د ټیګونو ارشیف : غزل

غزل: اختر محمد بهار

اختر محمد بهار د خدای په زور راته سر زور ښکاري واړه د نړۍ موږ طالبان کله زغمو کاږه کاته د نړۍ له بې غوړیو ډبو جوړه میلمستیا کړو ورته پرې کښېنوو دا نابللي مېلمانه د نړۍ هغو نه طمعه د غیرت اوبو ته خوب ویل دی د چا اخور کې چې اوس هم پراته واښه د نړۍ کوم ځناور ...

نور ولوله »

غزل: طالب الهام

طالب الهام هلته ناقوس دلته اذان خاموش ښایي قیامت شو ټول جهان خاموش شیطانان بیا تر اسمانونو ولاړل ستورې ویده دي کهکشان خاموش د پاک اسلام ستنې به ونړیږي که شي زموږ افغانستان خاموش د وخت بادشاه یې سفارش نه مني یوسف بندي دی او زندان خاموش ملالې بیا ویده ننګونه ویښ کړه ژوندی کړه غږ د یه قربان خاموش ...

نور ولوله »

 د بدبینۍ بدلون!

عصمت الله بشام تـــه د ښکلا او د خوښۍ مضمون یې د جـنګ جګـړو او بدبینۍ بدلــون یې پـه تـیاره چـم کي بـه رڼــا خپـره شي پر چاودو شونـډو بـه مسکا خپره شي مـرګونـه نـه بـه وی جګړی بـه نـه وي د نـــفــرتـونـو قـافـــلې بــه نــــه وي د تــانــدو هیـلو پـــسـرلی بــه راشي له مــودو ورک طالـب زلـمی به راشي ...

نور ولوله »

غزل: طالب الهام

طالب الهام ستا په سترګو کې منظر ښکاري د مینې په بڼو کې دې لښکر ښکاري د مینې ستا غمزې لکه مرمۍ ورته ګواښیږي زما زړه ته یو خطر ښکاري د مینې چې راواړوي سرې سترګې ژړغونې په لېمو کې یې اثر ښکاري د مینې خو چې کله دوه مئین باڼه په جنګ کړي بیایې سترګو کې سنګر ښکاري د ...

نور ولوله »

د غره کلی: ياسين حمزه

ياسین حمزه شنې سنزلې سرې غوټۍ او د غره کلی. ویښ زلمي سپینې پګړۍ او د غره کلی. موږ عجیبه سره خوښ یو بېل دي نه یو ستا یادونه ،زه، سپوږمۍ او د غره کلی طـــــــالبان لکه غــــــــمي پکې اوسیږي د مور چلو غـــــاړکۍ او د غــــــره کلی بیا غـــــزاده بیا مـــــیدان ته سره وتي دا وحشي سپـینه مـاڼۍ او ...

نور ولوله »

یتیم/ سپین کوچی

سپين کوچی څوک له مور پاتې شي او څوک پاتې له پلاره یتیم څوک بیا له دواړو شي د ژوند په ستړي لاره یتیم مور یې حال نه وایي چې پلار دې شهید شوی زویه! په دروازه کې شي ویده له انتظاره یتیم ته ځوانیمرګ شوې زه دې یاد سره اوس شپې رڼوم راسره ژاړي له ماښامه تر سهاره یتیم ...

نور ولوله »

غزل/ حفيظ الدين پيرزاده

حفيظ الدین پيرزاده ستړ‎ی یم ستومان یمه، دمه به شم ژوندہ! پریشان یمه، دمه به شم ستا د خماري سترگو بلا واخلم سترگې رانه واړ‎وہ نشه به شم ما ورته قرآن مخې ته ونیوہ سوله وارخطا شوہ، ویل ستنه به شم لوڅ سر به د مخ میدان ته نه درځم اوښکې ویل کونډې! پښتنه به شم کلی یې له ورایه ...

نور ولوله »

سولې راشه: محمد الله نوري

محمدالله نوري رانه ورکې سولې تل درپسې ګرځم کړم په تا پسې مزل درپسې ګرځم دهیواد دهر بچي په خوله کې ته یې هر یو ځوان کړی تکل درپسې ګرځم بمبارونه دي په هیچا رحم نشته ځکه ټو ل داسې شډل درپسې ګرځم ګاونډیانو هم په داسې حال کې خوښ یو چې یو بل سره کړو چل درپسې ګرځم خــدای ته ...

نور ولوله »

غزل: خالقيار احمدزی

خالقيار احمدزی له طوره بیا تر نیله فاصلې شولې را لنډې زما او د جانان تر منځ کیسې شولې را لنډې د وخت له قهقهو مو تبسم دی غوره کړی له ډیرو افسانو مو خاطرې شولې را لنډې له بام د دنیاګۍ نه چې نړۍ ویرې اخیستې شعار د جهادونو دی، نغمې شولې را لنډې که ستاسو له ګودره چا ...

نور ولوله »

غزل/ رحمت الله منيب

رحمت الله منيب په ضمیر کي چې لړزان د اوښکو راشي زلزله شي او طوفان د اوښکو راشي احساسات د خواخوږي پکې څرکند وي چې له سترگو یې باران د اوښکو راشي د نړۍ د ړنگېدو شیبه یې بوله له یتیم زړه چې ضربان د اښکو راشي په وجــــود کې به یې نوی روح پیدا شي که یی څاڅکي په ...

نور ولوله »