د ټیګونو ارشیف : غزل

غزل؛ ادريس بلال

ادريس بلال ﺗړﻣﻲ ﺍﻭښکي ﺗﻮيوﻱ ﺩﺭﭘﺴﻲ ژﺍړﻱ ﺧړﻣﺰﺍﺭﺗﻪ ﺩﻱ ﺭﺍځي ﺩﺭﭘﺴﻲ ژﺍړﻱ ﺳﺘﺎ ﺩ ﯾﺎﺩﮐﯿﺴې ېې ﭘﺎﺗﻲ ﻻ ﭘﺮ ﺯړﻩ ﺩﻱ ﭼې ﻫﺮځل ﺩﻱ ﯾﺎﺩﻭﻱ ﺩﺭﭘﺴﻲ ژﺍړﻱ ﭘﺮﮐﺘﺎﺏ ﺩﻱ ﺩﻻﺱ ﻧښﻲ ﺩﻱ ﺷﻬﯿﺪﻩ ﺩﺍ ﭼې ﺩﻭﻣﺮﻩ ېې ښکلوﻱ ﺩﺭﭘﺴﻲ ژﺍړﻱ ﺳﺘﺎ ﺩﭘښﻮ ﺧﺎﭘﻮﻧﻪ ﭘﺎﺗﻲ ﺅ ﭘﺮ ﻻﺭﻩ ځﮑﻪ ﺑﯿﺎ ﺍﻫﻮﻧﻪ ﮐړﻱ ﺩﺭﭘﺴﻲ ژﺍړﻱ ﭼې ﭘﺮﻗﺒﺮ ﺩﻱ ﻟﯿﮑﻠی ﺗﻨﮑﯽ ځﻮﺍﻥ ﺅ ...

نور ولوله »

غزل: مدثر همراز

مدثر همراز یمه ساده یمه سپین زړی او، زهیر انسان یم! ځکه ټولنه کې رټلی یم، حقیر انسان یم! متمدن یم مادیاتو ته سجدې کومه ډیر پر مختللی مسلمان یمه! اجیر انسان یم! که پیر مې بولې که ملا او که طالب مې بولی په دم دعا په وړاندی زمه، عالمګیر انسان یم! اوس دې په پڅه چاړه سر جدا ...

نور ولوله »

غزل: ثناءالله معصوم

ثناء الله معصوم  لــه مداره څـــو زلمیو الهام واخیست په موسکا یې د خوښیو الهام واخیست راتلـې ځکـه د زلمــي شهید تـــر غیږې سپینو حورو له سلګیو الهام واخیست آن جلاد ، ورسره دار هم اوښکې تویې کړې یــو زلمي چــې لــه رسیو الهام واخیست چې دعا کوي او ژاړي، مین ښکاری ما یې ځکه له زاریو الهام واخیست پـه ...

نور ولوله »

يو لار ورکی مسافر يم«نظم»

ثاقب خپلواک یو لار ورکی مسافر یم د هدف پر لور مزل دی توره شپه یخه سېلۍ ده خاموشۍ دي پر هرلوري شور جوړ کړی پټ یم پټ یم، د تیارو په حجابو کې ستوري ووهي د مینې په تشیال کې سترګکونه راته وکړي لارښونه ترې نه واخلم الهامونه د ځنګل پر لور روان شم د سپوږمۍ زرینې وړانګې غږوي ...

نور ولوله »

سوله؛ مولوي عبدالسلام ضعیف

مولوی عبدالسلام ضعيف سراب ته مي سول مخه د اوبو پـه تمه تمه که سوله طولاني سوه د کلو په تـمه تـمه عنقا غوندي يـو هيله د هـوا سوه نـه خپليږي موږ لار ورتـه څارلـه د شيبو پـه تـمه تـمه زرګونه ککری سولې تـر تـورو خاورو لاندي لا لوبـــه ده روانه د ګــټو پــــه تــمه تــمه ژوندي ژړانده ورک سـوله ...

نور ولوله »

غزل؛ شفاعت ريحان

شفاعت ريحان ځکه پرې شونډي، او سترګو کې اوبۀ وړم زۀ د ډېرو ارمانونو بار په زړۀ وړم کوم يو درد دی ستا لپاره چې يې نۀ څکم؟ کوم يو درد دی ستا لپاره چې يې نۀ وړم؟ لکه را چې په غريب سړي سېلاب شي ستا يادونو به يو ځای ورسره زۀ وړم ما د چا يارۍ کې دغه ...

نور ولوله »

ای زما د وطن حاله؛ فضل باري مشفق

فضل باري مشفق ای زما د وطن حاله ای زما د ولس درده نه شوې کم او نه کمېږې ورځ تر بلې لازياتېږې نوې نوې اندېښنې دي ورځې شپې ډېرې ترخې دي انسانان سړي خواره دي او د ځان له غمه مړه دي نور که هر څه هر څه کيږي خو هيڅوک دې نه غږيږي وحشي توره واکمني ده زموږ ...

نور ولوله »

غزل؛ امدادالله حقمل

airstrike-Bambar

امدادالله حقمل جنګ دی نا امني ده انقلاب دی سړی څه وکړي سرې وینې روانې دي سیلاب دی سړی څه وکړي دا چې په تصویر کې درته ښکاري دا تنکی زلمی نن د ډرون لمبې باندې کباب دی سړی څه وکړي څومره یې چې لؤلې بس یوازې ده د درد کیسه دغه مې اشنا د ژوند کتاب دی سړی څه ...

نور ولوله »

غزل؛ جانان خدرخېل

جانان خدرخېل تۀ لکه سوله نۀ په زور ، نۀ په زاریو راغلې نۀ په خندا راغلې او نۀ مې په سلګیو راغلې د خوند شېبې! څنګه په پالې، پالې، پالې راغلې لکه ماشومه په وړو وړو پاپیو راغلې راځه د مینې مجاهده اوس را غاړې وځه اوس دې منم چې په تېرو تېرو ازغیو راغلې آزادۍ ځار دې شم ...

نور ولوله »

غزل؛ محمد رفيق ریحان

محمد رفيق ريحان هیڅ مې سترکې اوړي نه له دې منظره له چناره له ګلزاره له ګودره مونږ د نورو غوندې نه یو نه یو نه یو ورسره چې خله وړه وي قیصه ستره د ښکلا شوې په تا څه پیرزوینه وا آریوبه من‌‌‌‌‌‌ډیره وا سپین غره د وطن مې ذره خاوره خروار سره زر ورکوم نه بلې خوا ځه ...

نور ولوله »