

نويد عمرخېل هو زړه مې نه چوي زه سخت زړی يمه ژوند هـم کــوم خو لــکه مــــړی يــــمه لـــــه خپـــل قســـمته شکايت نــه کوم خــــو لـــه روزګــــاره بـــلا ستـــړی يمه زه د دنــيا پــه تـــله ځــــان نــه تــــلــم زه د يــــو چــــا د زړه ښـــــاغلــی يمــه د زمـــــانــــې جبر تــه ګير پاتــې يــم د ژوند تـــــوپــان ورتـــه راوړی يـــمــه راشـــه ...

نور ولوله »

ورک ارمان ته نور رسيږو/ حکمت

عبدالرؤف حکمت د سهار په تمه تمه له خوندونو نه بې غمه ورک له کلي ورک له چمه دادی بېرته را ستنيږو ورک ارمان ته نور رسيږو   مونږ له پيله څخه کم وو سره ورک ظلم ستم وو د ورانۍ په تور متهم وو دادی بيرته را ټولېږو ورک ارمان ته نور رسيږو   زمونږ په سر معامله وه ...

نور ولوله »

د ازادۍ مجنون؛ عرفان الله عرفاني

عرفان الله عرفاني لکه مجنون ګرځم نړۍ لټوم ورکه لما ده ازادۍ لټوم د تن جامې مې رقیب وشلولې څیرې ګرېوان ته مې تڼۍ لټوم چې په ټپو د جنګ میدان ګرم کړي ځم په میوند کې ملالۍ لټوم اُفق مو تورې تاریکۍ نیولی په ترږمیو کې سپوږمۍ لټوم د انقلاب له جنګه ستړی نۀ یم زخمي زړګي ته مې ...

نور ولوله »

غزل؛ مجيب دينارخيل

مجيب دينارخيل پرهر پرهر ژوندون ته به ټکـور پـۀ کې پیدا شي د زړۀ کوڅې دې ګورمه کۀ کور پۀ کې پیدا شي چې عشق یې لۀ هرې ښې نه وباسي شاعر شي چې پاڼې کله وچې شي نو شور پۀ کې پیدا شي همدا چې ستا د سترګو د نظر ګوتې پرې حس شي د زړۀ ربــاب مې وتـرنګـېږي ...

نور ولوله »

د کندهار خورکۍ ته/ جابر کندهاری

جابر کندهاری زر پګړۍ که خورې له يوه پړوني ځارنه شي داد زمرو کور به کندهار بيا کندهار نه شي ستاسي له سرونو نه شالونه زموږ پرسر راکئ موږته به بياپاته په شمله کې افتخارنه شي زماملالې خورې ستاله دې ټپې دې ځارشمه مخ نه لوڅوم تر څو مرمۍ  پرما ګوزار نه شي خوښې دي ارواوې دنازو اوزرغونې کړلې زموږ ...

نور ولوله »