fbpx

د ټیګونو ارشیف : غزل

شکر ـ غزل

gul100

حمدالله حلميار پر دې ژوند د ناداري باداره شکر پر ستړیا، درد او خواري باداره شکر خیر دی زه دي ازارېږم، وهل کېږم چي زه نه یم ازاري باداره شکر په ګاونډ کي کبابونه خوړل کیږي ماته ایښي جواري باداره شکر ماڼۍ نه غواړم، جونګړه لوی نعمت دی چي شي جوړه کراري باداره شکر حلمیار دا خپل سر ستا په ...

نور ولوله »

غزل – نوید عمرخېل

د غرور قد یی که شمشاده پورې ورسېده زما هم عزم تر فرهاده پورې ورسېده سترګې یی پټې کړې قاتل باڼه یی وجنګول د ظلم زور یی تر جلاده پورې ورسېده د پښتانه همت سیلۍ لا په خندا وردرومي ستړی توپان دلته فریاده پورې ورسېده د کوم یو ځوان د چاودېدلي لاس هنر به وي دا چې هان! قدرت یی ...

نور ولوله »

غزل – لطف الله خیرخوا

شاعر: لطف الله خیرخوا هغه د مينې تنده غر هغسې پاتې نه دی ګله راځه ترې پېښور هغسې پاتې نه دی هغه د مينې د پخلا کيسه اوس هاغه نه ده تشې بانې ته مرور هغسې پاتې نه دی د مدني چم د انصارو پلونه دوړو يوړل او مهاجر دې مهاجر هغسې پاتې نه دی اوس يې مزل د منزل ...

نور ولوله »

غزل – چنار ټکور

gul Gul 1001

څومره درپه دریې څومره ستړی یې ژونده! زه دي پېژنم نیمګړی یې ته هم لکه ماغوندي غمجن ښکا رې ته هم ددې وران وطن وګړی یې اوس به دي نووړمه تریوځای پوري څه وکړمه اوس خوخدای راکړی یې لپې لپې اوښکې مي درزار کړلې وه! دژوند ګلابه لا ومړی یې وخته! ته هم هیچاته څه نه وایې بس په اوږوبار ...

نور ولوله »

عرفاني: ګرځمه ګل پسې اغزي لټوم

zer qalam100

ګرځمه ګل پسې اغزي لټوم سپېره خزا ن دی پسرلي لټوم دازادۍ ليلی ته هار جوړوم دسندپه تل کې سپين غمي لټوم چې په کتو يې ځما روح تازه شي دطالب سترګې خماري لټوم سېرابوم پرې تږي تږي زړونه جام مې په لاس کې دی ساقي لټوم چې لږ ېدلي وي پرکاڼوباندې دعاشقانومات تندي لټوم ور پسې ځمه دصحرا پرلو ...

نور ولوله »

غزل – حمدالله حلمیار

پرون دي ورېدله له اوربله خوشبویي دښار په هر وګړي دې ویشله خوشبویي نور نسته ضرورت دلته دعطرو د دکان چا واخیسته له تا او چا له ګله خوشبویي زه ناست وم له هوا را وریدله خوشبویي پر سر مي وه ولاړه شنه سنځله خوشبویي دا څه لونګ لونګ لفظونه چا سره پییلي خوره یې شوه محفل ته له غزله ...

نور ولوله »

غزل – حلمیار

زه چي ښکل کړم دمور ټنډه او دپلار لاس هغه ورځ دي نو بیا خلاص وي داغــیار لاس ستا په مینه کي تر تا رسیدل ربـــه! لګول دي پر اور پښې او پر انګار لاس مادې ګوتې ایښودې دزړه دپاســــه رانه ټول دي کړلو ولي په تلوار لاس ویل زړه دي امانت ومـــــــاته راکړه ما اخیستی اوس د زړونو له ...

نور ولوله »

غزل – حلمیار

Qalam1002

خوب نه راځي کړمه بهانه  بالښت پروت مي دی تر سر دبیلتانه بالښت مورې! هغه خوب به څومره خوږ وو چي جوړ به مي کړ ستا له ځنګانه بالښت څه شوخ ماشومتوب وو اس مو نه درلود وړل به مو له ترخ د میــلمانه بالښت ټوله شپه د یاد ورېځې ګـــــرځیدې لوند مي کړ د اوښکو  بارانه بالښت تیږه حلمیاره ...

نور ولوله »

غزل- نوید عمرخېل

Qalam432

ورکومه ستا تصویر خو نه ورکیږي لاتراوسه مې په سترګو کې ښکاریږي ستا بڼو او زما زړه کړی تړون دی لکه نوک او اورۍ نه سره بیلیږي تنها نه یمه تنها مې دی خدای نکړي ستا تصویر راسره ټوله ورځ غږېږي ستاپه سترګو کې یو اوښکه لیدی نشم خوپه خپل ګرېوان مې هیڅ زړه نه خوږیږي کله کله داسې وایم ...

نور ولوله »

غزل: خطرې خطرې دي رقيبان ډېرشوي

gul100

شاعر: عرفان الله عرفاني غزل خطرې خطرې دي رقيبان ډېر شوي جانانه پام کړه غمازان ډېر شوي کلي کوڅو کې ټول بد مخي ګرځي د عشق وژونکي انسانان ډېر شوي دلته نفرت دی مينه مينه نشته تش په نامه نن مجنونان ډېر شوي بد رنګي ولي بيا ښکلا پر کاڼو د محبت هم قاتلان ډېر شوي پر چا باور نشته ...

نور ولوله »